Tóta

Endelig en "lille" update til Danskerne ;)

2010-09-16T22:43:00.004+02:00

Mine kære venner, nu er det vist på tide at i får én lille opdate på dansk her fra Bissau!

Jeg har det stadigvæk rigtig godt her i Afrika og nyder livet. Jeg har virkelig været så lykkelig her. Det er så fantastisk at få lov til at opleve dette land og få lov til at bo i Afrika i et år. Det er godt nok noget særligt. Jeg oplever hele tiden noget nyt, underligt, sjovt, mærkeligt og fantastisk. Alt er så anderledes. Det er virkelig svært at forklare! Hver dag er virkelig bare et eventyr. Ikke sådan forstået at alle dage er fantastiske, men mere på den måde at man står op og der næsten altid sker noget helt uforventet, eller mærkeligt, hver dag. Det elsker jeg! F.eks. kunne jeg ikke sove den anden nat fordi der var så mange som larmede udenfor. Først troede jeg bare det var teenagerene som var lidt for festlige (de sidder tit på min veranda om aftenen og hyggesnakker), men så viste det sig at min nabo døde i går aftes så hele familien og naboerne omkring var ved at grave et stort hul i jorden for at kunne begrave ham i dagen efter. Så jeg blev ret glad for at jeg ikke skældt dem ud for at larme! Så der var nok nogen hundrede mennesker her uden for mit hus hele dagen, og ”festen” har nu varet i over 2 døgn.

Det har sket en del siden jeg skrev sidste gang, og jeg har oplevet lidt af hvert. Sara besluttede jo at tage hjem, så nu bor jeg alene i lejligheden. Det var så trist og hårdt at sige farvel, og jeg har virkelig savnet hende. Men det hjælper at vide at det var det rigtige for hende at tage hjem og at hun er lykkeligere nu. Og jeg er også bare så taknemlig for de 2 måneder vi havde her sammen. Vi har fået så mange sjove, spændende og specielle oplevelser sammen jeg aldrig vil glemme og det var så hyggeligt at prøve at bo sammen.

Jeg har været positivt overrasket over mit arbejde og projektet. Men jeg har haft rigtig travlt hvorfor jeg ikke har været så god til at skrive. Jeg synes mit arbejde er rigtig spændende og det har været så sjovt at skulle selv få mit projekt stablet op på benene. Men det er ikke nemt og jeg støder på nye problemer hele tiden. Jeg har haft lidt nedtur over det hele den sidste uge, fordi jeg synes bare jeg ikke gjorde andet end at arbejde men at jeg alligevel bare aldrig gjorde det godt nok fordi jeg hele tiden stød ind i problemer og aldrig nåede det jeg gerne ville. Men så har jeg haft et par rigtig god dage og endelig fået en bevilling fra en fond og fået løst en masse af små problemer. Så nu er jeg ved godt mod igen Nu har jeg også råd til at hyre en assistent som forhåbentlig vil lette lidt min arbejdsbyrde lidt.
Arbejdet fylder mere end jeg havde regnet med, så jeg får ikke så meget tid til dans og alle mulige andre ting jeg har lyst til at opleve. Men jeg har også brugt de fleste af mine frokostpauser på sprogundervisning, men det er jeg færdig med nu, så får jeg mere tid til andet sjovt.

Men der er mange som har været nysgerrige for at høre om midt projekt så jeg vil lige prøve at forklare det lidt. Mit arbejde er egentlig todelt. Jeg arbejder henholdsvis med TB og Diabetes. Jeg er supervisor for et Ph.D. projekt som går ud på at fange TB patienter så tidligt som muligt, således at de kan starte behandling tidligere og dermed formindske dødeligheden. 3 morgener om ugen kører jeg på de 3 sundhedscentre i studieområdet hvor jeg overvåger lægekonsultationer. Hver gang der kommer en der hoster eller har tabt sig spørger vi om de vil deltage i forskningsprojektet. Jeg skal så hjælpe lægen/sygeplejersken til at udfylde et spørgeskema og få målt BT, puls, RF, højde, vægt, lytte på hjerte og lunger osv. Vi tager så HIV test, og måler blodsukkeren og tager sputumprøve samt blodprøve som opbevares og sendes til Danmark for at analyseres. Disse patienter bliver så fulgt i en måned hvor vi tager hjem til dem for at holde øje med hvordan de har det. Hvis de bliver ved med at hoste og have det skidt bliver de henvist til røntgen og får antibiotika…hele processen er lidt indviklet så jeg gidder ikke at forklare det i detaljer! Men det er et udfordrende arbejde fordi lægerne og sygeplejerskerne er ikke helt så kompetente som man ville håbe. De forstår ofte ikke de mest enkelte instrukser og er ofte ikke særlig præcise, samt at de taler ikke særlig pænt til patienterne. Jeg oplever så tit at de slet ikke for kigget på patienten eller undersøgt den, at de bare skriver en lang recept til apoteket. Og de kan sagtens finde på at skælde folk ud, at lave en gynokologisk undersøgelse uden at sørge for at lukke døren så folk bare vædder ind osv. I dag var jeg også ud for at en lille dreng på 7 år skulle have taget en blodprøve, og var selvfølgelig rigtig bange og begyndte at græde. Bioanalytikkerne og sygerplejerskenne grinede bare af ham og idé han ikke holdt op fik smæk både af sin mor og sygeplejersken (som selvfølgelig hjælp ikke) så det endte med at han blev holdt nede af 4 store voksne mennesker mens denne sprøjte blev tvunget i hans arm, mens han skreg og skreg. Æj hvor det knuste mit hjerte. Men jeg kan intet gøre.

Den anden del af mit arbejde er så mit eget forskningsårsprojekt som går ud på at finde diabetes prævalensen. Jeg skal sammenligne prævalensen af diabetes blandt TB patienter, patienter der mistænkes for TB samt raske kontrolpersoner. 2-3 eftermiddage om ugen tager jeg ud i studieområdet sammen med en læge og inkluderer raske kontrolpersoner. Dette er nyt og noget som jeg selv har skullet starte op. Det er vildt hyggeligt! Jeg elsker at gå rundt i studieområdet, så oplever mand rigtig Afrika. Folk tager også bare så godt imod os og synes det er spændende at være med i et studie. Lægen udfylder et spørgeskema og tager et blodglukose hurtig test, og jeg hjælper til og sørger får at han gør det rigtigt. Jeg sørger også for at veje folk og måle deres højde o.s.v. Dem som så har højt glukoseniveau i blodet bliver henvist til Diabetesklinikken, hvor jeg så bruger 2 af mine formiddage, hvor vi måler faste blodsukker og tager blodprøver som så sendes på laboratoriet hvor de centrifugeres og fryses ned og senere sendes til DK. Denne diabetesklinik er et rum på ca 8 kvadratmeter uden vindue og elektricitet, meget primitivt. Og der er vi måske 8 mennesker på en gang, så det er VARMT! Men også meget hyggeligt. Vi er ved at lave en stor ansøgning til the World Diabetes Foundation, hvor jeg håber at vi får penge til at kunne åbne en større og bedre udstyret Diabetes klinik. Fordi jeg har allerede fået set at Diabetes er et problem i Afrika, og der er næsten ingen behandlingsmuligheder for disse mennesker. Der er i øjeblikket 17 mennesker indlagt på det nationale hospital grundet alvorlige komplikationer af Diabetes, hvor mange af dem har så alvorlige fodsår at de er blivet amputeret (mange kun i starten af førrene ) og risikerer at dø grundet alvorlige infektioner.

Så, det er mit projekt! Det er nok at lave, men som oftest synes jeg det er spændende så det er umaget værd!

Nåh, det er hvad jeg når at fortælle jer om for nu. Andet nyt er at jeg er begyndt til salsaundervisning som er vildt sjovt. Der er kommet en ny forskningsstuderende som er rigtig dygtig danser og har undervist en del før, så det er bare så fedt:) Jeg har længe gerne ville lære at danse salsa, men jeg ville aldrig have troet det ville ske hjemme i min egen stue i en lille hovedsted i Vest Afrika. Sådan kan livet jo overraske én ;) Det går godt med sproget, jeg er begyndt at føle at jeg sagtens kan klare mig selv og gøre mig forståeligt, så det er skønt. Jeg er også blevet god til at køre bil på meget hullede veje, hvor der hurtigt kan løbe en gris i vejen for dig og det kan regne så meget at du næsten ikke kan se ud af vinduet… Ja jeg fik også en infektion i fingeren så den hævede til det dobbelte og hele Bissau snakkede om at jeg ikke kunne finde ud af at lave mad (fordi jeg brændte mig på komfuret). Og ja, jeg har også desværre prøvet at blive overfaldet og fået stjålet mobil, penge, min make up og nøgler. Men det ville jo også kunne ske hjemme i Danmark.

Nåh, nu må jeg se at komme i seng….

Jeg har for resten købt billet sådan at jeg skal hjem på juleferie. Jeg skal dog ikke rigtig stoppe i Dk, det kan jeg ikke rigtig nå desværre. Men jeg glæder mig vildt meget allerede! Det bliver skønt at se familien, spise masser af slik og andre gode sager, få varmt bad, sove under en dyne og bare gå en dag uden mudder på benene myggestik og kakkalakker på badeværelset….

Mange kærlige hilsner til jer alle sammen

Thorny

2010-09-05T00:42:00.000+02:00

Thad hefur margt á daga mína drifid undanfarid. Ég hef verid upptekin af ad venjast nýja lífi mínu hér í Bissau og koma verkefninu mínu vel í gang, og átt erfitt med ad taka mér tak og skrifa fréttir heim. En nú fékk ég skyndilega løngun til ad blogga.

Af mér er enn allt gott ad frétta. Lífid hér er ennthá spennandi og óútreiknanlegt. Verkefnid mitt er komid gott í gang. Thad var eiginlega búid ad ganga of vel, enda fór thad líka skyndilega adeins út af sporinu. En thad er allt ad leysast. Thad gengur betur og betur ad tala Kreol, og ég er farin ad venjast øllum pøddum, edlum, kakkaløkkum og ødrum kvikindum. Ég brenndi mig vid matargerd fyrir nokkrum vikum og endadi med høndina í fatla og thurfti ad prófa 3 mismunandi sýklalyf. Ég fékk enn meiri athygli en venjulega og nú er thad altalad ad ég kunni ekki ad elda (sem ég er annsi módgud yfir thví ég tel mig vera ágætis kokk!). Guineanar eru forvitnasta thjód sem ég veit. Eda forvitni er kannski ekki rétta ordid. Their fylgjast bara svo fáránlega mikid med øllu sem madur gerir og taka líka eftir øllu. Thad er pínu spúkí stundum hvad fólk veit mikid um hagi mína. Their eru líka mjøg uppteknir af thví ad madur sé hreinn og vel til fara, sem er mjøg undarlegt. Ég er alltaf ad lenda í tví ad ég heyri einhvern segja ”sjádu hvad hvíta stelpan er skítug á fótunum”, eda ad einhver byrji ad dusta bolinn minn tví tad sé moldarblettur eda hár á honum. HALLÒ thad er mold alls stadar, thad er vonlaust ad komast í gegnum heilan dag án thess ad verda skítugur, sérstaklega á rigningatímabilinu!! Thau eru bara svo svørt ad thad er audveldara ad fela thad. Eda okei, ég er kannski smá klaufsk.

Ég er allt í einu ordin ein í kotinu. Sara vinkona mín fór skyndilega heim til Danmerkur sídasta midvikudag. Thad var erfitt ad kvedja. Thad er búid ad vera svo ædislegt ad deila thessari upplifun med henni. Gaman ad prófa ad búa saman, vakna og gera jóga saman, borda morgunmat saman, verda samferda í vinnuna, elda saman, dansa sama, hlæja saman af øllu thví undarlega sem vid upplifum, æji thetta voru yndislegir 2 mánudir. En henni leid thví midur ekki eins vel hér og mér, svo hún tók thá erfidu ákvørdun ad fara heim. Svo ég verd bara ad vera thakklát fyrir thad stutta ævintýri sem vid fengum, og nú einbeita mér ad halda mínu eigin ævintýri áfram. Thad er líka svo mikid af yndislegu fólki ad vinna med mér ad ég er jú alls ekki ein hérna.

Ég er smám saman ad finnast Bissau vera meira heimili mitt. Ég er farin ad rata betur og betur um hverfin og eins midbæinn. Ég er farin ad keyra meira sjálf í bæinn í hádegispásunni, tví ég er hætt í tungumálakennslunni. Thad hefur verid mjøg gott fyrir mig. Mér leid á tímabili eins og ég bara lifdi í lítilli boblu, en nú finnst mér ég betur vera ordinn hluti af samfélaginu, thó ég eigi aldrei eftir ad falla inn í. Ég er líka búin ad vingast vid verslunarfólkid sem býr hér í kring, á t.d. ákvedna ávaxtakonu sem veit hvernig bananar mér finnst bestir, sjoppugaur sem veit ad ég drekk alltaf bjór á føstudøgum og gefur mér alltaf tyggjó í kaupsauka.

Ég tók allgjøran lúksusdag, og frí frá afríku, í dag. Ég vard nefnilega fyrir ónotalegri upplifun í gær. Thad var rádist á mig og tvo vini mína thegar vid vorum ad bída eftir leigubíl eftir tónleika í gær. Mér hefur aldrei lidid óhull hérna, svo thetta kom mér svo ad óvørum. Svo hédan í frá verdum vid sjálf ad vera á bíl, eda alltaf ad hafa einhvern lókal med okkur. Ooohh ég var svo reid, ég vard miklu meira reid en hrædd. En svo í dag, tók ég mér pásu frá afríku og fólki. Byrjadi samt á tví ad fara og versla med hinum dønunum og vid fórum í eina bakaríid í bænum og fengum okkur gott kaffi og nýbakada croisant. Læsti svo øllum dyrum til ad vera í fridi, spiladi tónlistina í botn, lagadi til og reyndi ad gera adeins heimilislegra hjá mér. Bakadi svo bollur, og bjó mér til hafragraut í fyrsta skipti sídan ég yfirgaf danmørku. Vá hvad thad var sjúklega gott. Ég er vøn ad borda hafragraut á hverjum einasta degi heim, en hafragrjón hafa hvergi verid fáanleg sídustu mánudi. Èg fékk thess ad auki epli og rúsínur út á sem er heldur ekki audvelt ad finna. Svo thetta var líka í fyrsta skipti sem ég fékk epli sídan ég kom. Ég horfdi svo á tvær klassískar ástarvellur sem ég vissi ad enda vel, og bordadi súkkuladi og mangó. Ég saud mér svo vatn og fór í fótabad. Ég hef ekki badad mig í heitu vatni í tvo mánudi, svo gott ad finnst ég vera hrein. Ég setti svo punktinn yfir I-id med ad naglalagga á mér táneglurnar. Mér hefur ekki fundist ég vera svona mikil skvísa lengi ;) Ég spiladi líka á gítarinn minn í fyrsta skipti sídan ég brenndi mig. Nú tharf ég ad fara ad safna siggi á puttana aftur svo ég geti farid ad vera dugleg ad spila aftur.

Jæja, thad verdur sløkkt á rafmagninu eftir augnablik, svo ætli thad sé ekki best ad koma sér í rúmid.

Ég skal segja ykkur frá vinnunni minni næst!

Knús í bili

Sunnudagskvedjur frá hamingjusama afríkubúanum

2010-08-08T17:11:00.003+02:00

Ég er svo hamingjusøm. Án thess ad skilja fyllilega af hverju! Ég bý í einu fátækastsa landi í Afríku og langt frá fjølskyldu og vinum. En ég brosi hringinn meira eda minna allan daginn, tví ég er bara einfaldlega hamingjusøm og thad er svo gód tilfinning:) Hamingja í sinni einføldustu mynd.

Guinea Bissau, thad er bara eitthvad vid thetta land. Thrátt fyrir ad svo margt hér sé vonlaust og ósanngjarnt og rangt, thá hefur thetta land bara einhvern sjarma og gledi sem hreyfir vid manni.
Fólkid hérna er svo fallegt. Ég hef aldrei verid í landi thar sem er svona fallegt fólk. Thad er allveg ótrúlegt. Ég stend mig ad tví ad stara hálf stjørf á fólk af hreinni addáun yfir fegurd thess! Bædi børn og fullordnir, konur og børn, ljós og døkk, of grønn og of feit...øll falleg á sinn einstaka hátt. Thad eru thó sérstaklega børnin og konurnar sem ég get ordid allveg heillud af. Konurnar er jú frá tví ad tær eru litlar vandar á ad turfa ad bera thunga bala af vatni á høfdinu, eda kørfu fulla af thvotti, eda pott fullan af mat, ruslapoka, undarlegustu hluti bera thær á høfdinu. Børnin bera thau svo samtímis á bakinu og ekki er ósjaldan sem hendurnar eru líka fullar. Ekki er ólíklegt ad madurinn theirra trítli svo vid hlidina á theim, tómhentir! Hér eru thad án efa konurnar sem vinna og hafa hlutina á hreinu.

Ég er líka alltaf ad upplifa hvad fólk er hjálpsamt og gott. Ég verd ad gefa nokkur dæmi. Ég var t.d. á leidinni í vinnuna um daginn gangandi og thad byrjadi ad rigna. Ég var ekki med regnhlíf svo ég ákvad ad taka leigubíl. Ég stoppadi leigubíl sem sagdist ekki geta keyrt thangad (madur tharf ad keyra mjøg holótta moldarvegi til ad komast thangad svo thad er ekki margir taxar sem vilja keyra thangad) svo ég ákvad ad labba bara. En hann sagdist samt vilja keyra mig áleidis svo ég thádi thad. Svo thegar ég fór út og afhenti honum peninginn, vildi hann ómøgulega taka vid honum. Hann hafdi jú ekki keyrt mig alla leid, svo honum fannst ekki rétt ad hafa af mér pening. Hann veit thó vel ad thetta eru smáaurar fyrir mig.
Eins hef ég lennt í tví ad ætla ad taka leigubíl og vid vorum fjøgur. Thad var thegar einn madur í bílnum, en hann steig bara út og sagdi gjørid svo vel, ég tek bara næsta!!
Thad er ekki ósjaldan sem ég hef villst eftir ad ég kom hingad. Húsin snúa jú bara einhvern veginn og einhvern veginn og thad eru engar skipulagdar gøtur í hverfunum, og tví erfitt ad finna sér kennileiti sem vísa veginn. Og um leid og ég stoppa og byrja ad klóra mér í hausnum og lýt ringlud út, er einhver kominn upp ad mér og spyr hvert ég er ad fara.
Ég var líka ad kaupa kjúkkling um daginn og steig á kaf í drulluledjupott og ég var valla búin ad losa mig, thegar mér var rétt fata med vatni til ad skola mig…..Ég gæti komid med svo mørg fleiri.

Ég átti svo ótrúlega skemmtilegan dag í gær. Thad var jú laugardagur svo thad var frí og Leo (danskur strákur sem ég vinn med) átti afmæli. Vid høfum thá hefd á, eins og sønnum Dønum sæmir, ad vekja afmælisbørn alltaf med morgunmat og afmælissøng. Leo vard 25 ára og er ógiftur svo vid urdum jú ad sjá til thess ad hann fengi kanil (líka dønsk hefd). Ég fékk audvitad løngun til ad baka sov ég hringdi til íslands í múttu mína kl 23 á føstudagskvøldi og fékk uppskrift af kanilsnúdum. Vid nádum ad skrapa saman thess sem til thurfti hjá nágrønnunum og úr vard thessi líka fíni svertingja kanilsknúda kall. Ofnin er jú gasofn, svo hann brann adeins…en hann var bordadur med bestu lyst ásamt ødru gódgæti. Thad var hrædilega heitt í gær svo vid ákvádum ad vera gód vid okkur og skelltum okkur á besta hótelid í bænum thar sem er loftkæling og sundlaug. Allgjør lúksus. Thar sat ég svo í 3 klst og átti allveg yndislegt skype spjall, fyrst vid mømmu mína og svo Laufeyju. Frábært ad komast í almennilega internettengingu svo ég gat séd thær. Svo fékk ég mér gódan sundsprett.

Thegar vid komum heim fórum vid Sara svo ad dansa. Vid høfum komist í kynni vid dansgrúppu sem vid megum dansa med thegar vid viljum. Thad var voda gaman. Thetta er grúppa sem hefur hátt í 200 medlimi sem eru á øllum aldri. Thau eru med skóla fyrir stelpur og konur tar sem thær lære ad lesa og líka ad dansa. Ég sat svoleidis dáleidd af tví ad horfa á bærnin dansa. Thad er ótrúlegt allveg hreint ad sjá thau. Thau eru svo flott og dugleg, og ótrúlegur taktur í teim. Ég komst samt fljótt ad tví hvernig thau gátu verid svona gód…thau eru slegin med trjágrein á fæturnar ef thau dansa ekki rétt :( Thad er jú ekki skemmtilegt ad horfa upp á. Til ad byrja med reyndi ég samt ad horfa fram hjá tví, vegna thess ad børnin virtust ekki kippa sér upp vid thad. Thau eru jú vøn tví ad vera alinn upp á thennan hátt!! En svo var ein sem var sleginn annsi harkalega og thá vard ég ad standa upp og fara. Madur fær sting allveg djúpt inn í hjartad. Greid stelpan var látin dansa alein aftur og aftur sømu hreyfinguna fyrir framan alla med, tárin í augunum, allgjør nidurlæging. En ég veit ad thad er heimskulegt ad skipta mér af, svo thad rétta í stødunni virtist vera ad standa upp og fara. Sína thannig ad thessu vilji ég ekki taka thátt í.

Um kvøldid forum vid svo út ad borda og út á lífid. Fengum thennan líka dýrindis mat og ískalt raudvín. Hér getur madur annad hvort fengid ískalt vín, eda heitt. Tad venst. Vid fórum á diskótek og dønsudum nánast án thess ad stoppa thangad til fæturnir báru okkur ekki lengur. Ég eeeelska ad fara út á lífid hér. Thad er svo gaman ad dansa thegar allir adrir eru ad dansa líka! Eini gallinn er ad thau eiga eina leidinlega hefd. Thad er ákvedinn tónlistarstíll sem heitir ”suk” (ég veit ekki allveg hvernig thad er skrifad) sem er ákvedinn taktur sem er svona hálfgerdur hægur latino salsa taktur. Og vid thad dansar madur vangadans. Og thad er sko vangadans í ordsins fyllstu merkingu. Manni er haldid eins thétt og møgulegt er og vanga vid vanga…úfff thegar sú tónlist er sett á gildir ad drífa sig á barinn ádur enn madur er dreginn í fadm einhvers. Thetta er samt svo fyndid. Fólk dansar svona, allveg rosa thétt, og talar ekkert saman, thekkist ekki neitt, og svo thegar lagid er búid, labbar madur bara hvor í sína áttina. Mjøg sérstakt. En thad venst eins og allt annad.
Thegar vid komum heim, vorum vid glorsultnar eftir allt pudid svo thá urdum vid jú ad verda okkur út um nætursnarl. Vid urdum svo lukkulegar thegar vid sáum ljós í myrkrinu thar sem strákofi bakarans er. Hann var búin ad kveikja í steinofninum og gat hitad braud handa okkur. Svo thessi fullkomni laugardagur endadi vid eldhúsbordid vid kertaljós, med heiti franskbraudi med nutella.

Ég vona ad lífid hér í Guinea Bissau haldi áfram ad vera svona gott. Thetta er allveganna hingad til búid ad vera yndislegt og ég er svo hamingjusøm ad fá ad upplifa thetta. Allgjør forréttindi.

Mig langar líka svo ad segja ykkur frá vinnunni minni. En nú er thetta ordid allt of langt svo ég læt thad bída…

Bestu kvedjur frá hamingjusama afríkubúanum

En lille lørdagshilsen fra Bissau

2010-07-24T17:23:00.001+02:00

Nu er det vist på tide at I får lidt nyheder her fra den varme men dejlige Afrika:) Jeg har virkelig haft det godt og er så lykkelig over at være her i Guinea Bissau. Det er næsten mærkeligt hvor naturligt det føles for mig at være her. Men jeg er også bare blevet taget så godt imod af alle. Og selvom jeg allerede har været ude for mange små problemer og mærkelige oplevelser så er det bare en del af oplevelsen og gør den til det den er. Det er bare et eller andet ved Afrika som jeg synes er så dejligt, selvom der også er utrolig mange ting som er rigtig frustrerende. Menneskerne er så glade og imødekommende, men nogen gange kan det også blive lidt for meget. Men de er også generelt meget dovne og ineffektive. Det gør at det er lidt svært at arbejde sammen med dem, der mærker man meget forskellen på vores kulturer. Men jeg er jo selv ikke altid lige den hurtigste af alle, så på mange måder kan jeg jo godt lide at alt er så afslappet og at folk aldrig rigtig har travlt, men nogen gange bliver jeg bare helt rastløs af at se at folk bare sidder stille og laver ingenting! Men det er også bare så varmt at man kan jo ikke helt holde tempoet på samme niveau som derhjemme.

Nu sidder jeg på mit værelse i lejligheden som bliver mit og Saras hjem i det næste års tid. Jeg flyttede ind i forgårs og det er så hyggeligt. Vi gik en tur ned i byen i dag og handlede ind og været ved bageren og købt os nogen lækre croissanter. Vi har bare virkelig forkælet os. Nu nyder jeg én dejlig kop kaffe og et styk mørkt chokolade. Det er ikke særlig stort udvalg af madvarer her, idet mere eller mindre alt importeres, så det er også dyrt. Der er ikke rigtig noget organiseret landbrug og de importerer fx også vand fra Portugal! Men de har gode restauranter her så vi tager ofte ud at spise, i hvert fald én gang om ugen. Vi har damer som gør rent for os, vasker og stryger vores tøj, laver mad til os til frokost og vasker op. Det har jeg lidt svært ved at vænne mig til. Men vi arbejder også meget så vi har slet ikke tid til det og de får jo god løn for det.

Jeg tog på weekend tur til Senegal sammen med Sara og 3 andre fra projektet og det var simpelthen så skønt. Det var dejligt at komme ud af den varme Bissau og ud til havet hvor der var lidt vind og virkelig også bare smukt. Vi boede på et hotel på stranden så vi kunne starte dagen med en morgen dukkert. Vi slappede ellers bare af og sad i lænestole og læste og hørte musik, tog ud at spise, gik lange ture på stranden og drak øl på terrassen. En dejlig miniferie.

Jeg er lige så stille ved at finde ud af hvad mit projekt går ud på og hvad mit arbejde kommer til at bestå af. Min vejleder har haft rigtig mange problemer med sit projekt så det var ikke gået ordentlig i gang da jeg kom herned som planlagt, og hun har derfor heller ikke haft særlig meget tid ti at sætte mig ind i rutinerne. Men det skal nok gå. Jeg er i hvert flad ved godt mod og tager det stille og roligt mens hun stresser og prøver at hjælpe og selv finde lidt ud af tingene. Men jeg har allerede fundet ud af at det ikke er et almindeligt forskningsprojekt jeg har taget imod. Der er rigtig meget arbejde i det og man har stort ansvar og mange mærkelige problemer man skal løse. På de 2 uger jeg har været her er én af vores assistenters computer gået helt ned, som vi så brugte én hel dag på at reparere, én computer er blevet stjålet så vi har mistet mange dages arbejde og data, vores bil gik i stykker, og vores assistents motorcykel også, internettet virker næsten aldrig mens vi er på arbejde o.s.v. Så er det jo også regnseason nu så folk kommer tit sent på arbejde og arbejdet ude i zonerne går lidt langsommere. Man skal også bare holde virkelig godt øje med folk for at de gør sit arbejde ordentlig. Jeg fandt f.x ud af at én af sygeplejerskerne kunne over hovet ikke finde ud af at måle puls og respirationsfrekvens! Hun målte pulsen til 86 når den faktisk var 64…rimelig står forskel.

Jeg glæder mig virkelig til at lære sproget bedre fordi jeg er jo meget hæmmet af ikke at kunne kommunikere ordentlig med folk og at jeg ikke forstår hvad der bliver sagt ved konsultationerne. Men det skal nok komme, jeg synes det går fremad allerede.

Nåh, jeg tror det må være det for nu. Sara og jeg får en danseundeviser og en trommeslager på besøg lige om lidt som vil give os privat undervisning. Jeg glæder mig virkelig meget og håber at det bliver godt. Så har vi nemlig tænkt os at få det hver weekend fremover. Så vil jeg også bede om at få trommeundervisning én hverdagsaften om ugen.

Jeg håber I alle sammen har det godt og nyder jeres sommerferie.
Mange krammer og kærlige hilsner
Thorny

2010-07-09T23:51:00.000+02:00

Já tá er ævintýrid byrjad. Allt í einu er ég ordin hluti af hverdagslífinu í Bissau eins og ekkert sé edlilegra. Ég er allveg hissa á tví hvad tad er líka eitthvad edlilegt!

Nú sit ég á nýja heimilinu mínu, fyrir framan viftuna mína sem er nýji besti vinur minn, og heyri í geitunum jarma, sem verda drepnar í fyrramálid...tad er stór kvedjuveisla fyrir leidbeinanda minn og adra stelpu sem bádar eru ad fara heim til Danmerkur. Og tad er jú ekki hægt ad bjóda fólki í veislu án tess ad slátra nokkrum geitum!!

Ferdalagid gekk semsagt afskaplega vel, tegar ég loksins komst afstad. Tad vard semsagt tveggja daga seinkun vegna tess ad visad mitt ”tyndist”. Ég hitti íslenska stelpu á flugvellinum í Lissabon sem ég svo vard samferda til Bissau, svo flugferdin var alls ekkert svo løng. Tad er svo fyndid hvad vid Íslendingar tekkjum audveldlega hvort annad. Tad stód svoleidis á enninu á henni ad hún væri Íslendingur!!
Sara vinkona mín úr háskólanum í Aarhus tók á móti mér á flugvellinum og fylgdi mér á nýja heimilid. Ég byrjadi ad svitna um leid og ég steig út úr flugvélinni og hef verid sveitt sídan! Tad er svo roslaega rakt hérna, enda rigningatímabilid byrjad. Allir hafa tekid svo vel á móti mér, bædi Danirnir í verkefninu og lokal fólkid. Allir vilja gjarnan spjalla vid mig, sem er jú bara skemmtilegt en samt svo frustrerandi tví ég tala jú ekki tungumálid. En ég er stadføst í tví ad læra tad mjøg fljótt og byrjadi í tungumálakennslu í dag.
Hún fer fram á verøndinni hjá einum nágranna okkar sem er øklabrotinn. Hann er mjøg gamaldags í kennsluadferdum, lætur mig endurtaka allt aftur og aftur og skrifa nidur! Og hann talar ekki ensku, svo ég get jú ekki spurgt hann spurninga. En Kreol er jú blanda af Portugølsku og Afrisku tjódflokkatungumáli svo mørg ordin líkjast spænsku.

Èg hef á tilfinningunni ad mér eigi eftir ad lída vel hérna. Næstu mánudir verda samt án efa strembnir á køflum enda margt nýtt ad læra, en tad leggst bara voda vel í mig. Ég mætti í vinnuna strax fyrsta daginn. Vid búum øll mjøg nálægt vid brancos (hvítt fólk) sem vinnum hjá Bandim verkefninu. Svo vid keyrum saman í vinnuna á morgnana og bordum saman hádegismat hér i ”bakgardinum” heima, sem er matreiddur fyrir okkur. Annars mun stór hluti af vinnunni minni vera ad sitja fyrir framan tølvu og forrita og ”analysera data”. Ég skil hvorki upp né nidur í tessum forritum sem ég á ad nota, og tad er frekar erfitt ad sitja fyrir framan tølvu í svona hita, sérstaklega tar sem tad ekki er mikid um svefn á næturna fyrir hita! Svo mun ég líka vera á læknastofunum tar sem ég á ad hafa yfirumsjón med øllum assistentunum sem eru ad utfylla spurningaeydublod hjá berklasjúklingum og læknunum sem svo fylgjast med hvernig gengur og medhøndla.
Tad eru anast engir hér sem tala ensku, svo tví verd ég ad vera snøgg ad læra tungumálid tví eftir 2 vikur fer leidbeinandi minn og ég tarf ad hafa yfirumsjón med verkefninu.
Eftir vinnu førum vid svo saman út á íthrøottavøll og skokkum adeins. Ég er jú ekki mikil hlaupamanneskja, en vá hvad er gott ad koma út og hreyfa sig eftir ad madur er búin ad sitja kyrr allan daginn. Ég er ekki búin ad vinna fyrr en kl hálf 7 og tá er jú líka ekki jafn hryllilega heitt.

Jæja, ég ætla ad reyna ad sofna ádur en rafmagnid sløkknar medan viftan mín kæra er í gangi. Tví ég vakna án efa snemma tví geitunum verdur slátrad í gardinum um leid og birtir!!

Turen går til Guinea Bissau

2010-07-07T20:38:00.000+02:00

Nu har jeg startet et nyt kapitel i mit liv, et års eventyr i Afrika.
Jeg sidder på en café i Lissabon, om få timer vil jeg sætte min fod på Guineansk jord, og blive modtaget af nok en smilende Sara :)
Jeg har ikke helt fattet at jeg er rejst og jeg aner egentlig ikke hvad der skal ske og hvad jeg vil opleve i de næste måneder. Men jeg er af en eller anden grund slet ikke nervøs, jeg glæder mig men er samtidigt meget afslappet omkring det hele. Det har slet ikke været svært at sige farvel, jeg er nok ved at være rimelig vandt til at rejse væk og være væk fra dem jeg holder af. Men jeg kender mig self og jeg regner med at få hjemve efter en måneds tid eller to!

Jeg har haft en dejlig 2 ugers sommerferie. Jeg fik mine forældre på besøg i Århus og vi tog på roadtrip langs Vesterhavet, til Romø, Ribe og så nordfyn. Vi havde intet planlagt så der var mange sjove overraskelser og tilfældigheder vi mødte på vejen. Jeg er taknemlig for at få disse dejlige dage sammen med dem nu når jeg ikke skal se dem i lang tid.
Jeg har virkelig nødt at være i København de sidste dage. Forkælet mig selv med god mad og vin, været på stranden og lejet i parken, spillet terninger på værtshus, drukket god kaffe med croisanter, sjoppet, mødt mange hyggelige mennesker og bare i det hele nydt livet. København er sku en dejlig by, og solen skinnede dagen langt. Idet jeg vidste at jeg skulle rejse væk fra den vestlige verden og civilizationen, som vi kender den, blev jeg ekstra opmærksom på alt omkring mig. Alt var så rent og fint og smukt! Min veninde Magga og jeg er også bare gode til at hygge os når vi er sammen, med andre ord, vi giver os lov til at gøre lige hvad vi har lyst til ;)

Jeg skulle jo have været rejst afsted i mandags, men jeg skal jo lige testes og udfordres, så der skal jo opstå problemer! Jeg blev ringet op fra Bissau sent fredag aften og fik fortalt at jeg ikke kunne komme afsted på mandag. Der var problemer med mit visum, så jeg måtte udskyde min rejse, nok en uge. Manden som skulle sørge for mit visum var blevet syg og han havde åbenbart låst mit visum i en skuffe der ingen kunne komme til. Så var der vist også noget med strejke og noget uenighed.... typisk Afrika! Jeg kunne ikke anden end at grine af det. Men det gik også hurtigt i orden og jeg nyd mine ekstra 2 dage i kbh.

Det gik overraskende godt at pakke med kun 20 kilo. Jeg havde gjort mig mange tanker om hvad jeg skulle medbringe til et års ophold i Afrika. Jeg blev enig om at de vigtigste ting var en ipod, højtaler, et kamera, yogamotte, en guitar, en god stak bøger og et par kilo solkrem!!

Jeg regner med at bruge denne blog som en dagbog, så der kommer nok opdate fra mit liv i Bissau ind regelmæssigt. Jeg aner dog ikke hvor meget fritid jeg har og hvad jeg for lyst til at bruge den på! Men kig endelig forbi en gang imellem, hvis jeg kender mig selv rigtigt så kommer jeg til at skrive alt for meget...men så må I bare sortere ud;)

Mange krammer fra Portugal!
Thorny

Fullkomin París

2008-10-24T12:38:00.011+02:00

Ég var víst búin að lofa ferðasögum frá París í vikunni.
Ég ætla ekki að segja annað en að þetta var svo yndisleg og ógleymanleg ferð og eiginlega ólýsanleg.
Núna erum við Magga með fráhvarfseinkenni frá hvor annarri og hringjum hálf vælandi af söknuði í hvor aðra!!
Við höfðum það svo ótrúlega kósý og vorum hálflamaðar í munninum eftir ferðina því við hættum ekki að tala frá því að við sáumst og þangað til við kvöddumst.
Núna er mín kæra Stína komin í heimsókn svo ég æta að láta nokkrar myndir nægja í þetta skiptið. Við systur höfum ekki verið saman í 16 mánuði svo við ætlum aldeilis að hafa það gott saman um helgina.

Ég óska ykkur góðrar helgi...

2008-10-14T22:34:00.003+02:00

Hvað er betra þegar maður er að fara í próf, og maður getur ekki einbeitt sér, en að skrifa blogg?
Ég lifi í þeirri góðu blekkingu að Grey´s anatomi sé gott námsefni og hef því horft á 3 þætti í dag og horfði á jafnmarga í gær og fyrradag þegar ég átti að vera að lesa lífeðlisfræði. Og á morgun er heilbrigðissálfræði, sem mér finnst reyndar mjög áhugaverð og spennandi.
En já, það hefur ýmislegt á mína daga drifið síðan síðast, sem útskýrir hvers vegna ég er lélegur bloggari. Kreppan er jú skollin á og ég er dauðslifandi fegin að vera ekki á íslandi...langt frá fjölmiðlaumræðunni, stressinu, stjórnmálakappræðum og ölli því. Þó það sé reyndar ekki gaman að lifa á yfirdrætti í banka og vita ekki hvort að ég fá námslán næstu mánaðarmót. Og peningarnir sem ég hef verið að safna mér síðan ég fermdist og áttu að fara í afríkuferð næstkomandi sumar eru líklegast horfnir. En þetta eru lúksusvandamál og peningar eru jú eins og vitrir menn segja, ekki það mikilvægasta í lífinu.

En já ég átti afmæli um daginn. Það var ein besta helgi lengi. ég auðvitað missti mig gjörsamlega og eldaði margra rétta máltið handa 20 hnátum og bauð svo í kaffiboð á sjálfan afmælisdaginn. Besta afmælisgjöfin var magga mín sem birtist óvænt í dyragættinni þegar ég var á haus í eldamennskunni. Yndislegt að láta koma sér á óvart.

Svo var menningarnótt síðasta föstudag og þá dansaði ég afró í fyrsta skipti fyrir almenning! Það var gaman, en ég kunni ekki dansana nógu vel, enda búin að vera í langri pásu. En ég bara brosti ennþá meira í hvert skipti sem ég gerði mistök, og ég held að það hafi bætt upp fyrir það;) Og svo hélt ég áfram að dansa í arkítektarskólanum með Ara og Olgu, alltaf hægt að stóla á að skemmta sér vel með þeim.

Við stelpurnar í bekknum héldum loksins sushi kvöldið sem við létum okkur dreyma um í prófalestrinum á síðustu önn. Og uhmmm hvað við bjuggum til mikið af flottu og ljúffengu sushi, verð að setja inn mynd af því.

Það er eiginlega búið að vera mjög gaman í skólanum undanfarið, og svo notalega rólegt. Við erum búin að vera í heilbrigðissálfræði og kommunikation sem er jú allveg fyrir mig...ég hef eftir suma tímana allvarlega íhugað að láta flytja mig yfir í sálfræði! En svo þegar ég fer í færdighedslabaratoriet og fæ að skoða og stinga og pota þá breyti ég aftur um skoðun. Ég er að fara í praktik 1.des svo við erum aðeins byrjuð að fá að fikra okkur frá bókum og gera eitthvað. Við erum núna búin að læra að nota hlustunarpípuna og hlusta á hjartað og lungun og magann og læra að þukla þetta allt fra m og aftur. Svo erum við búin að gera kvenskoðun og setja upp þvaglegg á þessum líka sniðugu dúkkum;) Og þukla á gervibrjóstum eftir æxlum. Í síðasta tíma vorum við svo að læra að setja upp æðaleggi og gerðum það á hvort öðru og einnig að sauma sár (reyndar á dúkkum). Mér finnst samt svolítið scary tilhugsun að það sé svona stutt í að ég hafi allvöru sjúklinga í mínum höndum, þó það verði jú alltaf annar læknir við hlið mér.

Það er búið að vera svo fallegt haustveður undanfarið. Ég elska alla fallegu litina á trjánum og tárast næstum við tilhugsunina að þau fari allveg að falla öllsömul.

Jeiii svo er ég að fara til Parísar á föstudaginn! Ég er ekki að trúa því, vá hvað ég hlakka til. Borg ástarinnar. Og ég gæti ekki valið mér betri ferðafélaga. Við Magga ætlum að hafa það svo notalegt og skemmtilegt☺

Og annað jeiiiii því stína systir er að koma í heimsókn í næstu viku! Loksins. Hún hefur ekkert getað heimsótt mig síðan ég flutti til danmerkur so það er langþráð. Og við systurnar erum heldur ekki búnar að vera allar saman í 16 mánuði... svo það verður alldeilis gaman. Við opnuðum systraheimasíðu um daginn og þar byrjaði ég á skemmtilegri hefð. Að skrifa nokkur atvik dagsins áður en ég færi í háttinn. Ég mæli með því, það minnir mann á hvað maður upplifir margt bara á venjulegum degi og fær mann til að vera meira í ”núinu”...hér er dæmi frá síðunni:

Skammastrik dagsins: Að fara aftur upp í rúmið eftir að borða morgunmat og skrópa allan fyrripartinn
Stærsta afrekið: slá í gegn í rollespil videoi sem feitur hjartasjúklingur sem neitar að hætta að reykja (kennarinn minn bað um að fá að nota myndbandið í kennslu)
Nautn dagsins: Að liggja í grasinu og njóta sólarinnar í staðinn fyrir að læra
Mesta svekkelsið; Að eyða fullt af tíma og orku í að skrúbba gólfið í herberginu mínu og það sést enginn munur
Versta uppgötvun dagsins: Að átta mig á því að heimurinn sé allt of stór og lífið sé allt of stutt
Besta uppgötvun dagsins: Að átta mig á því að ég hef möguleika á því að gera nákvæmlega það sem mig langar til!!

Besta tilfinningin: Að vera sátt ið sjálfa mig og lífið

Og síðasta jeiiiiiii er að fæðst hefur yndisleg snót sem heitir Ásthildur og gerir svo sannalega þennan heim fegurri. Ég get ekki annað en verið væmin þessa dagana því mér finnst bara svo fallegt að öll þessi börn séu að fæðast í kringum mig. Og það eru að myndast svona margar litlar fjölskyldur. Sigríður mín á jú líka von á litlu kríli og Dagrún og Hjalti jú líka. En það sárasta er að ég geti tekið svo lítin þátt í því svona langt í burtu....Emilía er t.d. bara orðin næstum því fullorðin og ég er að missa af því. En mitt heimili er í danmörku núna...en ég er svo glöð að eiga annað heimili á íslandi:)

Jæja, ætli það sé ekki best að koma sér í rúmið svo ég skrifi nú eitthvað gáfulegt í 3 tíma prófinu á morgun....

Kem með myndir og ferðasögur frá frakklandi eftir helgi..vííííí

Kisan kvödd

2008-09-22T00:16:00.003+02:00

Þessi sæta litla kisa verður svæfð djúpum svefni á morgun...

Nútímatæknin leyfði mér að kveðja hana þótt haf væri á milli okkar!

Hún fær að kúra við hliðina á ólíver í garðinum okkar.

Þó hún sé "bara" kisa hefur hún verið skemmtilegur hluti af fjölskyldunni okkar (meira að segja svo stór að hún var sú eina sem fékk póstkort frá Nice!!!)

Hún yljaði mér á næturna þegar ég var einmana og kom alltaf hlaupandi á móti mér þegar ég kom inn úr dyrunum

ég mun sakna þessarar elsku

PS: Það er annars allt gott að frétta af mér. Vikan var búin áður en hún byrjaði...hlýtur að tákna að ég hafi það gott!

Frekari fréttir síðar...

dansandi

2008-09-14T06:02:00.000+02:00

jæja, statusinn er að klukkan er hálf sex á sunnudagsmorgni og ég er að sjóða mér maískólfa...já ég veit að ég er allveg eðlileg!!

Lífið er svo rosalega ljúft og ég á í óða önn með að njóta þess.

frakkland var fegurð gleði og hlátur...ég slappaði af, naut lífsins, strandarinnar og alls sem frakkland hafði upp á borða. Ég endaði ferðina með stæl, þar sem ég dansaði eins og brjálæðingur með forledrum mínum og öðrum 50 ára og eldri + gaur á mínm aldri í grænni skyrtu og hvítum buxum sem hefur unnið verðlaun í danskeppnum...vínsmökkunarferðin stóð samt upp úr.

skólinn er ca númer 7 á forgangslistanum minum þessa dagana og það eru ekki til nógu sterk orð til að lýsa hversu ljúft það er.

Fór á svo kúl tónleika um daginn. Elektrónisk mjög flott tónlist og aðal gaurinn í bandinu var hálf handalaus. Öðru megin var hann með handlegg án olnboga og hinu meginn náði handleggurinn rétt niður fyrir olnboga en hann hafði enga hendi, bara svona kúlu með pínulitlum putta. Og samt spilaði hann á hljómborðið, stjórnaði tölvunni og spilaði á synthesizerann.

Ég er byrjuð í vetrarbaðssundklúbbnum mínum. Vá hvað það er hressandi. Að stinga sér í ískalda vatnið, synda smá, fara svo í gufu, og stinga sér svo aftur o.s.frv.

Og það er frábært að vera byrjuð aftur í dansinum, ég hafði mj0g saknað þess

ég er líka a' byrja aftur í jóga a þriðjudagsmorguninn kl 7...hressandi

Ég hélt fyrsta matarklúbbin í vikunni. Maturinn heppnaaðist vel og við höfðum það svo kósý

Ég fór á danmarks største fredagsbar með dagnýju í gær. Það var rosa stuð. Allgjör hróarskeldu stemmning og mikið fjör. Mikið dansað og mikið drukkið. ég fékk aldeilis að finna á því þegar ég vaknaði. dagný þurfti að sofa á lestarstöðinni út af mér.

Hörku tvöfalt afmælispartí í kvöld. Mikið dansað og mikið hyggað. Fór svo og dansaði áfram með Tobias í bænum og hitti þar slatta af íslenskum fótboltagaurum.

Það var sól í dag svo ég fór á kaffihús og á loppumarkað þar sem ég keypti mér skvísukjól á 50 kall

Ég ætlaði að vera svo dugleg að læra í dag til að vinna upp eitthvað að því sem ég hef misst af en ég opnaði ekki bók og er stolt af því.

Kisan mín er lasin og ég get ekki knúsað hana. Sendið henni baráttu kveðjur.

á morgun ætlum við nýju þristarnir að officialli starta sambúðinni!

Ég enda þetta á frakklandsmyndum tveim:

Nice

2008-09-03T00:20:00.001+02:00

Þá hef ég loksins fengið að upplifa frakkland, og hef ekki orðið fyrir vonbrigðum. Þó er Nice kannski ekki allveg eins og sú mynd sem ég hef í höfðinu af frakklandi, en frakkland er jú stórt land og því ábyggilega fjölbreytt.

Ég er semsagt í vikuferð í suðurfrakklandi með mínum kæru foreldrum og það er aldeilis ljúft. Við eigum sko ekki erfitt með að hafa það huggulegt og skemmtilegt. Þau voru hjá okkur Lubbu í Århus um helgina þar sem við héldum upp á afmæli mömmu með pompi og prakt. Festugen byrjaði um síðustu helgi í Århus svo það var mikið lífí bænum og við skelltum okkur á tónleika í musikhúsinu. Veðrið var yndislegt svo við fórum í sunnudagsbíltúr til Løkken og röltum um bæinn og sóluðum okkur á ströndinni. Sjórinn var kaldur en ég tók sundsprett til að æfa mig fyrir vetrarsundið;) Lea og mamma hennar buðu okkur svo í afmælisköku handa mömmu í baðhúsimu þeirra sem liggur á ströndinni...svo kósý

Fyrsti fredagsbarinn var á föstudaginn. Það var svo gott veður að folk sata bara út í garði fram á kvöld. Olga og félagar kíktu í heimsókn og við Olga tókum trylltan dans. Mjög gaman að hitta Olguna aftur. Þeir hörðustu héldu svo áfram á værtshús og ég kom sjálfri mér og öllum öðrum á óvarst með að vinna í pílu. (ég má til með að segja frá því að ég kann ekki reglurnar í pílu og í fyrsta skipti sem ég spilaði pílu þá skaut ég í blómapott sem var langt frá spjaldinu). Við allra hörðustu héldum svo áfram niður í bæ og ég fór svo heim til að taka á móti foreldrum mínum klukkan hálf fjögur. Það er merkilegt hvernig maður getur endst í hálfan sólarhring á tjúttinu en fyrr um daginn gafst ég upp eftir hálfan fyrirlestur og fór heim!!

Á morgun er tekin stefna á ferð um frönsku riveruna og skoða Cannes og fleiri staði. Við ætlum líka að reyna að komast í vínsmökkunarferð. Svo er pabbi að byrja á þinginu á fimmtudaginn og þá ætlum við mamma að flatmaga á ströndinni, lesa, prjóna, kíkja í búðir og borða góðan mat....já maturinn hér á frakklandi er virkilega ljúffengur og karlmennirnir ekki síður;)

Já við erum búin að lenda í einu drama...það gerist alltaf eitthvað þegar eikarlundsfjölskyldan er á ferðalagi. Við tókum leigubíl af flugvellinum á hótelnu og þegar við vorum komin hálfa leið fattaði pabbi að hann hafi hugsanlega gleymt bakpokanum sínum!! Í honum var jú macinn, nýji ipodinn, myndavélin og allt verðmætið. Pabbi lét hönk taxabílstjórann opna skottið og enginn var bakpokinn...þá greip um pabba panik og við snérum við og pabbi svitnaði og við vorum hrædd um að þetta myndi nú aldeilis eyðileggja fyrir okkur ferðalagið. En þegar við hlupum inn í flugstö-ina var auðvitað búið að girða bakpokann af með gulum varúðarborðum og security gaurar að vakta töskuna og í beinu sambandi við sprengjusérfræðinga.....HAHAHA hressandi byrjun á ferðalagi og við getum nú aldeilis hlegið að þessu núna. Og við lærðum okkar lexíu

Knús frá mér frá hótelinu við miðjarðarhafið

2008-08-27T23:05:00.000+02:00

Jæja, langaði bara að segja hæ! Og láta vita að ég er komin til baka til Århus og ég hef það glimrandi:)
Ég er byrjuð í skólanum og vá það er svo mikið skemmtilegra en ég bjóst við. Það er svo gaman að hitta alla aftur og svo góð stemmning.

Reyjkavík...já hún kom aldeilis á óvart. Ég hafði það svo gott og fékk nýja sýn á borgina. Stínu tókst allveg að gera mig spennta fyrir að búa þar einhvern tímann í framtíðinni sem hefur aldrei verið planið. Við höfðum það svo kósý við systur og náðum virkilega svona að ”catch up” eftir að vera mikið í burtu frá hvorri annari. Og svo náði ég nú að kynnast hinum og þessum skemmtistöðunum og fara á deit við hina og þessa.

Um síðustu helgi átti Lubba afmæli og hún fékk allveg að stjórna deginum og var þ.a.l. afríku þema frá morgni til síðla nætur☺ Við fórum á work shop í vestur afrískum dansi hjá grúppu sem heitir afrikan footprints og er frá Ghana. Svo borðuðum við kökur og það var show hjá þeim seinni partin. Svo buðum við afrísku grúppunni og nokkrum úr dansgrúppunni okkar í mjög hresst partý og fórum svo á reggae klúbb þar sem við dönsuðum fram á rauða nótt......Mjög svo hress dagur eftir langt ferðalag og þriggja tíma svefn!!

Ég tók 2 næturvaktir á geðsjúkrahúsinu í síðustu viku og 3 á barnadeildinni núna um helgina. Það var annsi spennandi!! Ég varð eiginlega annsi myrkfælin þegar ég þurfti að hjóla á geðsjúkrahúsið, sem er eiginlega úti í skógi, á miðnætti þar sem enginn var á ferli og niðdimmt. En ég ætti að gera það oftur því ég kæmist í gott form af því, hef örugglega aldrei hjólað svona hratt. Og það var annsi lærdómsríkt að vera á barnadeildinni og passa barn sem var einhverft og annsi veikt eftir margar aðgerðir.

Svo mætti ég hress og kát fyrsta skóladaginn beint eftir næturvakt!! Og vá ég var svo æst eitthvað yfir því að sjá alla að ég bara gat ekki sofið. Fór á kaffihús og svo í bæinn og svo í dans og svo tók ég mig til og breytti í öllu herberginu og fór svo í göngutúr.

Þessi vetur leggst svo vel í mig að mig bara langar ekki að fara að sofa!! Ég var úti að borða með Elínu og Óskari í kvöld. ekkert smá kósý. Við erum búin að stofna matarklúbb og svo er ég búin að bjóða öðrum stelðum í mat á morgun.
Svo er ég að fara að byrja í kór! Allt í einu fengum við Lea og Natalia þá flugu í hausinn að okkur langaði í kór og erum búnar að finna einn sem við ætlum að prófa:)

Það var líka svo gaman að byrja í dansinum aftur...ég tók mér frí alla síðustu önn svo það er annsi ljúft að byrja aftur.

Já svo má nú ekki gleyma nýja sjóbaðsklúbbnum mínum. Það var nú aldeilis búið að gera grín að mér í partíinu hennar ástu bjargar fyrir að vera í honum. ég er semsagt byrjuð í klúbbi þar sem maður fer í sjóbað allan veturinn!! úff mér finnst sjórinn þegar vera orðinn kaldur og hann er 17. gráður núna, veit ekki allveg hvernig þetta verður þegar hann verður kominn niður í 4 gráður. En svo getur maður farið í sauna á eftir og það er lítið krúttlegt eldhús og svona. Og já maður þarf að vera nakinn til að vera með...það var þess vegna sem stelðurnar gerðu grín að mér

Mér tekkst alltaf að blaðra eitthvað bull þegar ég er að skrifa blogg. Segi aldrei neinar hressar pælingar eða brandar...bara tuða um allt það sem ég er að gera.

Já ég er líka orðin voðalega kúl því ég er búin að kaupa mér hlustunarpípu☺ Kom æst heim áðan með rauðvínsbláar varir, ákaflega kát á þriðjudagskvöldi og fór að hlusta á hjartað í laufeyju...það olli miklum hlátursköllum. Sjúkdómsgreiningin er okkar á milli...

Já en annars þá er ég að fara í tíma snemma í fyrramálið. ég er samt ekki búin að kaupa bækurnar og ekki byrjuð að lesa. Ég er of upptekin við að lífa lífinu og vera kát til að geta einbeitt mér yfir bókum...vonandi læri ég að blanda því saman. Ég er bara ennþá ekki komin yfir ofnæmið fyrir lestrarsalnum og er ekki tilbúin til að vera búin í sumarfríi... sem er allt í lagi því ég er að stinga af til FRAKKLANDS á mánudaginn:) víííí það verður svo næs...enda er ég að fara til Nice!! hahaha ég er í banastuði

svo er ég búin að fá að vita að ég er að fara í klinik í Hjörring með fullt af skemmtilegum krökkum í 6 vikur. Það verður svo frábært og spennandi. Við fáum ókeipis fæði og húsnæði og fáum að fylgja læknunum og lærum án efa ýmislegt. Síðasti hópur sem fór þangað var boðið út að borða og í keilu með yfirlæknunum.!! vá þetta verður skrautlegt...það er eins gott að ég haldi mig frá keilunni

ég er vonlaus...þegiðu þórný þú skrifar svo mikið...ég er hætt!!

2008-08-08T23:10:00.001+02:00

Yndislega Akureyri, mér á alltaf eftir að þykja vænt um hana.
Ég var nú ekki búin að sakna hennar neitt mikið en ég var kannski bara búin að gleyma. Ég átti allaveganna besta sumarfrí sem ég hef átt lengi. Akkúrat það sem ég þurfti á að halda. Það var svoooo skemmtilegt að hitta alla vinina sem ég er ekki búin að sjá svo lengi. Mér tókst aldeilis að fara á mörg deit á dag og naut þess svo. Og það besta var að allt var eins! Þó ég hafi nánast ekkert heyrt í neinum meðan ég var úti í vetur þá var eins og við hefðum hittst í gær. Það var líka gaman að vera heima í eikarlundinum aftur og vera í faðmi foreldranna. Og ekki eiðilagði veðrið fyrir!

Ég...
fór í skemmtilegasta stelpupartý sem ég hef farið í
skellti mér á Súlur með föður mínum í hátt í 30 stiga hita. úff ég segi ekki meir
hitti alla gömlu stjórnina mína
hélt eitt skemmtilegasta partý sem haldið hefur verið í eikarlundinum þar sem foreldrar mínir voru í aðalhlutverki☺
fékk loksins að sjá Emilíu og hún stóðst nú aldeilis undir væntingum!
hitti Eyrúnu bumbulínu sem er svo blómstrandi
hitti Ingu Völu og hennar mann og við blöðruðum þangað til við náðum ekki andanum lengur
fór ekki ófáar sundferðirnar
brasaði heilan helling með Sigríði og Möggu þar sem pik nik við goðafoss og road trip í lónið í mývatnssveit var toppurinn
hélt glæsilegt kaffiboð
lét foreldra mína dekra við mig
hitti bryndísi óvænt og hún var með skemmtilegt uppistand
naut góða veðursins
fór á kostum í keilu með ástu og Sigríði
borðaði marga brynjuísa

....og svo margt fleira

Myndavélin mín er ennþá biluð svo ég hef engar myndir.

Núna er ég að keyra suður. Pabbi er samt búinn að taka við stýrinu og það er þoka svo ekkert gaman að kíkja út um gluggann. Ég ætla að vera í viku hjá Stínu systur og heimsækja familíuna þar og vinina. Ég er eiginlega bara spennt því ég hef ekkert verið í Reykjavík almennilega síðan ég flutti frá Akureyri. Svo fer ég aftur heim til Aarhus á föstudaginn og byrja í skólanum 25. ágúst

Takk allir sem gerðu sumarfríið mitt á Akureyri fullkomið☺

Knús

2008-07-28T03:29:00.004+02:00

uhmmm...ég ligg upp í gamla rúminu mínu í Eikarlundinum og er að borða appololakkrís og bingókúlur.
ég get ekki sofnað því ég er svo spennt og líður eins og ég sé pínulítið barn og jólin séu komin...og það besta er að þessi "jól" verða næstum því 3 vikur.
Það er langt síðan mér hefur þótt svoa rosalega gaman að koma til Íslands...ég veit ekki hvað það er lífið er bara svo ljúft.
Ég kom til landsins seint í gærnótt og var svo heppin á lenda á 5 stjörnu hótelinu júlíus þar sem var spilað mario bros langt fram á nótt.
Svo flatmagaði ég í sólinni með Ömmu nöfnu og föðursystkinum og fjölskyldum
Mamma og pabbi tóku á móti mér með opnum örmum og ég kastaði mér í tvo bestu faðma í heimi!
Ég keyrði um allan bæ til að leita að Eddu og Emilíu og þær fundust ekki en ég fæ loksins loksins að hitta þær á morgun
Ég fékk besta grillaða lambakjöt sem ég hef fengið úti á palli í svo fallegu veðriog fór á rúntinn með Sigríði og heimsótti Siggu ástu

Það bíða mín svo unaðslegar vikur með svo mikið af góðu fólki...

Annars er allt fínt að frétta af mér og þetta sumar hefur verið ágætt...hefur átt síðar góðu og erfiðar stundir eins og jú gengur með lífið og tilveruna en það verða bara góðar stundir það sem eftir er sumars;)

Prófagleðin var svo mikil og skemmtileg en endaði með aldeilis hörmug. ég ætla nú ekkert að fara út í smáatriði en Lea greyið datt á andlitið fyrir utan skemmtistað svo við enduðum í sjúkrabíl í 2. skiptið á einu ári! Hún braut kjálkann á 5 stöðum, braut 3 tenur og þónokkrar losnuðu og hún fékk tvo stóra skurði...allveg hræðilegt en hún er svo sterk og dugleg að allt er á batavegi.

Ég fór í vikuferð til Kaupmannahafnar þar sem ég átti góða viku með Möggu minni og fleirum. Við fórum í afmæli og tvær veislur í arkitektarskólanum og sænska sumarveislu. Við fórum rosalega fínt og rómantíkst út að borða, létum okkur dreyma um ferðalög, magga verslaði eins og sannur íslendingur og ég hjálpaði henni við að flytja. Við fórum í brunch og sushi til Jons Inga og Huldu og höfðum það einfaldlega bara voða huggulegt

Svo fór ég á hróarskeldu og hún var ólýsanleg...engin orð nógu sterk. Tónlistin svo góð og svo yndislegt veður og stemmningin svo ólýsanleg. Það komu augnablik þar sem ég bara stoppaði og hugsaði...vá ég vil aldrei að þessari hátið lýki. Fyrstu dagana var ég með söru minni og hennar vinum sem var mjög skemmtilegt. Við vorum að vinna og tókst bara að skemmta okkur svo vel. Svo kom Olga og við gerðum okkur lítið kot og hittum svo Dagmýju og urðum ágætis þríeyki...
Ég gæti sagt svo margar sögur af góðum tónleikum og uppátækjum en ég ætla að sleppa því að byrja

Hróarskelda var samt erfið fyrir sál og líkama svo næsta vika var ömurleg og ég fór ekki út úr húsi og það gerðist ekkert skemmtilegt

En svo dreif ég mig á norðurjótland í heimsókn til Leu og hún hrissti við mér og við höfðum það svo kósý. Borðuðum á ströndiinni og horfðum á sólsetrið, elduðum góðan mat og lékum túrista og fórum á söfn og spjölluðum fram á rauða nótt og spiluðum og fórum í göngutúra

Ég endurheimti svo Lubbu mína og við skelltum okkur í útilegu. Það var nú engin venjuleg útilega. þetta var festival sem heitir Utamaduni og er svona afrisk festival í miðjum skógi þar sem 700 mans sem hafa sérstaka áhuga á afrískum kultur, dansi og söng kemur saman og skemmtir sér...þetta hljómar kannski undarlega en þetta var allgjör snilld. Það voru allskyns workshop á daginn þar sem var kenndir afrískir dansar og trommuspil og svo var skemmt sér á kvöldin þar sem var drukkinn bjór og dansað og spilað og ég veit ekki hvað. Svo ótrúlega skemmtileg stemmning. ég var ekki með síma eða úr eða nokkurn skapaðan hlut svo þetta var bara svo fullkomið frí frá öllu og maður gat bara dansað og slappað af. Maður baðaði sig með vatni sem maður sótti sér í fötu svo mér leið eins og ég væri bara á fjarlægðum stað og það gaus upp í mér löngun að fara að ferðast aftur. Ég komst líka í gírinn aftur með að dansa afrískan dans og kynntist líka stelpurnar í danshópnum betur svo ég hlakka til að snúa tilbaka aftur í haust

En jæja, mín bíða mörg deit á morgun svo ég held að ég halli mér

En ég vona að ég hitti sem flesta á íslandinu...verð á Ak til 10. og verð svo í Rvík til 15....hlakkasvo til að hitta alla

Gleði

2008-06-13T04:26:00.002+02:00

Ég þarf að fá útras fyrir gleði mína:)
Ég er vöknuð aftur til lífsins eftir að hafa verið í hálfgerðu dái í 4 mánuði
Allt er svo fallegt og yndislegt og það er svo gaman að vera til
Það er ekkert framundan hja mér næstu mánuði sem ég hlakka ekki til!
Ég er með strengi í kinnunum eftir að brosa og í fótunum eftir að dansa frá mér allt vit
Heilinn á mér er ekki lengur að springa yfir álagi
Ég ligg upp í rúmi og get ekki sofnað...og núna er það ekki út af stressu heldur gleði og spenningi
Ég er ekki lengur í kapphlaupi við tímann...hann bara líður og ég flýt með
Ég finn á mér að þetta verður yndislegt sumar, það er það nú þegar og svo margt skemmtilegt framundan
Ég er að fara til Möggu minnar á mánudagin og við ætlum að njóta hvers augnarbliks
Hróarskelda nálgast óðum og spennan er í hámarki
íslandsförin verður unaðsleg og vá hvað ég hlakka til að hitta alla vinina sem vonandi hafa ekki gleymt mér þó ég hafi verið týnd í bókunum
Sumarið verður endað á frakklandsför með mínum yndislegu foreldrum
Ég ætla að kynnast Århus upp á nýtt í sumar
Á hverjum degi í sumar ætla ég að gera eitthvað sem ég hef ekki gert áður

Æji hvað það er gaman að vera orðin ég sjálf aftur!
Það var svo gott að vakna í morgun, opna augun og að það fyrsta sem ég gerði var að brosa:)
Það er svo gaman að sjá alla vini sína svona glaða og káta og losnaða við baugana undir augunum
Ég hef alltaf átt erfitt með að hafa trú á sjálfri mér en í dag líður mér eins og ég geti allt!!

Ohh það er einfaldlega bara svo gott að vera til!!

2007-11-13T08:46:00.000+01:00

Ég var að lesa svo fyndna grein í Weekend Avisen eftir Hallgrím Helgason!! Hún heitir ”Kunsten at være Islænding” og er einstaklega skemmtilega skrifuð. Í staðinn fyrir að segja ykkur frá henni í mörgum orðum hvet ég ykkur til að lesa hana...
http://www.hallgrimur.is/

Annars er mikið mikið að gerast hjá mér þessa daganna...skólinn og námskeið sem ég er á taka allan minn tíma og orku. Ég var að kryfja í skólanum alla síðustu viku sem var mjög svo spennandi, merkilegt, erfitt og skrítið allt í bland. Helgin fór svo í námskeið þar sem ég lærði hitt og þetta svo eg geti farið að vinna sem ”hjúkrunarfræðiafleysingarkona”... og hafði það huggulegt með tvistunum mínum.

Ég er annars bara hress en hlakka allveg rosalega til jólanna og að slappa af...og að hitta alla!! Það er erfitt fyrir mig að vera svona "ófélagslynd"

Hlaturtaugarnar kitlaðar

2007-10-28T00:24:00.000+02:00

Það er búið að vera mikið hlegið hér á Marstrandsgade í kvöld! Það var matarboð því Björg á afmæli á morgun svo það var eldaður góður matur og drukkið gott vín með og haft það huggulegt. Við fórum að ræða hinar og þessar minningar sem við eigum og fjölskylduhefðir og svona ýmislegt. Við fórum svo af einhverjum ástæðum að tala um gömul Eurovision lög og ákváðum að horfa á þau á netinu...og enduðum í svona líka hláturskasti yfir hinu og þessu sem við fundum. Við horfðum líka á ímyslegt barnaefni og vá hvað það rifjaði upp margar minningar...muniði eftir klaufabárðunum? Mér er til dæmis mjög minnistætt veggfóðursatriðið...það var mjög fyndið að horfa á það. Og barbapabbi...það er virkilega steikt barnaefni! Við fundum ýmislegt skemmtilegt. Ef ykkur langar að kítla hláturtaugarnar þá mæli ég með þessu...

http://www.youtube.com/watch?v=Wffwg7pA0t8

http://www.youtube.com/watch?v=NxxaHlQuYeQ

Ég eignaðist líka nýtt áhugamál í dag! Ég fékk mér kort á bókasafninu sem er hérna rétt hjá þar sem er mikið úrval af geisladiskum. Svo nú er planið að fara þar reglulega til að kynnast nýrri tónlist:) Mér finnst svo gaman að uppgötva nýja tónlist sem mér finnst skemmtileg. Endilega segið mér ef þið hafið heyrt góða tólist nýlega...þá get ég farið og fundið hana á bókasafninu!

Annars er þeta búin að vera voðalega ljúf helgi. Ég fór á fredagsbar eins og venja er á föstudagseftirmiðdögum. Það voru margir úr bekknum mínum svo það var alllveg gaman, en samt ekki jafn mikið stuð og oft áður. Svo ég endaði á því að fara snemma heim og kúrði yfir rómantískri bíómynd með tvistunum mínum og nammi...það var rosalega eitthvað notalegt. Akkúrat það sem ég hafði þörf fyrir eftir erfiða viku. Í dag var ég voðalega húsmóðurleg og þvoði þvott og lagaði til og hlustaði á tónlist. Svo fór ég á bæjarrölt í góða veðrinu með Lubbu og Olgu. Það var eitthvað svo rosalega kósý stemmning í bænum...æji þetta er búin að vera svo voðalega eitthvað þægileg og afslappandi helgi.

En já...annars langaði mig bara að smita ykkur af hlturskastinu!!

Skolinn og hamingjan

2007-10-25T23:25:00.000+02:00

Þegar ég fór sem skiptinemi þá var mér sagt að ég ætti að búast við því að dvöl mín yrði eins og rússíbani...að ég myndi fara upp og niður á leiðinni...en ég ætti bara að muna það þegar ég væri á botninum, að ég myndi komast á toppinn aftur. Ég upplifði þetta meðan ég var í Bandaríkjunum og hef svo upplifað það reglulega síðan...ég held svei mér þá að lífið sé bara ein löng rússíbanaferð!
Mér fannst svo merkilegt að lesa síðustu færsluna mína í gær. Vikan hafði verið erfið og ég var eitthvað voðalega leið og allt var vonlaust. Mér fannst ég virkilega hafa lagt hart að mér í skólanum en mér fannst ég bara ekki kunna neitt og fannst þetta allt til einskis...ég var voðalega eitthvað stressuð og varð eintómt tilfinningahræ. Þá var skrítið að koma heim og lesa færsluna sem ég hafði skrifað nokkrun dögum áður þar sem ég dásamaði skólann og fannst allt svo spennandi...já það skipast fljótt á skin og skúrir.
Ég var í ”fríi” í skólanum í dag og fór mikið að pæla í lífinu og hamingjunni, hvað geri mig hamingjusama, og hvað skipti mig máli og af hverju það virðist stundum sem ég sé tvær mismunandi persónur...ein er jákvæð og bjartsýn og sátt við sjálfa sig...en svo brýst stundum hin út sem er kröfuhörð á sjálfa sig og vill geta allt og missir sig í einhverju vonleysi. Ég þoli ekki þegar sú Tóta brýst fram. Því það er jú ekki hægt að kunna allt og geta allt. Og það skiptir jú heldur ekki máli. Því þó maður kynni allt og gæti allt, þá væri maður í rauninni ekkert betri fyrir vikið, og ábyggilega ekkert hamingjusamari!
Þegar ég kom hingað til Århus þá ákvað ég að ég ætlaði að gera gott úr öllu og að gera þetta nýja líf að jákvæðri breytingu. Það gekk eiginlega bara vonum framar og ég vandist því vel. Það var líka svo mikið að gerast bæði félagslega og í skólanum og allt svo nýtt og spennandi. Það var ekkert stress og ég var voða jákvæð og tókst að sjá björtu hliðarnar á þessu öllu. En það er auðvelt fyrir mig að falla í einhverja gryfju...að fyllast stressi og fynnast ég ekki vera nógu góð. Þá fer allt á fullt í kollinum á mér og miklar pælingar berjast um í kollinum. Það er oft ekki hollt að hugsa of mikið!!
Og svo gerist eitthvað. Mér tekst að fina hina Tótuna. Þessa glöðu og jákvæðu sem sér það bjarta við tilveruna og sem finnst spennandi að vera til og þarf ekki mikið til að gera glaða og fá brosið á andlitið. Þessi Tóta er sátt við sjálfa sig og þar af leiðandi hamingjusöm.
Ég er búin að hugsa mikið um Bólivíu síðustu mánuði. Þegar ég kom heim þaðan þá var svo margt að gerast hjá mér að ég einhvern veginn lokaði á allar hugsanir til Bóliviu. En núna eru allar miningarnar að koma aftur, og mig dreymir oft um að fara þangað aftur, í einfaldleikann og gleðina. Ég var nefnilega virkilega hamingjusöm í Bólivíu, þ.e. fyrir utan vandamál heima. Lífið þar var svo einfalt og allt var svo afslappað. Það var ekkert til sem hét stress og fólk hafði ekki þessar stóru væntingar og kröfur sem við erum svo full af hér í þessum vestræna heimi. Það ríkti svo mikil gleði og hamingja...og hún var eitthvað svo ekta því hún var eki bundin af einhverjum veraldlegum eigum. Hún kom virkilega að innan. fólk var þakklátt fyrir það sem það átti, þrátt fyrir að það væri ekki mikið og gladdist yfir hlutum sem flestir taka sem sjálfsögðum hlut. Fólk brosti til hvers annars á götunum og allir voru tilbúnir að hjálpa...já þetta var ljúft líf.
Svo í dag varð ég glöð aftur. Ég sat í skólanum og var að læra og naut þess...ég var ánægð með það sem ég kunni og þó það var margt sem ég skildi ekki þá skipti það ekki máli, því ég áttaði mig á því að það var margt sem ég kunni og það ætti ég að vera ánægð með. Það mun alltaf vera margt sem ég ekki kann og það er barasta alt í lagi!! Það er ekki þess virði að leggja það á sig að ætla sér að ætla sér að kunna allt. Því þegar uppi er staðið þá gefur það manni ekki það mikið!! Sá sem fær 9 í prófi er ekki hamingjusamari en sá sem fékk 6! Ég vil geta litið til baka og minnst háskólaáranna sem skemmtilegs tíma. Tíma þar sem ég lærði jú helling, en ég drukknaði ekki í bókunum. Ég naut þess líka að vera ung og frjáls og félagslynd...að lifa lífinu. Bækur og kunnátta geta jú gefið manni margt en með þeim einum get ég aldrei orðið mjög hamingjusöm.

Jæja þið haldið örugglega að ég sé eitthvað steikt í kollinum! Ég held að það sé best að koma sér í rúmið...vantaði bara aðeins að koma einhverjum af pælingum frá mér.

Ég er líka búin að vera í miklum ferðapælingum undanfarið. Við Magga vorum að plana mjög spennandi ferðalag þegar við verðum komnar með bachelor!! ohh ég yða svo í skininu mig langar svo að fara að ferðast aftur. Ég held það verði langt þangað til ég klári námið mitt því það er svo margt sem mig langar að gera áður. Það er líka allt í lagi því mér liggur ekkert á!! Ég er bara þannig að ég þrífst ekki nema ég prófi eitthvað nýtt og spennandi reglulega og fái að sjá meira af heiminum. Ég held líka að það sé fátt sem maður læri jafn mikið af eins og að ferðast...

Buenas noches....

Lelegur bloggari

2007-10-20T11:52:00.000+02:00

Já ég er mjøg lélegur bloggari! En vildi bara skrifa nokkrar línur til ad láta vita ad ég er á lífi...og er bara mjøg sátt vid lífid og tilveruna...
Ég sit núna í stofunni hennar Møggu í Køben og er ad bída eftir ad hún sé búin í sturtu. Ég skellti mér í lestina hingad í gær til ad eiga notalega helgi med Møggu, og thad hefur hún verid hingad til. Vid fórum á fredagsbar í gær svo nú er ég búin ad sjá skólann hennar og hitta nokkra af vinum hennar. Núna er stefnan bara tekin á hjóltúr og huggulegheit í bænum..uhmmm

Annars er bara allt gott ad frétta frá Århus. Tíminn flygur bara svo áfram, mér finnst alltaf mánudagurinn varla lidinn ádur en helgin er komin aftur...en tad er nú ørugglega bara vegna tess ad ég hef meira en nóg ad gera og nyt thess sem ég er ad gera. Svo thad er nú allt got og blessad. Thad er nóg ad gera í skólanum, eins og venjulega og thad verdur alltaf meira og meira ad gera en samt eiginlega um leid meira og meira spennandi. En vid stelpurnar í lesigruppunni minni erum líka einstaklega duglegar í ad hafa thad huggulegt og gera eitthvad annad saman aen ad lesa, sem er mjøg gaman. Vid erum duglegar ad bjóda hvor annarri heim í mat og raudvínssøtur og spjalla um annad en skólann...

En thetta verdur víst ekki lengra núna..thad er komid ad mér ad fara í sturtu!

Knús og kossar til allra.

PS: Ég kem "heim" í jólafrí 15. des og fer "heim" aftur 2. jan (ég veit ekki allveg hvar ég á heima lengur!!)

2007-09-26T22:29:00.000+02:00

Núna er ég loksins komin með netið svo það er um að gera að fagna því með að blogga...
Ég er nú komin á fullt í skólanum og meira en nóg að gera. Námið er rosalega spennandi en líka mjög krefjandi. Það er erfitt að venjast því að lesa og lesa og skilja samt kannski ekki helminginn af því sem maður er að lesa!! Ég fékk heim með mér fullan kassa af beinum sem ég á að læra nöfnin á, þar með talið hvert einasta horn og hlið og sprungu í því. Svo höfum við aðgang að herbergi sem er fullt af kerum með alvöru líkamspörtum sem við megum taka upp úr kerunum og skoða...ég veit þetta hljómar ógeðslega en þetta er stórmerkilegt og svo flott!!
Ég er komin í ”læsegruppe” með þremur rosalega fínum stelpum svo það er frábært. Það er gott að lesa með einhverjum og hjálpast að. Við höfum það líka mjög skemmtilegt saman. Við bauð þeim t.d. í pizzu um daginn sem var mjög huggulegt, svo við erum að verða fínustu vinkonur.
Félagslífið í skólanum er mjög gott. ég fór á pöbbarölt um daginn þar sem var farið á milli 8 mismunandi pöbba og diskóteka og var boðið upp á einn til tvo drykki á hverjum stað...þið getið rétt ímyndað ykkur hvernig ástandi maður var í eftir það. Svo er ég búin að fara á mjög skemmtilega fredagsbari. Þeir byrja á hverjum föstudegi klukkan 3...Mér finnst skemmtileg tilbreyting að byrja djammið svona snemma! Svo erum við í bekknum mínum dugleg að gera eitthvað saman eins og að borða hádegismat saman og fara í sund og svona.
Ég er flutt ásamt Lubbu systur og Björgu í rosalega krúttlega og flotta íbúð á frábærum stað. Ég þarf reyndar að hjóla upp langa brekku á leiðinni í skólann svo ég mæti kósveitt á hverjum morgni. Við erum búnar að koma okkur vel fyrir og höfum það allveg rosalega huggulegt. Við erum alltaf að baka og elda saman, sem er voða gaman. Ég er með allveg risastórt herbergi, eiginlega of stórt! Ég fór með Geir og skvísunni hans í Ikea um daginn til að kaupa mér fataskáp, svo núna lítur þetta bara ágætlega út. Stór plús við íbúðina er að það er baðkar: ) Ég verð að fara að byrja að taka myndir aftur...væri gaman að geta sýnt ykkur heimilið okkar...
Magga kom í helgarferð til mín um daginn og það var allgjör unaður. Við fórum út að borða og röltum um bæinn og spjölluðum um lífið og tilveruna. Við elduðum líka góðan mat, drukkum hvítvín og spiluðum. Það var svo ótrúlega gott að fá hana í heimsókn. Það er líka gott að vera í sama landi og hún og geta þess vegna hringt hvenær sem mig langar.
Ég er líka byrjuð í afró! Það er allveg ótrúlega gaman. Við Sara vinkona mín heilluðumst svo af því þegar við horfðum á hópinn hennar Laufeyju dansa í bænum um daginn svo við skelltum okkur í prufutíma...og það ar svo gaman að við ákváðum að gera þetta að föstum lið. Þá verð ég líka búin að læra smá að dansa áður en ég fer til Afríku, hvernær sem nú það verður.

Það er mjög skemmtileg helgi framundan hjá mér því Magga og Sigríður eru að koma í heimsókn. Við erum samt svo sem ekki búnar að plana neitt svakalegt en ég hlakka svo mikið til. Ég ætlaði að halda voðalegt partí en var bara alltof sein að bjóða fólki svo það voru mjög margir uppteknir...danir eru alltof skipulagðir. Það er þegar búið að bjóða mér í partí 19. oktober og 3.nóvember!! Svo afmælispartíið mitt verður bara lítið og huggulegt í staðinn...það hljómar líka mjög vel.

Góða helgi öllsömul...

2007-09-06T23:25:00.000+02:00

Århus hefur komið mér allveg rosalega skemmtilega á óvart. Ég hef eins og svo margir alltaf verið svo ástfangin af Kaupmannahöfn að ég var svo bitur yfir því að flytja þaðan, mér datt ekki í hug að Århus myndi heilla mig. Ég hélt miklu frekar að það yrði þannig að ég myndi "sætta mig við hana". En eftir því sem ég sé meira af Århus þá finnst mér hún huggulegri og huggulegri.

Núna er Århus Festuge svo það er allveg rosalega mikið líf og fjör í miðbænum, allskyns tónlistar og dansatriði og mikil festival stemning. Ég kíkti í bæinn með Söru sem er með mér í bekk og það var svo kósý bara að labba um og skoða mannlífið. Við horfðum á Lubbu systur dansa afró og heilluðumst svo mikið að við erum að hugsa um að byrja líka!! Við Sara höfum komist að því að við eigum annsi margt sameiginlegt. Það er mjög fyndið. Því um leið og ég sá hana þá ákvað ég að ég vildi kynnast henni, ég fann bara einhvern veginn að við pössuðum saman. Og við höfum svo bara allveg fáránlega margt sameiginlegt og höfum skemmt okkur vel saman síðustu daga.

Ég er búin að fá mér nýtt hjól sem er allveg æðislegt. Það var svo yndislegt að hjóla í skólann áðan. Ég komst í svo gott skap því það var svo yndislegt veður og ég sá bæinn bara með nýju ljósi þegar ég var hjólandi!!

Svo tókum við þá róttæku ákvörðun í dag að flytja!! Og það meira að segja strax í næstu viku. Ég veit að það hljómar mjög undarlega því ég er nýflutt, en íbúðin sem við búum í er bara svo dýr að við vorum búnar að ákveða að vera hérna bara þangað við fyndum eitthvað ódýrara og það höfum við svo gert. Við erum að flytja í roslega kósý gamla íbúð, rétt hjá miðbænum. ég er ekki alveg að nenna að flytja en það verður samt svo gott að fytja eitthvert þar sem ég veit að ég er að fara að vera til langs tíma. Þá get ég virkilega farið að gera mér heimili.

Ég var að kaupa mér stærstu og þykkustu bækur sem ég hef á ævinni átt! Þær eru allveg gífurlega þungar. Mer finnst undarleg tilhugsun að ég sé að fara að leggjast í að lesa þær nú á næstu dögum og að þær séu að vera það sem líf mitt mun snúast um næsta árið og já, jafnvel bara restina af lífinu ef út í það er farið!! Þær verða minn besti vinur, og helsti óvinur...

Fór í bekkjarpartí í gær og svo fór allur árgangurinn á diskótek. Það var mikið dansað og mikið drukkið. Ég var svo þreytt áður en ég fór og var að hugsa um að bara verða heima, en svo endaði nú með því að ég skemmti mér bara þrusuvel! Það er svo einhver þemaveisla á morgun...ég er að fara að vera kúreki! Danir eru með svo mikinn metnað fyrir öllu svona, það er allveg ótrúelgt.

En ég vildi bara rétt skrifa nokkrar línur til að láta ykkur vita að ég er kát og hress með lífið. Ég hlakka til helgarinnar og næstu viku. Skólinn er að byrja fyrir alvöru á mánudaginn sem er mjög spennandi. Ég hlakka til að takast við þá áskorun að fara að lesa og lesa...og það á dönsku! Spennt að vita hvernig það gangi.

Góða helgi og endilega látið í ykkur heyra!

Haskolanemi og fyllibytta

2007-09-03T22:37:00.000+02:00

Síðustu dagar hafa nú aldeilis verið viðburðaríkir. Það var svo skrítið að mæta í háskólann fyrsta daginn, ég gat ekki hætt að brosa og hlæja. Mér fannst eitthvað svo súrealískt að ég væri að byrja í háskóla, og það hér!! En þetta var allt rosagaman. danir eru eitthvað svo pædagogiskir að þetta byrjar allt hægt og rólega og allt er planað voða vel og stöðug skemmtidagskrá.
Á fimmtudeginum mættum við þar sem ið gengum í gegnum göng af hrópandi læknanemum upp á klædd sem læknar (mynnti á busavígsluna í MA). Það voru svo tutorarnir okkar sem eru læknanemar sem eiga að vera okkur innan handar. Svo tók við dagskrá þar sem við vorum boðin velkomin af hinum og þessum og fengum ýmsar upplýsingar um allt sem viðkemur skólanum og læknisfræðináminu.
Svo var veisla sem byrjaði klukkan 3 um daginn og var strax byrjað að drekka og dansa og svo var sungið dansað upp á borðum og ég veit ekki hvað og hvað. Læknadeildin er víst þekkt fyrir félagslífið og bestu fredagsbarina...
Föstudagsmorgunin var svo mestanpart kynning á félagslífinu í læknisfæðideildinni. Það eru allskonar félög sem maður getur verið með í, t.d. leikfélag, partýfélag, íþróttafélag, nemendaráðið, skólablað læknafélagsins og svo mætti lengi upp telja. allt var þetta kynnt á mjög svo kreatífan hátt, með söng, dansi, videói og þess háttar. Ég var svo hissa á því hvað allt var eitthvað á hressu nótunum og óformlegt. Það kom líka háskólaprestur sem talaði um allt stressið og álagið sem við ættum að vara okkur á, að margir verði nú þunglyndir í þessu námi og einmana og svo framvegis. Svo það eru sálfræðingar og geðlæknar og prestar sem maður getur leitað til!!
Ég fór svo í hyttetur þar sem var drukkið og drukkið og dansað og farið í hina ýmsu leiki til að hrissta fólkið saman. Mest gekk það út á að fólk kynntist innbyrðis í bekkjunum og fá góðan bekkjaranda. Mér lýst bara ágætlega á bekkinn minn og við skemmtum okkur vel saman. Þessi helgi var samt ekki eintóm skemmtun. Hún tók á andlega því það er erfitt að vera súper félagslyndur allan sólarhringinn með fólki sem maður þekkir nánast ekkert. Og svo er líka bara erfitt að vera útlendingur því þó ég geti allveg spjallað við fólk á dönsku án vandræða þá er maður samt svo út úr því ég skil ekki allt. Til dæmis þá er oft sem allir fara skyndilega að hlæja og ég skil ekkert hvað er fyndið!! Það er pirrandi...

En mér lýst voða vel á þetta allt. Mig langar svo að segja ykkur betur frá þessu öllu. Það er svo margt búið að vera að gerast hjá mér sem mig langar að deila með ykkur! En ég er bara svo búin á því að ég verð að fara í rúmið...

2007-08-28T23:45:00.000+02:00

Nýja líf mitt er byrjað. Ég er flutt í glæsivilluna í Århus og er að byrja í háskólanum ekki á morgun heldur hinn. Ég er bara nokkuð sátt við sjálfa mig, lífið og tilveruna og bjartsýn á framhaldið...

Síðustu dagarnir í Køben voru samt ekki sérlega skemmtilegir. Það ringdi og rigndi og nýja, fína hjólinu mínu, sem ég hafði tekið ástfóstri við, var stolið meðan ég var í vinnunni. Ég varð svo leið, hringdi í mömmu og pabba grátandi (veit ekki allveg hvað ég bjóst við að þau gætu gert í stöðunni!!) og þurfti svo að bíða heillengi eftir strætó sem var fullur af pirrandi fyllibyttum! En ég átti sem betur fer líka góðar stundir. Gamla fólkið var svo krúttlegt og sagði svo sæta hluti við mig síðasta kvöldið í vinnunni, ég fór út að borða með Kristine vinkonu minni úr lýðháskólanum og ég fékk mér kveðjubjór með Loga, Jóni og Arnþóri.

Á mánudeginum komu svo mamma og pabbi. Það var svo notalegt að fá þau í heimsókn og geta sýnt þeim heimilið mitt í Køben. Við drukkum hvítvín og horfðum á bíómynd, röltum um miðbæinn og fórum út að borða. Eftir að hafa bókstaflega troðfullt fína stationbílinn sem við leigðum keyrðum við til Fjóns. Þar neyddumst við til þess að senda mömmu í lest til Århus svo við kæmum restinni af dótinu mínu, sem var í geymslu hjá Dorte, í bílinn!! Dorte hefur ekki mikið breyst og það var voða gaman að sjá sveitina hennar og hitta fjölskylduna.

Laufey og nýja íbúðin tóku á móti okkur með opnum örmum. Næstu dagar fóru svo í það að þeytast um bæinn í hinar ýmsu húsgagnaverslanir til að kaupa allt það mikilvægasta...og annað kannski ekki allveg jafn nauðsynlegt ;) Það var mjög gaman, en vááá hvað ég var búinn á því eftir vikuna! Við fórum þrisvar sinnum í IKEA, tvisvar í Jysk, tvisvar í Bilka, tvisvar í Shop it, tvisvar í Idé møbler og svo mætti lengi upp telja!! En ég skemmti mér mjög vel og það er að verða annsi heimilislegt hjá okkur.

Eftir að mamma og pabbi kvöddu og héldu heim á leið hef ég bara notið þess að vera í fríi og gera heimilislegt. Ég missti mig reyndar aðeins í Sex and the city. Það er skammarlegt að segja fra því en ég horfði á fyrstu 12 þættina í röð á einu kvöldi!! Ég var reyndar að prjóna á meðan svo það var enn auðveldara að gleyma sér í þessu. Svo missti ég mig líka í bakstri. Ég bakaði stanslaust í 5 klukkutíma svo allar þrjár skúffurnar í frystinum okkar eru stútfullar og ég kom samt ekki tveimur pokum fyrir! Svo nú eigum við fullt af skinkuhornum og bollum og ciabatta brauði til að hafa í nesti í skólann næsta árið!! Brauð er dýrt fyrir fátæka námsmenn...
Ég prófaði líka líkamsræktina sem er bókstaflega í garðinum okkar (hef ekki getað hreyft mig síðan vegna strengja!) og er að spá í að gerast meðlimur. Þrái að byrja að hreyfa mig aftur og komast í form og ekki skemmir nú fyrir að ég þurfi varla að labba meira en 10 skref til að komast þangað...kaldhæðnislegt að segja það en ég veit bara að ef það er stutt í ræktina þá verður yfirstíganlegra að drífa sig á staðinn. Ég er líka búin að hitta Olgu tvisvar eftir að ég kom. Það er svo gott að vita af henni hérna. Ég efast ekki um að við eigum eftir að ná að bralla ýmislegt skemmtilegt saman í vetur.

Svo er jú skólinn bara allveg að fara að byrja...ég er ekki búin að átta mig á því samt! Þetta er skrítið. Ég er bara búin að vera svo mikið að taka eitt skref í einu og einbeita mér að því að pæla ekkert of mikið í hlutunum og bara að reyna að njóta alls... að ég er einhvern veginn ekkert búin að fatta að ég sé að byrja í háskóla og hvað það eigi eftir að hafa í för með sér. En það er líka bara mjög fínt!! Það er tímasóun að vera að stressa sig núna...ég veit að það mun koma fyrr en seinna. En ég finn það samt hvað ég er feginn að komast í gang núna. Mér finnst ég nógu mikið komin úr formi sem námsmaður eftir eins árs frí! Ég var að komast að því að ég er eini Íslendingurinn á 1.árinu sem ég er pínu svekkt yfir. Það hefði verið gott að hafa einn sem maður getur spjallað við á íslensku, sérstaklega svona til að byrja með þegar maður skilur ekki neitt!! En ég hef samt Leu til að halda í höndina á mér. Hún ætlar einmitt að gista hjá mér á morgun svo við förum samferða fyrsta skóladaginn☺ Bólivíugellurnar mínar eru nefnilega að koma í hádegismat til mín á morgun. Ég hef ekki séð Kirstine og Marie síðan við Lea yfirgáfum frumskóginn. Þær fóru aftur til Sucre eftir ferðalagið sitt og heimsóttu fjölskylduna mína. Mamman mín fór að gráta þegar hún fór að tala um mig því hún saknaði mín svo mikið (ég fór auðvitað sjáf að gráta þegar þær sögðu mér frá því). Þær tóku myndir af fjölskyldunni fyrir mig svo ég er mjög spennt að sjá hvort krakkarnir hafi ekki stækkað.

Netið er ekki komið svo það er ástæðan fyrir því að ég hef ekkert verið að hafa samband við fólk eða blogga. Svo verð ég víst á fullu núna næstu daga því það er kynningarvika í skólanum og fullt af veislu. En ég ætla nú samt að reyna að skella einhverju hérna inn annað slagið...ég veit allaveganna að það eru nokkrum sem finnst gaman að vita hvað ég er að brasa ;)

Kys og kram

Århus...jeg kommer snart :)

2007-08-18T12:17:00.000+02:00

Þá er að koma að því...eftir 3 daga flyt ég til Århus. Nýja fína heimilið bíður mín ásamt minni yndisfögru systur og Björgu. Þær fengu lyklana í gær svo þær eru fluttar inn. Ég var mjög bitur yfir því að vera í vinnunni og geta ekki verið með þeim í þessu öllu. En þær lofuðu að halda ekkert upp á þetta fyrr en ég kæmi :) Svo núna er bara að bíða aðeins lengur og hlakka til.

Ég á bara tvær vaktir eftir, svo þetta er allt að bresta á. Svo koma elskulega foreldrar mínir í heimsókn á mánudaginn. Það verður ydislegt að fá þau í heimsókn. Við ætlum að hafa það huggulegt í Køben í einn dag og svo ætlum við að leigja bíl til að koma öllu dótinu mínu til Århus. Við ætlum að fara í heimsókn í sveitina til Dorte ( herbergisfélagi minn á lýðháskólanum) á Fjóni á leiðinni. Hún geymdi dót fyrir mig eftir lýðháskólann sem ég ætla að sækja. Svo ætla þau að hjálpa okkur systrum við að þeytast um bæinn og kaupa í búið. Það verður svo gaman hjá okkur. Við Laufey erum að fara yfir um af spenningi!! Það verður svo kósý hjá okkur. Ég hef ekki tekið eina einustu mynd síðan ég kom til Danmerkur en ég lofa að setja inn fullt af myndum af nýja heimilinu mínu ☺ vííííí

Annars er það að frétta að ég skellti mér heim til Akureyrar í góða, en alltof stutta óvænta heimsókn til Akureyrar. Bara fjölskyldan vissi af komu minni. Það var svo gaman að sjá svipin á öllum þegar ég birtist...Siggu Ástu svipur var bestur ;) Það var eiginlega alltof notalegt að koma heim. Ég fylltist allgjörri fortíðarþrá...langaði alltí einu bara að fara til baka í tímann og festast þar, sem var ekki nógu gott því ég var búinn að vera lengi að finna tilhlökkunina fyrir framtíðinni. Skyndilega þá langaði mig bara að búa aftur hjá mömmu og pabba í áhyggjuleysinu, fara í sund, leigja spólu og borða yfir mig af nammi, hafa það huggulegt með æskuástinni og fara á fyllerí með vinkonunum...bara allt þetta gamla og góða sem maður tók sem sjálfsögðum hlut og fannst ekkert merkilegt þá. Svo mér fannst erfitt að fara til baka og var leið fyrstu dagana eftir að ég kom út...en núna er tilhlökkunin komin aftur :) En allir sem ég sá heima á Akureyri, takk fyrir yndislega daga, og þið hin, leiðinlegt að eg hafi ekki hitt ykkur!!

Ég var að tala við Leu vinkonu og hún hafði verið að fá bréf frá hákólanum með dagskrána fyrstu vikuna...mín bíður annsi mikið fyllerí get ég sagt ykkur!!! Váááá hvað verður örugglega gaman. Ég hélt að alvaran myndi bara byrja frá fyrsta degi en nei nei, það er byrjað á naflaleikjum og fylleríi. Danir eru náttúrulega bara ótrúlegir. Svo verður farið í tveggja daga ”hyttetur” þar sem á að hrista fólki saman. Það er galakvöld og bjórkvöld og ég veit eki hvað og hvað. En samt eru fyrirlestrar líka frá því snemma á morgnana líka...þetta verður áhugavert. Ég er nú samt komin með gott áfengisúthald eftir Bólivíuferðina og þetta sumar svo þetta blessast nú allt saman. Mér finsnt svo gaman að það sé mikið lagt upp úr að fyrstu dagarnir verði ”félagslegir” því þá verð ég fljót að kynnast fólki. Það verður líka spennandi að sjá hvort það verði margir fleiri Íslendingar á fyrsta ári.

En jæja, ég þarf að hengja upp þvott og svo ætla ég að kíkja í bæinn áður en ég fer í vinnuna...
Næsta færsla verður líklega skrifuð frá nýju íbúðinni minni á Århus...vúúúhhúúú

2007-08-03T10:47:00.000+02:00

Það hafa aldrei skipst svona mikið á skin og skúrir í mínu lífi eins og síðustu vikurnar. Eins og hægt er að lesa á síðustu tveim færslum. Ég las þær sjálf í gegn núna áðan og ég gat ekki annað en hlegið að sjálfri mér!

En þetta er nú allt á réttri leið. Ég verð spenntari og spenntari yfir því að flytja og byrja í háskólanum en reyndar líkara stressaðari og stressaðari! Þetta er nú annsi stórt skref svo það er nú kannski ekki skrítið. Sérstaklea því það styttist óðum og ég hef ekki fundið húsnæði og á ekki rúm eða borð eða stól eða neitt! En það reddast nú allt

Ég hef gert fátt annað síðan um helgina en að vinna og vera í húsnæðisleit. Úfff hvað þessi leigumarkaður hefur mikið stress og leiðindi í för með sér. Ég er búin að skrá mig á síðu á netinu þar sem ég fæ mail fullt af nýjum íbúðum og herbergjum sem koma á markaðinn og ég get leitað sjálf líka. Svo ég hef setið fyrir framan tölvuna frá því ég vakna á morgnana og þangað til ég fer í vinnuna, í matarpásunni í vinnunni og þegar ég kem heim á kvöldin. Maður þarf nefnilega að hafa hraðann á því íbúðirnar eru oft leigðar út innan örfárra tíma efir þær birtast á netinu!! Það eru oft 100 áhugasamir sem hafa samband sama dag og íbúðin er sett á markaðinn...þetta er hreinlega geggjun. Við Laufey skoðuðum eina um helgina sem var sjúklega flott en líka mjög dýr, svo við erm að vonast til að finna einhverja aðra. Við bindum miklar vonir við tvær, eina sem Laufe ætlar að skoða í köld og aðra á morgun. Ég ætla semsagt að leigja með Lubbu systur og Björgu vinkonu hennar. Ég held að það geti bara orðið voða huggulegt.

En já ég skellti mér til Århus um síðustu helgi. Það var mjög gott að fá aðeins að hitta Lubbu. Við bjuggum hjá Selmu og Krissa sem var mjög notalegt. Þau eru svo sæt. Ég hitti Olgu á kaffihúsi sem var mjög gaman. Hún verður í Århus í vetur og sagðist ætla að ofsækja mig, svo það er frábært! Ég veit líka að Kristine vinkona mín úr lýðháskólanum komst inní listasögu í Århus og Kirstine í hjúkrun svo ég þekki nú fleiri en ég hélt. Ég áttaði mig samt á því þegar ég fór til Århus hvað ég mun sakna Kaupmannahafnar mikið. Ég mun fara héðan með sorg í hjarta. Ég virklilega elska þessa borg og finnst ég eiga heima hér. Og ég mun sakna hennar enn meira þegar ég veit af Möggu minni hér...en ég fæ vonandi tíma til að koma í heimsókn annað slagið. Ég fæ örugglega tækifæri til að búa hérna aftur einhvern tímann í framtíðinni. Það er aldrei að vita. Ég veit líka að Århus er fín borg og allir tala svo vel um að búa þar. Hún er mikil háskólaborg svo ég veit að um leið og ég verð búin að kynnast fólki og svona, þá á ég án efa eftir að líka vel.

Ég fór út að borða og á kaffihús með nokkrum krökkum úr lýðháskólanum um daginn. Það var svo gaman að sjá þau eftir allan þennan tíma. Margt sem hefur breyst í lífi okkar allra og margt að tala um. Ég fór líka út að borða með Arnþóri sem var voða gaman. Í gær leit sólin aðeins sjá sig svo Bjartmar bauð mér út að borða á Nyhavn. Það var voða huggulegt og við spjölluðum og spjölluðum. Svo fengum við okkur ís og skoðuðum mannlífið. Ég keypti mér líka loksins hjól í gær! Það er notað en í góðu standi og voða fínt finnst mér. Ég þyrfti eiginlega að fara að grafa upp myndavélina og skella inn nokkrum myndum fljótlega.

Það var erfitt að segja öllum í vinnunni að ég væri að hætta. Það voru allir mjög svekktir en samglöddust auðvitað yfir því að ég hefði komist í háskólann. Gamla fólkið var svo krúttlegt þegar ég sagði þeim að ég hefði komist inn, þessar elskur. Æji hvað ég mun nú sakna þeirra.
Ég ætla að láta þetta nægja í bili. Ég þarf að fara að versla og svo ætla ég aðeins að spóka mig á nýja hjólinu áður en ég fer í vinnuna:) Næsta blogg verður sögur af gamla fólkinu;)

Knús til allra

Goðar frettir...

2007-07-28T05:55:00.000+02:00

Eitthvað er lukkan að færast mér í hag...

Ég var að fá inngöngu í læknisfræði í háskólanum í Århus!!!

Ég var bara að sjá þetta á netinu núna þegar ég var að koma heim af djamminu! Vááá ég veit ekki hvað ég á að segja. Ég er svo orðlaus! Ég er svo hissa og veit ekki hvernig ég á að haga mér.
Ég er búin að sitja stjörf fyrir framan tölvuskjáinn og lesa sömu setninguna aftur og aftur..."Du har fået tilbudt et studieplads på medicinstudiet"...þegar heilinn á mér var búinn að meðtaka þetta fór ég að senda sms til allra sem ég var búin að lofa að láta vita. Svo hringdi ég í Leu (hún hafði hringt í mig nokkrum tímum áður til að segja að þetta væri komið á netið og að hún hefði komist inn í Århus...Ég fór beint á netið heima hjá Jóhönnu þar sem ég var í teiti en ég var svo stressuð að ég gat ómögulega munað passwordið!!) og við grétum bara báðar af gleði og vorum svo orðlausar og ringlaðar klukkan 5 að nóttu og hvorug okkar gat sofið! Ég lét mömmu og pabba fyrst vita...ég sagði eiginlega ekkert í símann því ég var svo stjörf!

Vá ég er virkilega ekki að átta mig á þessu. Ég er semsagt að flytja enn einu sinni! Ég er að flytja til Århus eftir tæpan mánuð...TÆPAN MÁNUÐ!!

Ég er í spenufalli...sjokki....gleðikasti....vá ég var að hoppa í rúminu...shit ég veit ekki hvernig ég á að haga mér...Mig langar að valhoppa...mig langar ad dansa...af herju er enginn hérna til að fagna með mér

Ég ætla að fara til Århus á morgun...vá hvað verður skrítið að koma þangað og vita að það er að fara að vera heimilið mitt!!

En rosalega verður gott að búa á sama stað og Lubba systir...núna er bara að krossleggja fingur og vona að elskuleg Maggan mín komist inn í arkitektúr í Århus...þá verð ég skyndilega hamingjusamasta manneskja í heimi....

Vá hvað lífið getur tekið stakkaskiptum á stuttum tíma

Ég er ekki að ná þessu!!

Ég held að ég skrifi seinna þegar ég er aðeins búin að melta þetta og fá smá svefn...klukan er að verða 7

En yndislegt að ég hef fengið tækifæri til þess að fara í námið sem mig hefur dreymt um í svo langan tíma...vááá þetta verður samt erfitt

En ég er glöð...já svei mér þá ég er virkilega glöð:)

”Life is like a box of chocolates, you never know what you're gonna get...”

2007-07-27T01:38:00.000+02:00

Ég var að horfa á Forrest Gump. Það er með eindæmum langt síðan ég hef séð þessa mynd og ég var búin að gleyma hvað hún er yndisleg. Það er eitthvað svo fallegt við hana. Allgjört meistaraverk.

En annars þá fékk ég bara skyndilega löngun til þess að blogga. Líklega til þess að reyna að létta á hjarta mínu á einhvern hátt og koma ró á hugann... Ég hef örugglega aldrei verið á jafn ruglandi tímapunkti í lífinu.
Ég er búin að ferðast mikið milli landa og heimsálfa síðustu mánaði og veit ekkert hvar ég á heima lengur og í hvorn fótinn ég á að stíga. Mig verkjar í hjartað því það er brotið og hlutarnar vilja ekki passa saman. Ég þarf að taka ákvarðanir sem eru við það að láta mig fá magasár og hugsanirnar þjóta fram og til baka í huganum svo mér líður sem höfuðið á mér sé að springa...æji þetta hljómar ekki fallega

En til að gefa smá update á lífi mínu síðustu mánuði þá hefur það verið með eindæmum viðbrðaríkt og oft á tíðum súrealískt!!
Eftir ferðalagið um Bólivíu þar sem ég sá marga fallega staði, kynntist skemmtilegu fólki, varð veðurteppt á Amazon svæðinu, gaf öpum og krókódílum að borða, synti með bleikum höfrungum, hitti Bergþóru og Emma og lennti á sjúkrahúsi með lungnabólgu og hálandaveiki...þá komst ég heil á húfi til Danmerkur. Þartók fjölskylda Leu á móti okkur með íslenskum og dönskum fánum og hugulegri heimkomuveislu.
Ég gisti hjá yndislegri systur minni í viku þar sem ég jafnaði mig á veikindum og löngu ferðalagi og reyndi að venjast því að vera lágvaxin á ný, að bílar stoppuðu fyrir mér á gangbraut, að kranavatnið væri drekkjanlegt og að skeinipappírinn eigi ekki að fara í ruslafötuna. Magga kom og var hjá okkur yfir helgi og það var yndislegt að hitta hana. Ég hitti líka Jón Inga sem var líka unaður en auðvitað erfitt líka.
Svo hélt ég til kaupmannahafnar á nýja heimili mitt á Fredriksberg. Þar bý ég í þessari fínustu íbúð með strák að nafni Bjarke. Ég fór að hitta Júlíus og úr því varð þetta líka hressandi fyllerí með honum, Loga og Bjartmari. Það endaði með því að hann ég var reidd heim ofurölvi og drapst í öllum fötunum upp í rúmi heima hjá Loga. Daginn eftir vaknaði ég annsi timbruð og ógeðsleg og mín biðu 3 atvinnuviðtöl einhvers staðar í Kaupmannahöfn svo ég þaust í strætó um allan bæ. Ég hlýt að vera svona heillandi þegar ég er þunn og illa lyktandi því allir vildu endilega fá mig í vinnu!

Það var gott að hitta fjölskylduna þegar heim var komið og fá knúsin sem ég saknaði. Lea tók líka á móti mér og bjó hún hjá mér allan tímann sem ég var heima og gerðum við ýmislegt skemmtilegt. Við fórum í hringferð um landið, við fórum líka hinn gullna hring á Þingvelli, gullfoss, Geysi og í Bláa lónið, fórum með Júlíusi á Mývatn þar sem við m.a. fórum í jarðböðin og gengum í dimmuborgum í versta veðri sem er hugsanlegt, við fórum með Ömmu í Laufás og í bíltúr um Fnjóskárdal, skoðuðum jólahúsið, fórum á nokkra tónleika, fórum í margar sundferðir og göngutúra og unnum við að þrífa heimavistina.
Ég komst að því að ég á ekki lengur heima á Akureyri, sem var skrítin tilfinning. Það var bara virkilega eitthvað sem vantaði. Ég hitti nú samt nokkra góða vini sem var svo yndislegt en það hefði verið gaman að hitta þá meira. Svo var auðvitað æðislegt á 16. júní og ég er strax farin að hlakka til að vera 5 ára júbílant.

Ferðinni var svo aftur heitið til Danmerkur 2. júlí til að fara á Hróarskeldufestivalið. Það var erfitt að pakka og kveðja fólk, sérstaklega því ég vissi ekki hvað ég væri að fara að gera og hvað ég yrði lengi í burtu! En hróarskelda var blaut, skítug og ógeðsleg...en shit hvað var gaman!!! Mér finnst stórmerkilegt hvað eður og aðstæður náðu lítið að skemma fyrir því þau komu ekki í veg fyrir að ég skemmti mér konunglega og naut allra tónleikanna svo í botn. Það var líka bara so gaman að vera með Möggu því við höfum ekki verið svona mikið saman í langan tíma, enda báðar alltaf á ferðalagi um allar trissur. Svo við höfðum það svo skemmtilegt saman. Ég hitti líka svo mikið af fólki sem ég þekki, svo ótrúlegt og alltaf svo gaman. Það voru líka svo mikið af góðum hljómsveitum og tónleikamönnum en hjá mér standa upp úr Björk, arcade fire, the whitest boy alive, beirút, booka shade, flaming lips (vegna flottrar sviðsframkomu) og trentemöller...en eiginlega þá naut ég bara allra tónleikanna sem ég fór á mjög vel!

Eftir hróarskeldu tók vinnan við, og því miður einmanaleiki...en ég var svo heppin að fá systur mínar í heimsókn svo þær ráðu bót á því í smá tíma. Ég er mjög ánægð með vinnuna mína. Ég er að vinna á kvöldvöktum í heimilisþjónustu fyrir aldraða, svo ég vinn frá hálf fjögur til korter í kvöld frá mán til sun og fæ so frí mán til sun í vikunni á eftir...svo ég fæ allveg fáránlega mikið frí miðað við það að vera á fínustu launum. En ég er strax kominn vel inn í þetta og strax farin að tengjast öllu gamla fólkinu mínu. Ég fer heim til svo margs yndislegs fólks og ég gæti skrifað langa fæslu bara um allt það skemmtilega sem þau taka upp á og segja...þetta er fólk sem virkilega hefur langa lífsreynslu að segja frá. Sum eru þreytt og tilbúin til að kveðja þennan heim, önnur enn í fullu stuði. Öll eiga það sameiginlegt að þau taka vel á móti mér og eru alltaf glöð að fá mig í heimsókn...það er góð tilfinning.

Ég bý semsagt mjög ódýrt í íbúð sem Lea reddaði mér á allveg æðislegum stað. Ég er eiginlega alltaf ein í henni því Bjarke sem ég bý með er farinn í vinnuna þegar ég vakna og þegar hann kemur heim er ég farin í vinnuna og þegar ég er komin heim er hann farinn að sofa! En þetta er allveg rosalega fínn náungi og okkur semur vel.

Núna er ég í fríi í vinnunni og veit ekkert hvað ég á við tímann að gera. Veðrið er grátt og blautt og leiðinlegt svo það er ekkert gaman að vera úti og þess vegna alltof mikill tími til að vera einmanna og hugsa of mikið! Eina markmiðið er að bíða...á laugardaginn fæ ég loksins þetta blessaða svar frá háskólum Danmörkur. Þetta hefur verið löng og erfið bið, sérstaklega síðustu vikurnar. Ég er vel undirbúin fyrir höfnun en hef samt ekki fundið upp á góðu plani B...ég er haldin miklum valkvíða. Fyrir nokkrum mánuðum þá fannst mér framtíðin svo björt og ég hlakkaði svo til...allt var svo spennandi. Ég var bara búin að fastleggja framtíð mína, sem ég hef áttað mig á að er ekki rétt að gera, því þá er svo mikið áfall þegar út af ber.

Þrátt fyrir svartsýnina og að stundum sjái ég ekkert bjart framundan þá veit ég að það hlýtur að vera einhver tilgangur með þessu öllu saman, og að ég muni finna mitt hlutverk í lífinu, og vonandi finn ég hamingjuna aftur í leiðinni...

en fyrst þarf ég að finna sjálfa mig aftur

Me voy...

2007-04-29T19:51:00.000+02:00

Thá er komid ad tví...ég er ad fara ad yfirgefa Sucre eftir 4 klukkutíma:(
Ég er ekki allveg ad höndla thad. Er á netinu med bólivíönsku Mömmunni minni til ad búa til hotmail handa henni og kenna henni á netid. Hún hefur aldrei prófad ad fara á netid ádur svo thad var annsi sérstakt ad reyna ad kenna henni á stuttum tíma thegar allt var svona nýtt!

Thad er búid ad vera allt á fullu og í mörgu ad snúast hjá mér thessa vikuna. Vid stelpurnar héldum allveg ótrúlega vel heppnad kvedjupartý heima hjá mér á föstudagskvöldid thar sem komu yfir 50 vinir og vandamenn. Thad var svo huggulegt. Vid bjuggum til fullt af mat sem var vel heppnadur og allskyns drykki og svo var bordad og spjallad og dansad í litlu stofunni okkar. Svo fórum vid á diskótek á eftir...allveg ótrúlega vel heppnad kvöld og gaman hvad komu margir til ad kvedja okkur á skemmtielgan hátt.

Svo héldum vid veislu fyrir börnin okkar sem var naestum tví enn vel heppnadri. Vid keyptum hatta handa öllum börnunum og fullt af nammi, kökum, og ödru gódgaeti. Svo kom vinur okkar sem er musik therapisti og hann spiladi fyrir börnin og söng og thau dönsudu og sungu med med stórt bros á andlitunum. Svo slógum vid köttinn úr tunnunni sem vid höfdum fyllt med blödrum og nammi og allskyns dóti...thau hafa örugglega aldrei fengid svona mikid af gjöfum ádur! Thad komu líka hinir sjálfbodalidarnir og samstarfsmenn thío teir vaeru í fríi tví tad er ekki oft sem er haldin veisla. Thetta var svoooo vel heppnad og ég var svo glöd ad sjá Bórnin svona hamingjusöm og sklemmta sér svona vel....en ég var líka sorgmaedd um leid tví ég veit ad thad er langt thangad til ég mun sjá thessi fallegu brosandi andlit aftur.

En ég á ad maeta á rútubílastödina eftir 3 og hálfan tíma og á eftir ad pakka, kvedja fjölskylduna, og fara á Psico til ad kvedja börnin okkar og hengja upp allar myndirnar sem vid hófum búid til handa theim (ég hugsadi til thín Sigga thegar vid vorum ad klippa og líma allar myndirnar og búa til orm...).

Er á leid á vit aevintýrana;) Sjáumst fljótlega... knús Lindita

Sídasta langa Bólivíu faerslan!

2007-04-19T00:19:00.000+02:00

Vegna fjölda áskoruna tá aetela ég ad skrifa nokkrar línur, trátt fyrir ad mér fynnist hálfpartinn synd ad sitja fyrir framan tölvu í svo gódu vedri, líka tegar er svo stutt í brottför mína frá tessum yndislega stad…

En tad hefur aldeilis ýmislegt skemmtilegt á daga mína drifid undanfarid svo ég skrifa bara tad helsta, svo teir sem hafa áhuga á ad vita meira geta fengid ítarlegri sögur tegar ég kem heim;)

Sjúkrahúsheimsókn: (vidkvaemum sálum er varad vid tessum lestri!) Ég fór í heimsókn á sjúkrahús til ad fylgjast med thremur gangrádsadgerdum. Tad var mjög svo sérstök upplifun ad sjá hvernig adstaedurnar eru á bólivíönsku sjúkrahúsi og hvernig stadid er ad hlutunum og hvernig farid er med sjúklingana...Ég mátti ganga inn og út eins og mér sýndist án tess ad ég vaeri í sótthreinsudum fötum eda hafi tvegid mér um hendurnar! Allar skurdstofurnar voru opnar svo ég var audvitad agalega forvitin og leyfdi mér ad gaegjast inn...tá sá ég aldeilis eitthvad sérkennilegt. Tad var verid ad undirbúa adgerd og ég gat ekki allveg ímyndad mér hvers kyns adgerd midad vid hvernig búid var um sjúklinginn. Ég sá svo ad tad var verid ad undarbúa eitthvad med höfudkúpuna svo ég ákvad ad spurja hvort ég maetti fylgjast med (ég vissi ad ég fengi örugglega ekki taekifaeri til ad fá svona upplifun aftur!). Ég spurdi einhverja konu sem gekk út úr stofunni og hún sagdi já já audvitad, án tess ad spurja laekninn og hjúkrunarkonurnar. Ég stód tarna rétt vid hlid laeknisins tar sem hann boradi med gamaldagshandbor gegnum höfudkúpuna og ég veit ekki hvad og hvad...mér haetti ad vera sama tegar hann tók upp langt ridgad prik og stakk nidur í gegnum höfudkúpuna og thrísti af öllu afli tar til prikid kom upp í maganum!!! Ég átti ekki til ord um adferdirna, og tegar ég skrifa tetta tá skil ég ekki hvernig ég gat horft á tetta, en svo forvitin get ég verid! Ég spurdi svo danska laekninn og tá var thetta ef ég skildi rétt adgerd til ad ná vatni úr heilanum. Adferdirnar eru víst annsi adrar vid svipadar adgerdir heima...ég ákvad eftir thetta ad ég myndi reyna ad halda mér frá allri haettu svo ég lendi ekki í höndum bólivíanskra laekna!
Afmaeli: Maggie (bólívíanska mamman mín) átti fertugsafmaeli um daginn. Tad átti ekki ad halda neina veislu eda gera neitt úr tví svo vid Lea ákvádum ad taka tad ad okkur. Vid eldudum dýrindis lasaña med hvítlauksbraudi og salati og uppáhalds bólívíönsku súpuna mína í forrétt og pönukökum med ís og ávöxtum í eftirrétt. Kirstine og Marie komu líka og vid sungum fyrir hana afmaelissönginn á dönsku. Hún var svo takklát og glöd ad hún fór ad gráta og tóta litla fór tá audvitad ad tárast líka svo tetta var voda vaemid...Marie átti svo líka afmaeli. Mikkel kaerastinn hennar kom alla leid frá Danmörku til ad vera á afmaelinu (og audvitad til ad sjá allt sem hún er ad upplifa og til ad geta verid med henni). Vid vöktum hana med afmaelissöng, blödrum og danska fánanum og bordudum dýrindis morgunmat saman. Svo bökudum vid nammisúkkuladiköku og annad gódgaeti. Svo var haldin mjög svo altjódleg afmaelisveisla med fullt af fólki, sem var mjög vel heppnud. Svo var byrjad ad drekka og vid fórum í karíókí...ég söng en man bara eftir ad hafa farid upp á svidid og aftur nidur. Eftir tad fórum vid svo ad dansa...
Salar de Uyuni: Ég fór í 3. daga jeppaferdalag í gegnum hinar ýmsu eydimerkur tar sem ég sá hin ýmsu náttúrufyrirbrigdi og dýr. Salteydimörkin stendur án efa upp úr og er stórkostlegt fyrirbrigdi og örugglega fallegasti stadur sem ég hef verid á. Tetta var ótrúlega vel heppnud og ógleymanleg ferd.
Chile:Jeppaferdin endadi vid landamaeri Chile og vid Lea skruppum í nokkra daga til Chile til ad endurnýja vegabréfsárituna. Tad var allveg yndislegir dagar. Vid fórum til Arica sem liggur vid hafid og ég fékk tár í augun tegar ég sá hafid...ég vissi ekki ad ég myndi sakna hafsins svona mikid í Bólivíu. Vid láum tví á ströndinni allan daginn og flest kvóldin tá kúrdum vid fyrir framan sjónvarpid med gott chilenskt vín, kínamat eda Mc Donalds!!! Vid höfdum varla séd sjónvarp í 3 mánudi svo vid nutum tes svo vel. Svo tók ég langa sturtu tvisvar á dag tví taer voru heitar og tad komu meira en trír dropar úr teim eins og heima hjá mér í Bólivíu! Tad var margt ödruvísi í Chile en Bólivíu. Allt er miklu dýrara, ökumenn stoppudud fyrir okkur (sem var annsi erfitt ad venjast), tad voru vegagrindverk eda hvad tad nú heitir og akreinastrik, allir töludu hratt og eins og teir vaeru smámaeltir en fólkid var allveg rosalega indaelt. Ég vard mjög hrifin af Chile eftir tessa ferd og langar ad kynnast landinu betur í naesta ferdalagi:)
Fjölskylduhelgi: Sídasta helgi var voda róleg. Ég var tá ad átta mig á tví hvad var stutt í ad ég faeri heim svo ég reyndi ad vera mikid med fjölskyldunni. Ëg fór med Krókkunum í bíó á laugardagskvöldinu og svo á bar á eftir til ad borda ís og pönnukökur...tid getid rétt ímyndad ykkur hvad teim fannst tad mikid sport! Svo tók ég tau med mér ad fossunum á sunnudeginum. Tau höfdu aldrei komid tangad og vid höfdum tad svo huggulegt. Fórum í göngutúr, syntum, bordudm nesti, spiludum og nutum góda vedursins.
Vinnan: Ég nýt vinnunnar minnar alltaf meira og meira og tad er erfidara og erfidara ad yfirgefa bórnin hvern dag. Í dag var áttundasti sídasti dagurinn og tárin byrjudu ad renna tegar ég gekk frá húsinu...mig langar ekki ad hugsa til sídasta dagsins! Allt er mun betra tegar madur er farinn ad geta tjád sig almennilega og skilid börnin. Börnin koma alltaf hlaupandi á móti manni tegar madur kemur og halda manni föstum tegar ég segi ad ég turfi ad fara heim. Ég er farin ad vera á morgnana líka sem er enn skemtilegra. Tad er gaman ad vera hjá börnunum tear tau vakna...tau eru öll svo glöd. Ég fae líka ad legga litlu börnin í rúmid fyrir eftirmiddagslúrinn og í dag badadi ég uppáhaldsstrákinn minn (ég er búin ad tengjast honum haettulega miklum böndum). Svo hjálpa ég stóru börnunum med heimavinnuna sína og hjálpa teim ad klaeda sig í skólafötin tví tau fara í almenningsskóla um eftirmiddaginn.Um daginn var svo dagur barnanna. Tá fórum vid med öll börnin á torgid sem var annsi skrautlegt. Tad er ekki til neinn hjólastólabíll svo teim var lyft upp á pallinn á pallbíl og svo hengum vid starfsmennirnir hálfpartinn utan á bílnum!! En tau skemtu sér svo vel og tad var svo gaman. Tau fá jú ekki oft ad fara út fyrir veggi stofnunarinnar. Vid fórum líka med tau á safn um daginn sem var mjög vel heppnad líka. Tad var líka haldin veisla á Psico fyrir börnin í tilefni degi barnanna og vid Lea borgudum trúdi til ad koma tví tau hófdu ekki efni á tví. Krakkarnir voru annsi gladir med tad.

Jaeja, ég enda alltaf á tví ad skrifa svo langt um hvert ad ég nae ekki ad segja frá helmingnum af tví sem mig langar. Ég gaeti sagt frá svo mörgu ödru en ég er ad fara ad hitta stelpurnar í baenum. Ég reyni ad njóta hvers dags til hins ýtrasta tví ég á bara 10 daga eftir í Sucre. Ég er tví sem lengst med börnunum í vinnunni, reyni ad eyda tíma med fjólskyldunni, fara á öll sófnin og skoda allt sem ég á eftir ad skoda, fara í göngutúra og út ad borda á alla uppáhalds veitingastadina og allt sem ég veit ad ég mun sakna sárt tegar ég kem heim.

Planid mitt er semsagt ad fara frá Sucre 29. maí og fara tá til Cochabamba og skoda tjódgarda og dýralífid og kókaínplöntur! Svo aetlum vid í 3 daga ferd í regnskóginn tar sem vid munum sigla um flódin, skoda hin ýmsu dýr, fara í gönguferd um midja n´tt til ad leyta ad kirkjuslöngum, synda med bleikum höfrungum og ég veit ekki hvad og hvad. Eftir tad aetla ég ad hjóla nidur haettulegasta veg í heimi...ef ég tori. Tad hafa nýju túristar látist vid ad gera tad en vid myndum tá fara med teirri ferdaskrifstofu sem auglýsir sig tannig ad enginn hafi dáid sem hafi ferdast á teirra vegum!!! Kirstine og Marie eru alveg ákvednar í ad fara, en ér er pínu smeik og Lea lofadi mömmu sinni ádur en hún fór ad hún myndi halda sig langt frá tessum vegi!! Eftir thetta aetlum vid ad skoda Lake Tichicaca og Isla del sol og svo kannski skreppa yfir til Peru til ad skoda fljótandi eyjarnar ásamt ödru.

Ég mun svo halda til Danmerkur ca. 20 maí og vera tar til 31.maí en tá lendi ég í Kefavík. Ég aelta svo ad vinna vid altrif á vistinni í tvaer vikur og svo aetla ég ad flytja til Danmerkur 2. maí og byrja á tví ad skella mér á Hróarskeldu. Ég er ekki enn sem komid er komin med íbúd (einhver sem veit um laust herbergi eda íbúd?) en ég sótti um vinnu á 5 stödum í gaerkvöldi og var bodid vinnu á 3 af stödunum strax í dag, svo vinna verdur ekki vandamálid...

Jaeja, aetla ad tjóta... ef til vill verdur tetta sídasta blogg mitt frá Bólivíu, allaveganna langa bloggid. Ég reyni nú ad skrifa nokkrar línur til ad láta vita ad ég sé á lífi!! Takk allir sem hafa kommenntad, tad er alltaf gaman ad fá kvedjur frá fólki tegar madur er langt í burtu...

Hlakka til ad sjá alla tegar ég kem heim.
Knús Lindita

2007-03-20T16:58:00.000+01:00

Ég sparkadi mig í rassinn á föstudagskvöldid og ákvad ad nú vaeri ekki aannad í stödunni en ad nota tann tíma sem eftir er í ad skemmta sér og njóta lífsins...med hjálp tequila, bjórs og nokkra kokteila skemmti ég mér svona líka vel!!! Hitti skemmtilega bandaríkjamenn sem ég dróg med á diskotek ásamt stelpunum. Tar tekktum vid svei mér tá helming allra á dansgólfinu, tad er eins og allir hafi ákvedid ad fara á sama stadinn tetta kvöldid. Ég dansadi frá mér allt vit og kom ekki heim til mín fyrr en klukkan hálf sjö...annsi vel heppnad kvöld:)
Ég svaf í heila tvo tíma tví ég var búin ad lofa ad fara med fjolskyldu Kirstine í heimsókn á elliheimili. Tad var einvher hátíd tar svo vid bordudum salteñas med gamla fólkinu og ágódin fór til styrktar umbótum á heimilinu. Tad var voda huggulegt. Eftir ad hafa gengid í rigningunni gegnum baejinn med Leu og ordid rennblautar, fórum vidheim til mín ad ylja okkur med heitu kakói. Vid fengum okkur gódan lúr í litla rúminu mínu, sem var flash back tl fyrstu daganna hérna í Sucre tegar vid vorum veikar til skiptis og rúmid mitt var heimili okkar! Eftir lúrinn hittum vorum vid sóttar af foreldrum Kirstine og fórum med teim og Marie og Kirstine út ad borda á rosa kósý veitingastad tar sem var ekkert smá hress hljómsveit ad spila bólivíanska tónlist. Vid fengum voda gódan mat og tókum svo nokkurspor á dansgólfinu ásamt dönunum sem sátu á naesta bordi og voru annsi vel í tví! Tau er hérna í nokkrar vikur í samband vid vinnu. Einn teirra er laeknir sem er ad gera hjartaadgerdir. Tau hafa komid tví verkefni af stad ad tau safna saman notudum pace makers (veit ekki hvad tad er kallad á islensku) sem má bara nota einu sinni í Danmörku, og graeda tá í fólk hérna í Bólivíu. Vid máttum endilega koma med teim á sjúkrahúsid og fylgjast med, og vona ég virkiega ad verdi úr tví, vaeri svo spennandi!Tegar hljómsveitin haetti ad spila fórum vid á pub sem er mjög kósý. Tar hittum vid fullt af fólki sem vid tekkjum. Mér finnst svei mér tá ad ég hitti meira fólk sem ég tekki hér í Sucre en heima! Kannski er tad bara tad ad fólk er opnara og alir hafa áhuga á ad spjalla vid alla svo madur kynnist fólki fljótt og eignast marga vini á stuttum tíma. Allaveganna tar höfdum vid tad huggulegt í nokkra tíma tangad til vid fórum á Mytos. Tar dönsudum vid í nokkra tíma sem var ágaetis skemmtun, en bara leidinleg tónlist
Á sunnudaginn vaknadi ég tví aftur eftir lítinn svefn til ad fara á stórt festilval í Tarabuco med Leu. Vid fórum á micró stoppustödinu (stoppustöd fyrir litla rútugarma) og stukkum upp í einn bílinn sem var ad gera sig tilbuinn til ad far af stad. Tegar hann var ad leggja af stad hoppadi lögga upp í bílinn og sagdi ad bílstjórinn vaeri ekki med bílpróf svo hann rádlagdi fólki ad finna sér annan bíl ef tad vaeri annt um öryggi sitt. VId fórum tá í yfir í annan garm sem var annsi fullur svo vid gátum ekki setid saman. Ég sat milli tveggja gamallra kvenna sem töludu bara quechua (tungumál frumbyggjanna)! Tad var annsi huggulet ad sitja milli teirra í spari fötunum sínum og hlusta á bólivíanska tónlist og keyra í stórkostlegu náttúrunni milli litlu fátaeku baejanna. En vid höfdum aftur ekki verid heppnar vid val á rútu tví tessi rúta var líka stoppud af löggunni tví hún var ekki med réttu pappírana til ad komast í gegnum vegatollinn svo vid urdum enn aftur ad finna eitthvad annad. Allar rútur sem keyrdu framhjá voru fullar og leigibílarnir líka svo vid snérum okkur ad fólkinu sem var á einkabílum. Vid fundum líka tetta yndaelisfólk em gaf okkur far resdtina af leidinni...tetta var örugglega eitt tad mest típiskt bólivíanskt sem ég helf lennt í!
Festivalid var voda fínt og mikid af mismunandi dönsum og búningum. Vid hittum fullt af fólki sem vid tekktum svo tetta var mjög huggulegt. Tad sem stendur án efa upp úr var tegar Bólivíski forsetinn maetti á stadinn...ég hef aldre séd annad eins! Hann kom í tyrlu svo tegar allir heyrdi í tyrlunni tóku allir til fótanna og aeptu og kölludu...vid erum ad tala um nokkur hundrud manns! Ég og Alex vinur minn frá bandaríkjunum smitudumst af aesingnum og hlupum ásamt fólkinu til ad komast jafn nálaegt og mögulegt! Tegar vid komum af stadinn áttudum vid okkur af tví ad tad var ekki forsetinn sjálfur sem var sona spennandi...heldur tyrlan!!! Tad eru víst bara tvaer tyrlur til í Bólivíu og eru taer bádar í eigu forsetans. Vid vorum svo spennta ad heyra foretann tala og heyra had hann myndi segja tví hann er annsi umdeildur. Tad merkilegasta vid tetta allt saman var ad tad virtist enginn annar hafa áhuga á tví ad heyra hvad hann var ad segja! Ef madur kíkti í kringum sig tá arfólk ad horfa í allt adra átt og spjalla vid naesta mann!! Tetta var allt vodalega sérstakt. Vid fórum svo heim eftir ad forsetinn flaug burt í tyrlunni sinni med addáunn allra gesta hátídarinnar.
Tegar vid komum heim fórum vid út ad borda á veitingastad sem vid höfum ekki farid á ádur. Tad er haettulega margir gódir veitingastadir hérna!
Í gaer fékk ég nýjan spaenskukennara. Ég var mjög svekkt tví hinn var svo fínn og sagdi frá svo mörgu spennandi. ëg fékk semsagt bródir hins og teir eru svart og hvítt. Ég veit ekki horet hann einbeiti sér meira ad tví ad vera höstler eda kennari! Ég fór svei mér tá bara hjá mér! Ef hann hagar sér ekki betur í naesta tíma tá held ég svei mér tá ad ég verdi ad bidja um annan!
Úff,og vinnudagurinn í gaer, hann var svei mér tá upplifun! En haettulegur og ég var vid ad fara á taugum! Vid Lea fengum tá stórgódu hugmynd ad fara med nokkur börn í almenningsgardinn med einni fóstrunni tví tad var svo gott vedur. Vid fórum med 7 börn og vid vorum semsagt 3. Láru sem er í hjólastól svo hún krefst jú tveggja handa. Svo vorum vid med Lauru og Flor sem eru bádar med Downs og get ekki hlustad eda fylgt fyrirmaelum. Svo vorum vid med Camillu sem hefur engar hömlur og gerir alltaf andstaeduna vid tad sem hún á ad gera. Svo er tad Elsa sem er prakkari og Rodrigo sem er ágaelega taegur en tekur upp á furdulegum hlutumannadslagid og einn strákur sem er alltaf taegur svo ég man ekki nafnid hans tví ég tarf aldrei ad skamma hann!!! Tessi börn löbbudum vid svo med í almenningsgardinn sem var langt frá tví ad vera audvelt. göturnar eru ekki hjólastólavaenar, tad eru ekki angstñettir alls stadar, ökumenn eru jú allgjörlega tillitslausir og fara ekkert varlegar tó tad séu börn í götuni eda folk í hjólastól...vá hvad ég get stundum ordid reid vid ökumennina hérna! Bórnin voru jú svo glöd yfirtví ad fá ad faraút, tad gerist jú ekki oft ad tau fara út af "heimilinu sínu". SVo tau voru ekkert spennt fyrirtví ad halda í hendurnar á okkur og vildu fá ad hlaupa frjáls...tegar vid komum í gardinn tá var jú margt sem vakti athygli teirra svo tau hlupu öll í sitthvora áttina og vd á eftir og já...tid getid séd tetta fyrir ykkur. Ég gat ekki annad en hlegid sjálf!!! En fóstran turfti so skyndilega ad skreppa og fór...tá vorum vid 2 med sjö börn...ég skil ekki enn hvernig okk urtókst ad safna teim öllum saman án tess ad einhver hafi ekki týnst eda hlaupid fyrir bíl... Spaensuskólinn okkar er rétt hjá svo okkur tókst á einhvern óskiljanlegan hatt ad safna teim öllum tangad tar se vare girding og enginn gat ordid sér ad voda...tar bidum vid svo eftir fóstrunni! Ég var svo feginn tegar vid vorum aftur komin med tau öll heim heli á húfi. En krakkarnir skemmtu sér virkilega vel svo tetta var vel heppnadur dagur. Ég skemmti mér líka mjög vel tó ég hefdi naestum fengid taugaáfall;)
I gaer var líka dagur fedra hérna í Bólivíu. Maggie bjó tví til triggja rétta máltíd í hádegismat og vid bordudum upp á takinu. Marie og lea komu´líka og tad var voda huggulegt...tad leidinlega var ad Oscar tafdist í vinnunni svo hann kom ekki...og Maggie sem hafdi verid ad plana tetta alla vikuna!

Jaeja tetta voru fréttir af helginni minni! Um naestu helgi er ég ad fara til Uyni. Ég hlakka ekkert smá til tví ég er búin ad heyra svo margt um vhad sé fallegt tarna. ï leidinni aetlum vid svo ad skella okkur til Ohile tví vid turfu m ad endurnýja vegabrefsáritunina. Aetla ad reyna ad setja inn myndir ádur en ég fer. knús frá Boivíu

2007-03-16T14:05:00.000+01:00

Tví midur tá hef ég engar spennandi sögur ad segja frá ferdinni til Potosí. Ég veiktist nefnilega á leidinni, hélt ég vaeri bara bílveik tví ég sat á pallinum á pallbílnum og vegirnir eru nú annsi holóttir og hlykkjóttir, en svo var tví midur ekki. Hef naelt mér í einhverja matareitrun. Aeldi á leidinni og var med voda magaverki svo ég lagdist í rúmid um leid og vid komum til Potosí og lá tar tar til vid lögdum af stad heim aftur:( Fór bara á faetur til ad fara á klósettid, sem var reyndar annsi oft! Svo helgin var sú mesta tunglyndishelgi sem ég hef upplifad tví ég lá bara alein í rúminu med hugsunum mínum allan daginn og hlustadi á tónlist sem gerdi mig enn leidari. Ég var komin á tá ákvördun eftir helgina ad ég aetladi ad fara heim! En ég veit ad tad er ekkert sem bídur mín heima og ég yrdi bara enn leidari svo ég tarf ad hryssta tetta af mér og aetla ad reyna ad fara ad njóta lífsins hérna aftur...

Vikan er búin ad vera ágaet. Tad er fínt ad vera búin ad minnka vid mig spaensku svo ég hafi tvo frímorgna til ad geta farid á netid, tvegid tvottinn minn, dundad m ér í baenum eda verid löt. Nýji spaenskukennarinn minn heitir Franklin og er voda fínn. Tímarnir eru allt ödruvísi en ádur. Hjá Esthellu var ég ad laera málfraedi o gera aefingar allan daginn og laera ný ord, en hjá Franklin tá spjöllum vid bara allan morguninn...t.e.a.s. hann talar og ég reyni ad skilja;) Tad er úid ad vera ótrúlega gaman. Hann er búinn ad segja mér mikid frá sögu Bólivíu, pólitíkinni (sem er náttúruega fáránleg!), ástandinu í sveitunum, stéttaskiptingunni og hinu og tesu spennandi. Hann er líka svo áhugasamur um ad heyra hvernig allt gengur fyrir sig á Íslandi svo tad er voda gaman ad bera saman. Eins og samskipti kynjanna og stödu kvenna t.d. tad er eins og svart og hvítt hér og heima á Íslandi. Svo ég er ánaegd med nýja kennarann minn, trátt fyrir ad ég laeri kannski ekki jafn mikid og ádur tví tad er adallega hann sem talar tví honum er oft svo mikid nidri fyrir og tarf svo mikid ad segja frá svo ég aefi mig kannski ekekrt voda mikid!

Dagarnir í vinnunni eru svo mismunandi. Tad er ekkert sem hefur reynt jafn mikid á tolinmaedi mína eins og tessi vinna! Stundum er ég bara alveg búin á tví eftir tesa trjá tíma. Krökkunum er skipti í pínulitlar "skólastofur" á daginn eftir aldri og getu, ca 5-10 saman med einni fóstru. Tar eiga tau svo ad t.d. föndra eitthvad einfalt, teikna, syngja, laera stafina og tölurnar, ávextina o.s.frv. En sum eru ekki faer um ad gera neitt af tessu og tau eru tá bara ad leika sér sjálf. Tessi börn eru flest med virkilegan athyglisbrest, kannski ofvirk og einhverf eda med adra sjúkdóma sem gerir tetta ekki audvelt. Faest geta setid kyrr meira en nokkrar mínútur og tad er mjög erfitt ad halda athygli teirra og fá tau til ad gera eitthvad. Stundum er ég látin vera ein med kannski 10 börnum sem er ekki audvelt. Tad er nógu erfitt ad passa 3 börn í einu, hvad tá 10 börn sem tala tungumál sem ég skil ekki fullkomlega eda tala alls ekki neitt og hafa alls kyns mismunandi fatlanir. Og svo dettur einn á hausinn, tveir slást um bolta hinn er ad klifra upp í hillu, einn faer kast og fer ad slá höfdinu á sér í gólfid, einn tarf hjálp til ad fara á klósettid og einn slaer mig vilt og galid...og ég hef bara tvaer hendur!!! En thetta er sem betur fer ekki alltaf svona:) Yfirleitt er ég bara ad hjálpa fóstrunum. Sídustu daga hef ég bara verid ad leika vid börnin sem oft eru vodalega gód og vilja stödugt vera ad knúsa mig og kyssa mig og eru stundum voda taeg og gód...eftir svona daga tá er ég voda ánaegd med vinnuna mína og allt verdur tess virdi tegar ég veit ad börnin eru takklát fyrir ad ég sé tarna. Ég fae mér líka alltaf smá pásu á hverjum degi til ad fara inn til litlu barnanna. Reyni ad fá José til ad aefa sig í ad labba og knúsa Raquel og Susanitu sem eru litlu englarnir mínir.

Ég er búin ad vera voda löt vid ad fara út á kvöldin tessa viku, tjáist af einhverri krónískri treytu tessa dagana. Reyni ad fara í raektina annad slagid og fer út ad borda med stelpunum flest kvöld, en er mikid bara búin ad vera heima sídustu kvöld sem er ágaetis tilbreyting. Fór reyndar smá út á lífid í gaer med Thorbjorn og Nils, sem eru nordmenn sem vid hittum alltaf annad slagid og tremur norskum vinkonum teirra. Svo fyndid ad geta baratalad dönsku og tau norsku og madur skilur hvert annad ad mestu leyti.
Vid aetludum ad fara til Salar de Uyuni "salteydimörk" umtessa helgi en tad eru enntá vandamál vegna alla flódanna svo vid restudum tví. Erum ad hugsa um ad fara eftir tvaer vikur og enda ferdina í Chile á ströndinni og slappa af...tad verdur svo ljúft. Tá eru nefnilega 3 mánudir sídan vid komum og tá rennur vegabréfsáritunin út svo vid turfum ad yfirgefa landid, en getum samt komid strax aftur. Svo tad er eitthvad til ad hlakka mikid til.
Tad á ad vera rigning um helgina svo vid erum ekki med nein stór plön. Mig langar reyndar ad fara med Juanitu í heimsokn í torpid hennar. Vaeri svo spennandi ad vera gestur í einum af tessum torpum. Hún er líka ekkert búin ad fara heim sídan hún kom tví hún hefur ekkert fengid borgad trátt fyrir ad hún vinni daginn út og daginn út´. Ég er mjög hneykslud á tví vegna tess ad ég borga 800 bolivianos fyrir ad búa hjá teim sem eru mikir peningar hér, svo tau hafa allveg efni á ad borga henni sín 200 sem hún á ad fá! Svo kannski fer ég med henni heim á sunnudaginn tví tá get ég borgad rútuferdina fyrir hana líka svo hún geti komist heim. Mamma hennar er líka búin ad vera veik svo tad vaeri gaman fyrir hana ad geta heimsótt hana.

Hafid tad gott...sakna ykkar ekstra mikid tessa dagana. Knús

Á leidinni til haesta baejar í heimi

2007-03-10T00:02:00.000+01:00

Vildi bara rétt kasta á ykkur kvedju tví ég er ad fara í helgarferd til Potosí eftir nokkrar mínútur. Tad er sami baer og ég fór til med fjolskyldunni minni fyrstu helgina mína hérna og hann er semsagt í yfir 4000 metra haed. Núna er ég ad fara med Leu, Marie, Kirstine og fjolskyldunni hennar. Ég held ad tad verdi mjog gaman. Vid erum ad fara ad skoda mjog fallegt safn, svamla í einhverju náttúrulega heitu vatni, fara í fjoskyldubod tar sem vid munum elda danskan mat fyrir fólkid og svo erum vid ad fara ad skoda mínuna (man ekki nafnid á íslensku). Ég er reyndar mjog hraedd vid tad tví tad er víst mjog haettulegt. Hún getur hrunid hvenaer sem er var mér sagt. Tegar danskar stelpur sem vid hittum fóru tangad tá lentu taer í tví ad turfa ad taka til fótanna í trongu gongunum tví tad var verid ad sprengja med dínamíti rétt hjá teim! En taer sogdu ad tetta vaeri virkilega upplifun, sem er án efa rétt!!

Annars er tetta búin ad vera ágaetis vika. Ég er búin ad vera á rádstefnu seinnipartinn í stadinn fyrir ad vera í vinnunni. Psicopedagogico var nefnilega ad halda grídarinnar altjódlega rádstefnu um ýmislegt tengt bornum og fullordnum med fotlun. Tad var mjog spennandi, en allt var á spaensku svo ég skyldi ekki naestum allt. Svo ar kvoldverdur ed skemtiatridum eitt kvoldid og hitt og thetta. Thetta var skemmtileg upplifun en ég hlakka til ad hitta bornin "mín" á mánudaginn.
Ég er búin ad ákveda ad minnka vid mig spaenskuna frá og med naestu viku og skipta um kennara og vid Lea aetlum ad vera í tímum í sitthvoru lagi. Ég fór tví í dag med kennaranum mínum út ad borda á einum uppáhaldsveitingastadnum mínum. Verd ad setja mynd af tví, tví tad er svo fallegt útsýni tadan og huggulegt.
Tad vard voda fjolskyldudrama í vikunni tví Juanitu (vinnukonan) tóksta ad velta risastórri kommódu med spegli ofaná svo hann brotnadi og margir adrir hlutir!! Tad hafdi víst tekid tau ár ad borga af tessari kommódu. Pabbinn vard brjáladur og fór ad heiman og kom ekki í hádegismat. Greyid Juanita var allveg í rusli tví tau sogu ad hún yrdi ad fara eftir viku, tví hún vaeri ekki ad standa sig. Tó mér finnist tau koma omurlega fram vid hana tá vill hún alls ekki vera send í burtu í litla smábaejinn sinn tví tar er ekkert fyrir hana. Ädur vann hún á veitingastad frá 4 á morgnanna til 1 um nottina og fékk lítid sem ekkert ad borda yfir allann daginn! Ég gerdi orugglega ekki rétt med ad blanda mér í málin en ég fór ad hughreysta hana og spjalla vid hana og turka tárin sem ég held ad tau hafi ekki verid sátt vid tví tá var eins og ég vaeri ad "halda med henni". Tau fóru allaveganna voda mikid ad segja allt sem hún hafdi gert rangt og blablabla...tetta vard allt voda mál. En núna er allt í gódu og ég vona ad hún fái ad vera.

Jaeja, verd ad tjóta, tad er verid ad saekja mig. Skrifa meira eftir helgi....

Ég er á lífi...

2007-03-06T04:11:00.000+01:00

Nú gengur ekki tessi bloggleti lengur. Skyndilega er lidinn meira en mánudur sídan ég bloggadi sídan. Ástaedurnar eru margar, en tó adallega sú ad tad er bara alltaf svo margt spennandi ad gerast hjá mér ad ég tými ekki ad “eyda” tímanum í ad hanga á netinu!

Marie og Kirstine komu hingad til Sucre fyrir mánudi og var svo gaman ad fá taer. Vid tókum á móti teim med donskum fánum og med tárin í augunum af gledi. Taer eru bádar voda ánaegdar med fjolskyldurnar sínar og vinnuna sína á barnaheimilinu. Vid erum búnar ad gera svo marga sídan taer komu ad tad er erfitt ad vita hvar madur á ad byrja, en í “stuttu” máli thetta:

Brúdkaupsafmaeli: Okkur var bodid í silfurbrúdkaupsafmaeli med fjolskyldu Kirstine sem var miki upplifun. Í fyrsta lagi tá vorum vid ad sjálfsogdu einu hvítu manneskjurnar á svaedinu svo vid voktum nú ekki litla athygli. Veislan byrjadi um hádegid og stód fram undir midnaetti og hélt svo áfram daginn eftir. Vid vorum nú ekki nema lítinn hluta tímans en thetta var svaka stud. Tad var mikid bordad en tó adallega drukkid. Ég hef aldrei vitad annad eins fylliríi fjolskylduveislu! Tad var hljómsveit og tad var mikid dansad og kepptust kallarnir um ad dansa vid okkur stelpurnar. Vid ákvádum ad fara heim tegar tetta var farid adeins út í ofgar. Mér leist ekkert á blikuna tegar sjálfur brúdguminn var farinn ad bydja mig um ad koma afsídis med sér...tá var aldeilis tími til ad koma sér heim
Matarbod: Vid erum búnar ad halda trjú matarbod. Kirstine eldadi besta lasaña sem ég hef nokkur tímann smakkad fyrir okkur stelpurnar og fjolskylduna sína, enda hef ég orugglega aldrei bordad svona yfir mig ádur. Thetta var mjog huggulegt kvold og áttum vid mjog áhugavert samtal vid mouna á heimilinu um ýmislegt vardandi Bólivíu. Ég baud svo stelpunum í pizzu heim til mín og fjolskyldu minnar sem var líka mjog gaman og svo var okkur bodid í risamatarpartý heim til Marie. Hún býr med stórfjolskyldu tar sem búa afi og amma og oll bornin og barnabornin og svo nokkrir adrir útlendingar. Vid erum mikid búnar ad vera med Anthony frá Bretlandi og Nathaniel frá Bandaríkjunum sem eru fínustu gaejar.
Karnival í Oruru: Karnivalid var audvitad engin smá upplifun, en ég var fegin thegar tad var búid svo ég gaeti gengid óhullt um goturnar án tess ad verda allgjorlega blaut í gegn. Vid skelltum okkur til Oruru tar sem er haldid staersta karnival í Bólivíu og víst eitt staersta í allri Sudur Ameríku. Tad er ómogulegt ad lýsa tessari hátíd og stemningunni og ollu sem vid upplifudum í stuttu máli. Svo ég held ég verdi bara ad skrifa um tad seinna eda segja frá tegar ég kem heim!
Sveitasaela: Vid erum líka búnar ad fara í sunnudagsbíltúr út í sveit med fjolskyldu Kirstine tar sem vid bodudum okkur í lítilli á, bordudum dýrindismáltíd undir berum himni, nutum sveitasaelunnar og heimsóttum lítid afskaplega fátaekt torp tar sem tau hjónin eiga marga vini tví tau vinna sem sjálfbodalidar tarna í sveitinni. Allveg hreint fullkominn dagur í alla stadi tar sem vid kynntumst fátaektinni í sveitinni og prófudum ad keyra í fimm manna pallbíl samtals 17 manneskjur ásamt nokkrum kartoflupokum og odru sem sveitafólkid var ad fara med í baein til ad selja. Tad er allt leyfilegt í Bólivíu!
Lúxus hyggeweekend: Á fostuginn sídasta skellti ég mér med Kirstine og Marie í luxusferd á sveitasetur ekki svo langt frá Sucre. Markmidid med ferdinni var ad liggja í sólinni og slappa af, en tad svoleidis hellirigndi allan tímann!. Tad skemmdi nú alls ekki fyrir tví vid hofdum tad svo huggulegt og var aedisñeg upplifun. Vid vorum lengi ´´a leidinni tví vid turftum ad stoppa tvisvar tví tad var svo mikill rigning ad tad var straumtung á sem rann yfir veginn med stórum og miklum fossi og látum. Ég hef aldrei séd annadeins. Svo kom líka halgél tó tad vaeri alls ekki kalt, en vid erum jú svo hátt uppi ad úrkoman naer stundum ekki ad verda rigning ádur en hún fellur til jardar! Bústadurinn okkar var svo einstaklega notalegur med arinneldi, kertum og ollu tilheyrandi og eyddum vid helginni vid eldinn med mikid af gódum mat, tónlist, gódu spjalli, spilamennsku, upplestri og odrum huggulegheitum. Vid létum ekki riginguna stoppa okkur í ad fara í heljarinnar gongutúr. Tad var svo fallegt trátt fyrir rigninguna.
Tarabuco: Í gaer fórum vid á sunnudagsmarkad í Tarabuco sem er lítill baer hálfan annan tíma frá Sucre. Vid fórum í minibus sem var tétt setinn af Bolivíonum og vorum teirra sem teir voru ad fara ad selja. Tetta er huggulegur, fátaeklegur en fallegur baer sem er fullur af sveitafólki í traditional Bolivíonskum fotum og allt mjog Bolivíanskt. Tad var svo margt flott á markadinum og versludum vid annsi mikid. Tad er samt gott ad ég var ekki med mjog mikinn pening med mér tví annars hefdi ég allveg misst mig!

Ég held ég verdi ad fylla inn í listann seinna, nenni ekki mikid meira núna!

En lífid gengur sinn vanagang hérna hjá mér í Bólivíu og ég hef virkilega verid ad njóta lífsins. Ég er enntá í spaenskuskóla á morgnana og vinn seinnipartinn og á kvoldin nýt ég tess ad fara út ad borda og á kaffihús eda ad dansa. Ég er alltaf ad kynnast nýju fólki sem er svo huggulegt.Ég byrjadi líka í gymminu í sídustu viku sem er mjog fínt. Tad er allt mjog breytt í vinnunni sídan ég skrifadi sídast tví tad er trefalt fleiri born tví sumarfríid er búid. Tad er líka allt ordid voda skipulagt, sem er mjog gott. Svo mér líkar bara betur og betur vid vinnuna og er strax farin ad kvída tví ad yfirgefa oll tessi yndislegu born.
Mér lídur voda vel hjá fjolskyldunni minni, en ég er samt voda lítid heima svo vid eydum ekki svo miklum tíma saman. Tau eru samt allveg yndisleg. Oscarito er farinn ad hlaupa út um allt, hann sem ekki gat stadid óstuddur tegar ég kom! Maggie er byrjud ad vinna aftur, á naeturvoktum, svo annan hvern maorgun sinni ég módurhlutverkinu og vek bornin, bý til morgunmat fyrir bornin og sé til tess ad tau fari í skólan á réttum tíma. Hvolpurinn á heimilinu er búinn ad vera týndur í viku tví hann fylgdi okkur Leu í skólann einn morguninn án tess ad skila sér afturL
Annars er ástandid annars stadar í Bólivíu ekki gott vegna allra flódanna. Ëg veit ekki hversu mikid tad er í fréttum heima, en tad er mikid neydarástand. Fullt af fólki er heimilislaust og hefur misst tad litla sem tad á, dýrin sem tad lifir á og graenmetid og sykurinn og allt tad Verd á ollu er tví búid ad haekka svakalega sem er mjog slaemt tví fólk á nógu erfitt med ad eiga nóg ofan í fjolskylduna sína fyrir!
Plonin mín hafa breyst sídan ég skrifadi sídan. Ég hef ákvedid ad koma fyrr heim en ég áaetladi. Ëg er reyndar ekki búin ad breyta flugmidanum, en planid er ad koma heim um midjan maí, t.e. allaveganna til danmerkur. Ég veit ekki hvort ég mun vera í Danmorku eda Íslandi í sumar. Ég hef áttad mig á tví sídustu daga ad tad er haettulegt ad plana of mikid framtídina tví allt getur breyst á augabragdi. Svo planid er ekki lengra komid en tad ad ég aetla ad einbeyta mér ad tví ad njóta sídustu tveggja mánudana hérna í Bólivíu eins vel og ég get og sjá hvad svo tekur vid...

Ég vona ad tid hafid tad oll gott, ég reyni ad láta ekki lída jafn langt tangad til naest! Sídasta vika var erfid og ég hugsadi mikid heim, en allt er á réttri braut núna. Mér taetti vaent um ef tid myndud skrifa mér línu.

Stórt knús,
Lindita

PS: Ef ég laet ekki í mér heyra nógu oft og tid erud forvitin tá er Kirstine dugleg ad blogga! Reyndar á donsku en slódin er:http://www.travellog.dk/kirstine_k

Loksins komnar myndir:)

2007-02-03T20:33:00.000+01:00

Jaeja, eftir mikid pud er mér búid ad takast ad setja nokkrar myndir á netid. Tad eru myndir úr vinnunni minni. Ég setti taer á picturetrail síduna mína: http://www.picturetrail.com/gallery/view?username=thornythorn&submitalbum=Search
Ég vona ad tetta virki!
Ég reyni ad vera dugleri vid ad taka myndir og setja á netid...
Njótid vel:)

Mánudur í Bólivíu!!!

2007-02-03T18:48:00.000+01:00

Rosalega finnst mér gaman tegar fólk kommentar á síduna mína. Mér tykir voda vaent um ad fólki finnist gaman ad lesa um tad sem ég er ad gera:)
Tá er enn ein vikan mín hérna í Bólivíu búinn og ég er í hálfgerdu sjokki tví ég var ad fatta ad í dag er mánudur sídan ég lagdi af stad frá Danmerku! Skyndilega lídur timinn svo svakalega hratt! 1/4 af tímanum sem ég hef hérna í Sucre er búinn. Mér finnst tad eiginlega mjog sorglegt tví mér lídur ótrúlega vel hérna.
Ég var líka ad hugsa um tad fyrir svolitlu sídan hvad tad er ótrúlegt hversu hratt madur getur vanist nýju umhverfi, líka tví sem er manni algjorlega framandi. T.d. vandist ég tví ótrúlega fljótt ad ég maetti ekki setja klósettpappírin í klósettid og tví ad tad er takmarkad vatn á heimilinu svo ég get ekki farid í sturtu tegar ég vil, og ég reyni ad vera eins fljót og ég get tegar ég fer í sturtu (ég veit ad tú átt erfitt med ad trúa tví mamma en ég er er farin ad fara í sturtu á 2 mínútum!!). Svo er ég líka farin ad venjast tví ad tad ´se mikid starad á mig og ad strákar flauti á mig og kalli mig hitt og tetta...ég er farin ad venjast tví en samt langt tví frá farid ad líka tad, mér finnst tad annsi pirrandi. Svo er ég haett ad kippa mér upp vid ad sjá konur jafnt sem menn pissandi á midri gotu fyrir framan allra augum. Ég er einnig farin ad venjast tví ad fólk reyni ad selja mér saelgaeti á hverjum einasta degi eda grátbidji mig um ad leyfa teim ad pússa skóna mína. Svo er ég líka ad venjast tví ad sjá konur sitjandi á gotunni med ungabarn liggjandi vid hlidina á sér og svo kannski trjú onnur lítil born. Mér finst samt enntá svo erfitt ad labba heim á kvoldin og sjá born sofandi úti upp vid húsvegg, svo sorglegt.
Ég var mikid ad spá í tetta med oll tessi vesalingsborn sem faedast hérna án tess ad eiga oruggt heimili eda vera viss um ad fá nóg ad borda, og turfa tví sjálf ad betla eda finna onnur rád til tess ad halda í sér lífi. Madur skilur hvernig fólk hefur tad í sér ad vera ad unga út olloum tessum bornum tegar tad á varla ofan í sjálft sig. En tau hafa bara ekkert val, ef madur hefur ekki efni á mat eda húsaskjóli tá hefur madur ad sjálfsogdu ekki efni á getnadarvornum. Og fólkid veit ad tad er audveldara ad betla tegar tad hefur ungabarn á arminum, og eins geta bornin hjálpad til vid ad tjena peninga um leid og tau geta gengid og talad. Auk tess tá er ég búin ad fara í fjoldan allan af apótekum sídan ég kom hingad til ad leyta mér af almennilegri rakvél og bodylotioni og fattadi allt í einu ad ég hafdi hvergi séd smokka til solu! Ég sá í fyrsta skipti smokka hérna í fyrradag svo tad er heldur ekki audvelt ad finna getnadarvarnir og tad virdist vera eitthvad tabú í kringum taer. Ég fór nú ad hugsa med mér hvad tad vaeri nú snidugt verkefni fyrir allt fólkid sem gengur um og selur saelgaeti hér út um allt, ad selja í stadinn smokka!! Tad myndi baedi leysa vandamálid med tannheilsu fóks hérna, tví fólk byrjar ad missa tennurnar svo snemma hérna út af ollum sykrinum sem tad bordar, og tá myndi bornunum sem búa á gotunni faekka annsi mikid. En nóg um tessar vangaveltur...
Vid Lea erum búnar ad hafa nóg ad gera tessa vikuna. Spaenskukennsla á hverjum morgni og svo vinnan seinni partinn. Vid turfum virkilega ad fara ad gera eitthvad í tv´´i ad haetta ad vera svona mikid saman tví vid tolum alltaf donsku svo vid náum ekkert almennilega ad aefa tessa blessudu spaensku! Tad er búid a dvera fínt í vinnunni en tíminn er lengi ad lída tar tví vid hofum ekkert svo mikid fyrir stafni tar. Tad eru svo fá born nún, en teim fjolgar í naestu viku og tá fer allt í fastar skordur aftur. Á mánudagskvoldid drífdum vid okkur á café Cuba tar sem er kennt salsa trisvar í viku. Tad var alllgjor snilld. Vá hvad ég skemmti mér vel. Vid vorum med tvílíkan hnút í maganum tví hvorug okkar hefur prófad ad dansa salsa ádur svo vid vissum ad vid myndum gera okkur ad algjorum fíflum. Lea gafst fljótlega upp og hhorfdi á tví henni fannst tetta svo vandraedalegt. Mér fannst svo ótrúlega gaman ad ég haetti ad hugsa um tad ad ég liti orugglega út eins og allgjor bjáni. Tad var abedi fullt af Bólivíonum sem eru líklega fastagestir tví tau voru mjog gódir en svo líka bjánalegir túristar eins og ég. ég dansadi vid fullt af bedi ungum strákum og gomlum kollum sem svoelidis snéru mér hingad og tangad og voru stundum vid ta ad rífa mig úr axlarlid!! Gomlu kollunum fannst tvílíkt spennandi ad dansa vid svona unga hvít stelpu og brostu út ad eyrum. Verst var tegar teir fóru ad spurja mig allskyns spurninga um mig og ísland og hvad ég vaeri ad gera í í Bólivíu og hitt og tetta. Tá fór allt í klessu hjá mér, tad var nógu erfitt ad fylgjast med spornumum teirra og reyna ad vera í takt, hvad tá ad turfa ad nota heilan í ad skiolja spaenskuna og reyna ad svara!!! Ég keypti mér mánadakort svo ég vona ad ég verdi dugleg ad drífa mig í salsa á kvoldin!
Á tridjudagskvoldid fórum vid med spaenskukennaranum okkar í ókeypis bíó í menningarhúsinu ad horfra á bólivíanska film. Tad var allgjor snilld. Tetta var svo ótrúlega krúttleg og fyndin mynd. Ég verd ad eignast hana svo ég geti tekid hana med mér heim. Myndin var sýnd á skjávarpa og tad var trodid af fólki og tvílíkt gód stemmning. Allir svoleidis hlógu og hlógu og ef einhver trufladi tá sussudu allir ekkert smá. Allir lifdu sig ekkert smá inn í myndina!
Á midvikudaginn hofdum vid tad bara huggulegt heima. Vid keyptum okkur tilbúin mat, kjúkkling, hrísgrjón og franskar fyrir heilar 50 krónur á mann! Tad er ótrúlegt hvad matur er ódýr hérna. Tad er annsi, annsi haettulegt. Tad stefnir allt í sama farid og tegar ég var í Bandaríkjunum!!! Tad eru líka freistingar á hverju gotuhorni. Vid erum búin ad uppgotva svo mikid af gódgaeti em kostar skít á priki og vid getum med engu móti stadist! T.d. sjúklega gott súkkuladi kremkex sem kostar 7 kall pakkinn og svo gódur vanilluíspinni med súkkuladi og hnétum sem kostar 15 kall...tad er ekki haegt ad standast tetta!! Vid erum líka búnar ad uppgotva svomarga virkilega góda veitingastadi hérna. Tad er svo huggulegt ad fara út a borda. Vid fórum t.d. á ótrúlega kósý kínverskan veitingastad á fimmtudagskvoldid og bordudum dýrindismáltíd fyrir 130 krónur á mann!
Vid keyptum hátalara fyrir mp3 spilarann hennar Leu svo nú ég loksins hlustad á tónlist. Ég graet enn ipodinn minn sárt, tad er ekki svo mikil tónlist á spilarann henar Leu, en samt sem ádur tvílíkur lúksús ad geta hlustad á góda tónlist tó tad sé ekki mikid úrval. Vid fengum líka fullt af spaenskri tónlist hjá kennaranum okkar og teksta vid svo núna er tad heimavinnan okkar í aefa okkur í ad syngja login og skilja tekstann:) Vid bordudum med kennurunum og nemendunum í spaenskuskólanum í gaerkvoldi týpískan bólivíanskan mat. Tad var mjog huggulegt. Vid lenntum í ýmsum rokraedum um hitt og thetta, skemmtilegt hvad fólk hefur mismunandi skodanir!
Já ég verd ad segja ykkur adeins um nýju stelpuna á heimilinu tar sem margir kommentudu um hana. Tad eru semsagt rosalega margir med svona "Cholita" ("indiánastelpa) á heimilinu sem adstodar vid oll heimilisverk. Hún er ótrúlega krúttleg og ég hef voda gaman ad henni,´en ég gvorkeni henni bara svo mikid. Hún er fyrst á faetur á morgnana tví hún á ad vera búin ad skúra ádur en allir fara á faetur og svo fer húnb ad tvo fot og er ad tví mestallan daginn milli tess sem hún hjálpar vid matinn, trífur, og hjálpar med Oscarito. Hún fer svo sídust ad sofa á kvoldin. Hún faer ekki ad borda med okkur hinum hádegismat í bordstofunni heldur bordar ein á litlum kolli í eldhúsinu. Og í morgunmatnum og hádegismatnum tegar vid bordum í eldhúsinu tá bordar hún á eftir okkur. Hún er med eitt pínulítid herbergi tar sem er bara pláss fyrir dýnuna sem hún sefur á. Ég fer enntá alltaf med diskinn minn í vaskinn og eng frá eftir morgunmatinn tó tau segi mér ad ég eigi ekki ad gera tad tví tad sé Juanitu verk. Hefur hún ekki nóg annad greyid?
Í gaerkvoldi vorum vid einar heima tegar ég kom heim úr vinnunni svo vid vorum bara tvaer ad borda saman. Tá spurdi ég hana hvad hún vaeri gomul og hún sagdi mér ad hún vaeri 15ára!!Ég hafdi spurt Maggie hvad hún vaeri gomul og hún sagdi mér ad hún vaeri 21. SVo sagdi hún skyndilega, " hey, ég á afmaeli í dag"!!! hún hafdi gleymt tví og mundi tad allt í einu klukkan 6 um kvoldid! ég vissi ekki a tad vaeri haegt ad gleyma afmaelisdeginum sínum. En tegar allir dagar eru allveg eins og madur veit ad afmaelisdagurinn manns verdur ekki frábrugdin tá er hann orugglega ekki mikid tilhlokkunarefni. Ég vard svo leid ad hafa ekki vitad tad svo ég hefdi getad keypt eitthvad handa henni. En ég song afmaelissonginn fyrir hana, ég held ad henni hafi tótt vaent um tad. Hugsid ykkur ad vera langt frá fjolskyldunni sinni 16 ára og vera ad vinna allan daginn á odru heimili án tess ad fá nánast neitt fyrir tad. Auk tess sem fjolskyldan mín er ekkert svo ánaegd med hana svo tad er alltaf verid ad skamma hana. Greyid stelpan, hverju er haegt ad aetlast af 16 ára stelpu? En já, svona er tetta bara hér, og tví er ekkert haegt ad breyta.

Annad merkilegt hérna í Bólivíu eru laun. ég komst ad tví ad lágmarkslaun hérna sem eru mjog edlileg mánadarlaun fyrir fasta starfsmenn er 400 bolivianos, tad eru 50 $ svo 3500 krónur íslenskar!!! Tad er mér óskiljanlegt ad haegt sé ad lifa á teim peningum. Ég borga fjolskyldunni minni 800 bolivianos fyrir faedi og húsnaedi á manudi sem eru tá tad sama og hjón téna samtals á mánudi. Núna eru bornin á heimilinu mínu ad byrja í skólanum eftir helgina og turfa ad fá nýtt skóladót og baekur og tad kostar 400 bolivianos á mánudi fyrir bara strákinn á mánudi tví hann er í einkaskóla. Til ad hafa efni á tessu hefur pabbinn verid ad keyra taxa á hverju kvoldi fram á nótt í vidbót vid sína fostu vinnu tar sem hann vinnur fullan vinnudag. Maggie er líka byrjud ad vinna aftur og er á 12 tíma naeturvoktum...tetta er ekki audvelt líf!!!

Jaeja, tetta er ordid vel langt eins og venjulega! tad er allveg sjúklega heitt í dag svo vid erum kósveittar og aetlum ad fara heim ad gera okkur fínar ádur en vid forum út ad borda. Í kvold erum vid bodnar med syninum á heimilinu hennar Leu og vinum hanns á diskótek...tad verdur annsi spennandi. Tad verdur gaman ad aefa sig í spaensku = gera sig ad fífli!! Á morgun er okkur bodid med sama fólki í grillveislu, einhver pre-karnival veisla. Já ég gelymdi ad segja ykkur frá adaláhyggjuefni okkar tessa dagana. Tad er nefnilega svo ad vatnsblodrur eru stórhluti af karnivali og nú tegar er vatsnblodrustrídid byrjad. Stelpur lenda sérstaklega illa í tví og erum vid Lea búnar ad fá í okkur svoooo margar vatnsblodrur sídustu daga. ARG, hvad tad er pirrandi. ä fimmtudaginn vorum vid á leidinni út ad borda í sakleysi okkur, búnar ad punta okkur voda fínt. fékk ég ekki tessa staerdarinnar vatnsblodru beint ofan á hofudid á mér svo étg ard oll rennandi:( Strákar stenda út á svolum og láta taer fala ofan á stelpur sem ganga framhjá. Svo tessa dagana tá fordumst vid alla stráka sem eru med glott á sér tvi teir eru líklegast med vatnsblofrur á sér...

Ég vona ad tid séud oll hress og kát og séud ád njóta lífsins jafnt vel og ég:) Knús

mmmm...kartoflumús

2007-01-29T00:13:00.000+01:00

Ég skrifadi sídustu faerslu á fimmtudaginn en gat ekki savead...tessi er frá tví í dag;)

Tessi helgi var vodalega notaleg. Lea er búin ad flytja eins og ég var búin ad segja ykkur svo ég er stodugt á hlaupum á milli heimilis míns og hennar. Tad eru lika tvo rúm hjá henni svo ég er búin ad fara med svefnpokann minn tangad og er búin ad kaupa mér tannbursta til ad hafa tar:) Svo vid héldum tveggja mann kósý innflutningspartý tar sem vid eldudum okkar eigin mat í fyrsta skipti sídan vid komum og fengum okkur bjór og hofdum tad kósý. Já vid fundum súpermarkad hérna í Sucre! id vorum svo hissar og misstum okkur líka. Tad eru nefnilega annars bara litlar sjoppr tar sem madur getur yfirleitt ekki farid inn í jsjoppuna heldur er bara lúga tar sem madur faer vorurnar sem madur bidur um réttar. Svo vid versludum tvo fulla bakpoka af mat og odrum "naudsynjum" og einn haldapoka og borgudum heilar 1300 íslenskar krónur fyrir. Vid vorum allveg midur okkar yfir tví ad hafa eitt svona miklu, tví tetta eru miklir peningar á okkar maelikvara núna!

Laugardagskvoldid var líka orugglega skemmtilegasta kvold sem ég hef átt hingad til. Vid Lea aetludum út ad borda med Immi, sem er saensk stelpa úr spaenskuskólanum, en tad endadi med tví ad vid vorum 12 sem fórum út ad borda. Vid hittum trjá allgjora snillinga á hostelinu hennar Immi sem vid budum med, einn frá USA, einn frá ïrlandi og einn frá Nýja Sjálandi. Svo hittum vid Georg og Marin sem vid erum ad vinna med og ´fjóra vinu teirra sem komu líka med. VId fórum´aftur á franska veitingastadinn og fengum svo gódan mat aftur. Joe (írski gaurinn), sem ég sat vid hlidina á og var med allt kvoldid, kalladi mig eating machine. Ég held ad ég eigi ad taka tad til mín og haetta ad borda svona mikid! Joe og Ryan (frá Chicago) hittust fyrir tilviljun í Lapaz og aetla ad ferdast saman naestu mánudi. Eftir matinn fórum vid á pub tar sem voru bara bólivíanar og tad var svo gaman (hingad til hofum vid meira farid á meiri tourista bari). Ég for svo med Ryan og JOe á diskótek tar sem vid donsudum eins og vitleysingar og drukkum allt of mikid af Mojitos. Tad var sorglegt tegar kvoldid var búid tví ég hafdi skemmt mér svo vel og kynnst tessum líka snillingum sem ég mun svo aldrei hitta aftur. Teir áttu nefnilega pantada rútu til Uyni daginn eftir. En svona verdur tad oft naestu mánudi...

Á laugardagsmorguninn fórum vid svo med Maggie á markadinn í midbaenum til ad versla í matinn. Tad var enntá skemmtilegra en ad fara í súpermarkadinn! Svo fórum vid á campasino markadinn. Hann er enntá staerri en hinn markadurinn. Vid keyptum okkur mjog flottar peysur of skó fyrir skít á priki og skodudum okkur um. Tad er svo mikid líf á tessum morkudum o tad er haegt ad kaupa ALLT tar. Vid vorum líka búnar á tví tegar vid komum heim, enda var ekki mikid sofid um nóttina. VId fengum fáránlega mikla heimavinnu fyrir spaenskutímann á morgun svo tad er annsi mikill tími búinn ad fara í spaensku um helgina. Svo var herbergid mitt tekid í gegn, ég fékk nú lítid ad taka tátt í tví. Maggie, Juanita og Belin sáu adallega um tad. Gólfid mitt var bónad og oll húsgognin aerd til. Ég verd nú ad segja tad ad mér fannst tad huggulegra eins og tad ar ádur, én ég kunni ekki vid annad en ad segja ad mér taetti tetta aedi og takkadi yrir mig.

Já fjolskyldan er semsagt komin med nýja heimilishjálp. Hún heitir Juanita og er flutt inn á heimilid. Hún býr í sviona 3 fm herbergi í kjallaranum. Hun er oruglega adeins yngri en ég og sér um ad trífa, passa Oscarito, tvo tvottinn og annad í teim dúr. Ég veit ekki hvad hún faer borgad en tad er varla eitthvad til ad lifa á. Tad er heldur ekki hún sem faer ad njóta peninganna heldur býst ég vid tví ad foreldrar hennar turfi á teim ad halda. Hún er allgjort krútt, alltaf brosandi og eitthvad ad fíflast. Maggie er ekkert vidalega ánaegd med hana svo ég veit ekki hvad hún verdur lengi. Núna fae ég aldrei ad fara med diskinn minn í vaskinn og hvad tá ad hjálpa til vid ad vaska upp tví Juanita á ad gera tad. Hún faer aldrei ad sitja med okkur vid bordid, tó tad sé pláss, heldur bordar ein inni í eldhúsi! Mér finnst vodalega erfitt ad venjast tessu.

Tad eru meiri breytingar á heimilinu. Maggie er byrjud ad vinna aftur. Hún er hjúkka og vinnur á sama stad og ég, bara á annarri deild. Krakkarnir eru svo ad fara ad byrja i skólanum eftir sumarfrí í naestu viku. Oscar er búin ad vera ad vinna sem leigubílstjóri á kvoldid svo hann vinnur frá snemma á morgni til seint á kvoldin. Tau eiga held ég erfitt med ad ná endum saman tessa dagana, sem laetur mig fá hálfgert samviskubit. Mig langar ad hjálpa en ég veit ad tau vilja tad orugglega ekki tví teim finnst tad skamamrlegt. Krakakrnir eru nefnilega í einkaskóla svo tau turfa ad borga fyrir tad og nýjar baekur og skólafot. Ég er ad hugsa um ad fara á markadinn um naestu helgi og kaupa í matinn án tess ad tau viti um tad og kannski kaupa ný fot á bornin og gefa teim. Ég er bara ekki viss um hvort tau verdi glod eda hvort teim finniost tad skammarlegt. Ég held teim finnist tad allveganna meira eins og gjof, tví ad gefa teim peninga vaeri eins og olmusa. Tetta er erfitt mál. Mig langar bara ad hjálpa til tví tau eru svo roslega gód vid mig. Og miklir ppeningar fyrir teim er smotterí fyrir mig.

Jaeja, ég aetla ad láta tetta naegja í bili. Vid Lea aetluma d fara ad búa okkur til kartoflumús:) Tad er í uppáhaldi hjá okkur bádum og tad er ekki haegt ad fá kartoflumús hér. Svo tad verdur tvílík veisla hjá okkur á eftir! Svo aetlum vid ad klára spaenskuheimavinnuna. Ég vona ad spaenskukennslan fari ad skila sér fljótlega! Ég fae bara ekki mikla aefingu í ada tala tví ég er med Leu allan daginn og vid tolum bara donsku. En vid vorum búnar ad ákveada fyrir viku ad frá og med morgundeginum myndum vid tala saman á spaensku! Ég sé tad ekki gerast, en vid sjáum til... Bestu kvedjur frá Bólivíu...

Psicopedagogico

2007-01-28T22:54:00.000+01:00

Mig langar til tess ad segja ykkur adeins frá vinnunni minni, tar sem hún var nú adalástaedan fyrir tví ad ég hélt í tetta ferdalag. Ég er ad vinna á barnaheimili fyrir fotlud (er ekki til eitthvad betra ord, svipad og disabled?) born. Tetta er stórt heimili og skipt nidur í mismunandi deildir. Ég er ad vinna í pediatria sem er fyrir yngstu bornin. Tau eru frá nokkurra mánada og upp í svona ca. 10 ára. Sídan ég kom er búid ad vera sumarfrí svo tad eru ekki nema ca. 15 born. Tad eru tau born sem ekki eiga foreldra og fara tví ekki heim í sumarfrí. Einhvern tímann í byrjun febrúar koma svo einher 50 born úr sumarfríi og tá verdur orugglea nóg ad gera. Ég hlakka mjog til. Tad var fínt ad byrja tegar voru fá born, svona medan madur var ad kynnast stadnum og adlagast.
Bornin eru oll vodalega misjafnlega audveld ad eiga vid. Sum eru mikid líkamlega fotlud og onnur eru med mikil hegdunarvandamál og allt tar á milli. Tad er rosalega erfitt ad eiga vid bornin med hegdunarvandamál tegar ég get ekki tjád mig almennilega á spaensku. Tad er erfitt ad segja teim ad tau megi ekki gera eitthvad tegar ég get ekki utskýrt af hverju! Svo ég hef eira verid med yngstu bornunum og teim sem eru mid likamlega fotlud. Ég var voda mikid ad lesa í sídustu viku!! Tad er mjog fyndid ad vera ad lesa spaensku tegar ég skil ekkert hvad ég er ad segja og get ekkert talad vid bornin. En get samt lesid heila sogu!! Málid er ad tad er alls ekkert erfitt fyrir íslendinga ad bera fram ord á spaensku svo mér tekst tad nú allveg ágaetlega. Ég les líka mikid disney baekur tví tá tekki ég aevintýrin og veit hvad ég er ad lesa! Tad eru bara ekki mjog margar baekur til svo ég er tegar ad verda búin ad lesa taer flestar. Svo er é líka búin ad vera ad pússla med bornunum og perla. Tad eru tad fá born og tad margir starfsmenn núna ad tad er vodalega rólegt og madur getur allveg leyfdt sér bada ad dunda sér og leika vid bornin og knúsa tau og st´rjúka teim. Mér finnst tad líka mikilvaegast, tví fostu starfsmennirnir (bólivíanarnir) leggja ekkert mikid upp úr tví ad vera ad sína bornunum mikla athygli og umhyggju.
Eg er líka mikid sídustu daga búin ad vera med tau born sem eru taegust. Ég sá nefnilega tad ad tau born sem eru audveld ad eiga vid og kvarta aldrei eda gráta sitja bara kjurr í hjolastólunum sínum mest allan daginn án tess ad vera stimulerud á neinn hátt og fá hreyfingu. Svo ég er mikid búin ad vera ad leika vid tau og hjálpa teim ad fá hreyfingu. SVo ég byrja alltadf á tví tegar ég kem ad taka einhver born úr hjólastolnumn sínum og taka tau í fangid eda leyfa teim ad liggja í grasinu í smá stund. Bornin sem eru lomud eru morg svo hraedilega stíf tví tau sitja í hjólastólunum sínum allan daginn. Svo er nú allveg merkilegt hvad madur getur fengid gód vidbrogd bara vid tad ad madur brosi framan i bornin og snuid teim í hringi og knúsi tau og alls konar tannig sem madur getur gert án tess ad geta talad vid bornin. Svo gefum vid líka bornunum ad borda á hverjum degi. Tad er alltaf tad sama. Heit mjólk sem er´ búid ad brydja braud út í!! namminamm...

Tad eru trír adrir sjálfbodalidar komnir í pediatria. Tau eru búin ad vera ad vinna í 5 mánudi en voru í triggja vikna fríi í Argentínu. Tad er búid ad vera frábaert ad hafa tau til ad geta fengid tau til ad týda ef madur skilur ekki bornin eda tad sem madur á ad gera. Tad besta var samt ad ég gat spurt tau um bakgrunn margra barnanna. Morg bornin eigta nú aldeilis skuggalega fortíd komst ég af. Ég var svo sjokkerud! Tad eru til daemis tvo born sem ég er búin ad vera mikid med, Adelaida og Marcelo, sem eru víst systkin. Tau eru einmitt tvo teirra sem sitja í hjólastól mestallan daginn og heyrist ekkert í. Marcelo er yfirleitt alltaf einn út í horni og dundar sér vid allskyns furdulega hluti. Hann er allgjort krútt. Hann getur stadid og gengid ef hann heldur sér í eitthvad en er mjog óstyrkur titrar mikid á medan. Adelaida er allveg lomud og segir ekki neitt. Hún er lika allgjort krútt og hlaer svo krúttlega tegar madur kítlar hana og finnst svo gott ad láta strjúka sér á kinnunum og ´hendurnar. Ég komast semsagt ad tví um tau ad tau faeddust baedi allveg edlileg en foreldrar teirra fóru bara svona rosalega illa med tau ad nú eru tau hád hjólastól o geta ekkert tjád sig. Ad hugsa sér ad tad sé haegt ad gera svon...vid sín eigin born. Svo er einn lítill strákur sem heitir Pavlo. Hann er ekki líkamlega fatladur en talar mjog lítid og óskýrt og er erfidur í hefdun- Ég var búin ad taka eftir tví ad hann var med stort ort tvert yfir hálsin. Ég hélt kannski ad spjaldkirtillin hans hafi verid fjarlaegdur en tá hafdi mamma hans viljad enda líf hans:( Tad var nú aldeilis gott ad henni hafi ekki tekist tad. Morg bornin eiga svipada fortíd, svo sorglegt. Tad sem er líka sorglegt er t.d. José. Tad er ótrúlega saetur strákur sem ég var mikid búin ad spá í hvad vaeri ad. Hann sagdi nefnilega ekki neitt, ég hafdi aldrei séd hann brosa og hann kunni ekki ad ganga tratt fyrir ad vera orugglega 2 ára. Samt er hann med sterka faetur og virstist ekkert ad honum líkamlega. Ég fattadi svo ad hann er heyrnalaus! Hann gaeti allveg laert ad ganga en tad er bara enginn sem hjálpar honum ad laera. Svo gaeti hann allveg laert tánmál og tannig getad tjád sig, en tad er heldur enginn sem getur kennt honum tad. Hann graetur aldrei eda er med nein vandmál svo hann situr bara kjurr í stólnum sínum allan daginn:( Greyid litli José. Svo ég er búin ad reyna smá á hverjum degi ad láta hann labba med tví ad halda í hendurnar á honum. Tad er ekki audvelt tví ég er nú enginn sérfraedingur. Svo er ég ad reyna ad láta hann liggja í grasinu og fleira í teim dúr til einvhern veginn ad hann geti notad hin skilningarvitin sín.
Já ég gaeti sagt ykkur svo margt um vinnuna mína. Tad eru morg yndisleg born tarna sem mér er strax farid ad tykja svo vaent um og ég veit ad verdur erfitt ad yfirgefa eftir taepa fjóra mánudi. En tá er bara ad reyna ad gefa teim eins margar gódar upplifanir og ég get.
Ég veit ekki allveg hvernig ég á ad lýsa vinnunni og heimilinu til ad tid fáid rétta mynd af tessu í kollinum! Ég aetla ad taka myndavélina mína med í naestu myndir og taka myndir sem´mér tekkst svo vonandi ad setja á netid. Ég er búin ad taka svo fáar myndir sídan ég kom, tví midur. Tess vegna hef ég ekki sett neinar á netid. Auk tess sem netid hérna er svo fáránlega haegt ad ég veit ekki hvort tad takist. En ég vona tad tví mig langar svo ad sýna ykkur myndir af bornunum "mínum" og ekki sídur fjolskyldunni minni. Svo verkefni naestu viku er ad taka fullt af myndum sem mér tekst svo vonandi ad setja á netid í naestu viku:)

Knús til ykkar allra...

Veikindin ad baki og allt á fullt á ný!

2007-01-24T02:09:00.000+01:00

Tá er ég komin á ról aftur. Mér versnadi aftur eftir ad ég skrifadi sídast. Fékk 39 stiga hita seinnipartinn á fostudaginn svo ég byrjadi á sýklalyfjum. Ég hresstist vid tad. Tetta var svo skondin dagur. Ég ákvad ad drífa mig í spaenskutíma tví ég nennti ekki ad vera lasin og langadi svo ad fara í gang aftur. Tad enti med tví ad ég turfti ad taka leigubíl heim eftir midjan tíma! Mér versnadi svo eftir ad Lea fór í vinnuna ad ég lá allveg máttvana og gat mig hvergi hreyft. Mér fannst ótaegilegt ad vera ein svona veik svo ég ákvad ad senda pabba og Jóni sms til ad láta vita ad mér vaeri búid ad versna. Teir hringdu bádir og ég var voda leid ad vera svona alein tegar ég var lasin. En svo tegar Lea kom heim tá hresstist ég vid og endadi á tví ad skellihlaeja ad tessu ollu saman, hvad vid vaerum nú óheppnar. Ég var svo svekkt, tví vid vorum búnar ad tala um tad alla vikuna ad fá okkur pizzu um helgina og út á lífid. Ég ákvad ad skella mér tó ég vaeri nú enntá med hita!!! Vid áttum vodalega huggulega stund á pizzusadnum og skelltum okkur svo á Café eftir á. Tad var meiningin ad hitta Emmu sem vid kynntumst í Lapaz en hún var nýfarin. Hittum hinsvegar tvaer danskar stelpur sem voru med sama flugi og vid til Lapaz...ótrúlegt hvad ég er alltaf ad hitta fólk sem ég "tekki" hérna! Taer eru mjog hressar og ég er svekkt ad taer verdi bara í tvaer vikur. Allir sem ég hef hitt hingad til stoppa svo stutt, tad er mjog svekkjandi. Onnur teirra hafdi líka verid med slaema díarreu og endadi á spítala í trjá daga med vokva í aed....svo vid hofum ekki verid svo óheppnar eftir allt saman...ekki enn ad minnsta kosti;)

En já nóg um veikindi, ég gisti hjá Leu á gamla heimilnu hennar um helgina. Vid fórum í hádegismat hjá systur konunnar sem hún bjó hjá. Tar var fullt af fólki og voda huggulegt. Tar búa 3 bandaríkjamenn sem var mjog gaman ad spjalla vid. Um kvoldid fórum vid svo aftur út ad borda og hofdum tad huggulegt. Vid aetludum ad fara og dansa salsa en hofdum ekki orku eftir veikindin. Ég er enn ad reyna ad fá orkuna aftur. Sunnudagurinn var líka ekkert sma vel heppnadur. Fórum ad skoda fossa hérna rétt fyrir utan Sucré. Tad aetludu allir ad fara sem voru í hádegismatnum daginn ádur en vid endudum bara á tví ad vera ég, Lea, einn af ameríkonunum, Lui sem Lea bjó hjá og svo hittum vid Gustavo úr spaenskuskólanu (frá Brasilíu) á leidinni og budum honum med. Tetta var mjog vel heppnud ferd. Vedrid var yndislegt og fossarnir fallegir og ég skellti mér út í og synti trátt fyrir ad vatnid var ískalt og skítugt:) Vid tókum nesti med okkur og gengum tónokkurn spol í fjollunum. üff tad var ekki audvelt í 3000 m haed í steikjandi hita rétt eftir veikindi...enda vorum vid mjog stolltar og treyttar á eftir.

Vid erum byrjhadar af krafti í spaenskutímum aftur og í vinnunni og erum vaenast sagt daudreyttar tegar dagurinn er búinn. 4 tímar af spaensku er annsi mikid snemma morguns. Vid fáum ótal ný ord á hverjum degi og fullt af málfraedireglum, en mér finnst ekkert festast í kollinum á mér...en ég held nú samt ad tetta hljóti ad sýjast inn smá saman. Ég hitti loks Emmu í gaerkvoldi ásamt tveimur vinnum hennar sem hún hefur kynnst á ferdalaginu hingad til Sucre. Vid drukkum raudvín og spjolludum og skemmtum okkur svo vel. Mér innst svo gaman hvad madur kynnist morgum ferdalongum hérna, svo mikid af snillingum.

Á morgun flytur Lea í nýju íbúdina "okkar". Ég taldi skrefin í dag frá mér til hennar og tau voru 120:) Svo tetta er svo stutt frá. Tad verdur svo yndislegt ad hún verdi svona nálaegt og líka tad ad vid hofum íbúd út af fyrir okkur. Tä getum vid farid í langa sturtu, gegnid um naktar og búid til tann mat sem okkur lystir í.

Jaeja, tad er langur dagur framundan svo ég laet tetta naeja. Knús og kossar til ykkar allra:)

Lidt paa dansk til mine danske venner:)

2007-01-18T16:17:00.000+01:00

Hola allesammen

Jeg skriver lidt paa dansk nu som jeg havde lovet;)
Lea og jeg kom godt, men traette, til Lapaz og videre til Sucre, hvor vi skal bo og arbejde de naeste 4 maaneder.

Det gaar meget godt hos us bortset fra de sidste par dage hvor vi har vaeret syge med slem diarea og lidrt feber. Og det forste paar dage havde vi lidt hjemve.

Jeg kan rigtig godt lide den by vi bor i. Den er rigtig hyggelig og menneskerne er sode. Jeg har faaet en rigtig dejlig familie hvor mig og Lea foler os rigtig velkomne og som en del af familien. Lea har ikke vaeret lige so heldig fordi hun bor saa langt vaek fra mig, arbejdet og centrum, saa vi er ved at finde et andet sted for hende.

Vi har started paa en sprogskole og har vaeret der tre gange nu. Det er rigtig godt og vi haaber paa ar blive gode til spansk saa hurtigt muligt. Man kommer nemlig ikke saa langt med at snakke engelsk hernede!! Saa det har ikke vaeret saa nemt at gore sig forstaaelige!

Vi har vaeret paa arbejde et paar gange og tror at vi bliver rigtig glade for det. Bornene er bare sode men mage er meget syge og svaere at takle og stimulaere, specielt paa grund af at vi ikke kan snakke saa godt med dem. Men jeg er sikker paa at vi bliver rigtig glade for det naar vi bliver lidt bdre til spansk og laerer bornene og arbejdsstedet lidt bedre at kende.

Vi har allerede vaeret paa en sjov weekendtur til Potosi sammen med min familie. Den var meget anderledes en vi forventede med en god oplevelse. Saa har vi vaeret i byen med tre andre voluntorer fra Psico som var rigtig fedt. Vi spiste rigtig laekker mad paa en hyggelig restaurant, var paa en sjov pub og et diskotek. Rigtig fedt:) I dag kommer en pige til Sure som vi blev venner med i LaPaz. Det bliver sjovt at vise henne Sucre og gaa ud a spise og saa videre. Saa glaeder vi os ogsaa rigtig meget til at Marie og Kirstine kommer om et par uger. Vi kommer til med at faa saa mange fede oplevelser sammen:)

Jeg skriver ikke mere nu men jeg prover at huske at skrive paa dansk en gang imellem:)

Jeg haaber at I som er pa Januarkursus har det sjovt og I som rejser eller arbejder nyder det ogsaa.

Med mange knuser og hilsner fra Bolivia...

Mi estómago no bien

2007-01-17T20:56:00.000+01:00

Já maginn minn er ekki búinn ad vera í gódu standi sídasta sólarhringinn eda svo. Vid Lea truftum bádar ad hlaua nokkrum sinnum úr spaenskutímanum í gaermorgun til ad fara á klósettid!! Tegar vid komum heim var eitthvad mjog ógedslegt í matinn sem ég bordadi bara fyrir kurteisissakir sem ég hefdi betur látid ógert. Allan seinni partinn lagum vid nefnilega bádar í rúminu allveg ónýtar. Vid gátum varla talad saman okkur var svo illt og vid vorum svo orkulausar. Ég vard betri um kvoldid en Leu versnadi og hun liggur enntá í rúminu. Hún er svo lítil og nett ad tad lídur audveldlega yfir hana svo ég er alltaf í vidbragdstodu tegar hún fer á klósttid til ad vera viss um ad hún komist í rúmid tegar hún er búin. Fjolskyldan mín er búin ad vera voda leid og áhyggjufull en vodalega hjálpsom. Tad er ekki audvelt ad vera lasin tegar madur talar ekki sama tungumál og getur ekki útskýrt hvernig manni lídur og skilur ekki radleggingarnar. En Lea er búin ad tala vid mommu sína sem taladi vid laekninn hennar svo hún er komin og sýklalyf og hressist vonandi brádum. Ég reyndi ad hringja i tig pabbi minn til ad fá radlegingar en ég virdist ekkert geta hringt eda sent sms út yrir Bólivíu:(

Vid erum búin ad ákveda ad Lea verdi ad flytja. Hún á nefnilega heima svo langt í burtu og ekki í svo oruggu hverfi. Svo hún tarf alltaf ad fara heim fyrir myrkur svo vid getum ekkert skemmtilegt gert saman a kvoldin. Tad tekkja líka svo fáir leigubílstjórar gotuna ad hún hefur nokkrum sinnum turft ad gista hja mér tví hún kemst ekki heim til sín. Ég hitti strák í spaenskuskólanum sem býr í naestu gotu vid mig, bara nokkra metra frá húsinu mínu svo vid krossleggjum fingur og vonum ad hún geti flutt tangad. Vid fórum og kíktum á tad í gaer og tad var ekkert smá kósý. Eigid bad og eldhús og allt:) Svo vid vonumst til tess ad Lea verdi betri á morgun svo vid missum ekki af fleiri spaenskutímum og getum unnid í tví ad finna nýtt húsnaedi handa henni.

Núna skrapp ég í baeinn til ad fara med fotin min a tvottahús. Ég er búin ad vera svo ógedsleg sídustu daga tví ég hef ekkert getad tvod fotin mín. Auk tess sem handklaedid er skítugt og fjolskyldan a ekkert handklaedi til ad lána mér. ég hlakkadi svo til ad fara í sturtu í dag eftir ad hafa tvegid handklaedid og fotin en tá er ekkert vatn í húsinu...tad med talid í klósettinu svo tad er ekki haegt ad sturta nidur...tid getid reynt ímyndad ykkur hvad er gaman ad vera med nidurgang tegar er ekki haegt ad sturta nidur!!! Tad tvo allir í hondunum hér og tad er búin ad vera svo mikil rigning ad ég hef ekki viljad tvo tví tá geta fotin ekki turrkast. Ég er hálf stressud tví tetta var ekki traustvekjandi tvottastadur, auk tess sem ég er pirrud tví hún svindladi á mér:( Ég er búin ad labba út um allt til ad reyna ad finna pringles flogur handa Leu tví tad er tad sem hún hefur mest lyst til tegar hún er lasin.

Ég var víst búin ad lofa ad segja frá ferdalaginu til Potosi en tad verdur orstutt...
Vid Lea vorum vaktar eldsnemma á laugardaginn eftir forstudagsdjammid tví vid vorum ad fara til Potosi. Vid komumst ad tví rétt fyrir brottfor ad vid myndum gista, svo vid gripum med okkur tannbursta, en vorum ekki med nein auka fot og gatum ekki farid í sturtu eftir djammid. Vid logdum fyrst af stad eftir hádegid í algjorum skrjódi tar sem vid tródum okkur 7 í lítinn fólksbíl. Tad var skuggalega heitt tennan dag svo vid vorum annsi sveitt. Ferdin tók 6 tíma í stadinn fyrir 2 1/2 tví bílinn var alltaf ad bila og tad var oft stoppad til ad kaupa nammi (merkilegt hvad fólk leyfir sér ad éta mikid saelgaeti hérna). Tad var svo heitt ad madur heyrdi sjóda í húddinu á bílnum á tímabili!! VId turftum líka ad stoppa mjog oft til ad borga einhverja vegatolla.En tad var samt svo gaman á leidinni tví nattúran hérna í Bólivíu er vaegast sagt áotrúleg. Tad er svo stórfengleg náttúran hérna. Allveg ótrúleg fjoll, en samt svo allt odruvísi en á Íslandi. Allt odruvísi í laginu og á litin g svo er kaktusar og runnar í stadinn fyrir tré.

Tegar vid komumst til Potosi vorum vid spurdar hvort vid vildum fara til Flores eda verda eftir i Potosi og gista. Vid vildum nú endilega hitta tessa Flores sem vid heldum ad vaeri vinkona Maggie, auk tess sem okkur leist ekkert a Potosi i rigningunni og myrkrinu. VId komumst svo ad tví ad Flores var stadur en ekki vinkona Maggie. Tad átti ad vera vodalega fallegur stadur tar sem var náttúrulegt heitt vatn sem var haegt ad bada sig í. Ég vard voda spennt, tví ég hef ekki komist í heitt vatn í langan tíma og sá fyrir mér eitthvad í líkingu vid Bláa lónid. VId keyrdum heillengi á einhverjum drulluvegi, tar sem vid vorum oft naerrum búin ad festa okkur! Okkur leist nú ekkert á blikuna tegar vid komumst í eitthvad fátaektarmoldartorp o´g aetludum ad gista tar. Vid bidum í tvo tíma eftir tví ad fá herbergi, ég skil ekki enntá af hverju tad var svona erfitt. Herbergid var annsi sérstakt. Takid var mjog ógedslegt og tad var alltaf ad flagna af tví ofan á okkur. Tad var ekkert tar inni nema eitt hrorlegt rúm sem vid LEa deildum. Tad var rakt og lyktadi verr en rúmin á psico tar sem vid vinnum auk tess sem tad hola í midjunni svo vid sváfum tar klestar saman!
Bláa lónid reyndist vera skítugur steyptur heitapottur inni í einhverju holi og vatnid var svo óhreint. VId létum nú okkur hafa tad og var ágaett ad komast í hlýju. Tad skemmtilega var ad sjá hvad fjolskyldan mín var yfir sig hrifin og ánaegd og stolt af tessu fyrirbrigdi (vid reyndum audvitad ad vera vodalega upprifnar yfir tessu líka;). Daginn eftir fórum vid aftur til Potosi og forum í heimsókn til skyldmenna Maggie og Oscars. Tad var voda gaman ad sjá onnur bolivisk heimili en mitt eigid. Hjá einni fjolskyldunni settu tau bólivíska tónlist á og vid vorum la´tnar dansa í midjunni...okkur leid eins og algjorum kjánum. Skyndilega vildu tau svo ad vid myndum gista adra nótt. Okkur leist nu ekkert allt of vel á tad tar sem vid vorum búnar ad vera í somu fotunum í trja daga og ekki búnar ad fara í sturtu og búnar ad bada okkur upp úr einvherju drulluvatni!!! Vid budumst til ad taka rútu en svo fór úr ad jairo og Belin urdu eftir og vid keyrdum heim. HEimferdin var mun fljótari en mjog hlódlát tví foreldrarnir voru svo eidilagdir yfir tví ad hafa leift bornunum ad vera eftir! Líf teirra og gledi snýst allgjorlega um bornin svo tau eru búin ad vera eydilogd sidustu daga tví bornin eru ekki heima.

VId vorum annsi treyttar eftir tetta aevintýri og anaegdar ad komast "heim". Fyndid ad fara í ferdalag tar sem madur hefur ekki hugmynd um hvad madur sé ad fara ad gera og hverju madur mun lenda í. Fjlskyldan vissi tad samt ekki heldur tví tau plonudu ekkert fyrirfram. Svo oll sofnin sem tau sogdu ad vid aetludum ad skoda voru audvitad lokud á sunnudogum:) En tad sem var merkilegast vid tea erd var ad allir voru svo kátir og brosandi allan tíman. T¨ratt fyrr ad bílinn vaeri alltad ad bila, vid gistm i halfgerdum helli, tad rigndi og rigndi, og kastallin og mínan sem allir voru búinir ad hlakka til ad skoda voru lokud. ég var svo hissa á tví ad enginn kvartadi, vard pirradur, blótadi eda neitt í teim dúr!!! Ég sé tad fyrir mér ad yrdi tannig heima!!!!

En jaeja, tetta vard alltof langt eins og venjulega. Fotun mín eru ad verda til og ég vona ad tad se í lagi med tau. ÉG tarf ad finna eitthvad gott handa Leu og reyna ad hjúkra henni.

Takk allir sem hafa sent mér mail og kommentad á síduna mína...mér tykir svo vaent um tad. Naest tegar ég kemst í tolvu mun ég svar mailum. Ég laet bloggid duga nú:)

Skemmtilegt fostudagsdjamm og undarlegt aevintýri

2007-01-16T00:29:00.000+01:00

Sídasta fostudagskvold var svo vel heppnad og ég var allveg í skýjunum eftir tad. Vid Lea hittum hollensku stelpurnar á torginu hérna í Sucre sem er mjog vinsaell hittingsstadur. Vid fórum út ad borda á litlan kósý vetingastad og fengum svo sjúklega gódan mat..-. og mikid af honum. Ef ég verd ekki trefold tegar ég kem heim tá verd ég mjog svo stolt af sjálfri mér!!! Allt var vo vel útilátid og skreytt og fínt. Ëg fékk gómsaett salat í forrétt og svo bragdgódan lax í adalrétt, tad er eina skiptid sem ég hef fengid fisk hér. (Ég fae alltaf hvítt braud og te í morgunmat heima hjá mér, súpu og adalrétt í hádegismat tar sem mér er skammtad svo tad týdir ekki annad en ad borda yfir sig! Tad er svo mikid af kolvetnum, alltaf baedi kartoflur, hrisgrjón og pasta í hverrri máltíd og kjotid mjog feitt.) Tad var life tónlist tar sem allgjor snillingur spiladi á gítar og einhvers konar munnhorpu og song mjog skemmtileg log. Tad hefur ekki verid algengt hingad til ad heyra log sem ég kannast vid. Vid hofdum tad svo huggulegt.
Eftir matinn fórum vid á Jaoy ride Café til ad fá okkur bjór og adra drykki. Tad er vinsaell stadur medal túrista og tar er líka sýndar bíómyndir á kvoldin og haegt ad fara í skipulagar hjólreidaferdir og annad slíkt. Ég komst ad tví tetta kvold ad Sucré hefur upp á margt ad bjóda. Tad eru víst mikid af gódum matsolustodum og skemmtilegum pobbum. Eftir pubbinn fórum vid á diskótek. 9 saman í 5 manna leigubíl! (Tad eru engar reglur hér um hvad margir mega vera í hverjum bíl og tad eru heldur ekki notud bílbelti. Algeng sjón er ad sjá mommu í framsaeti med tvo lítil born og svo kannski 5 í afturaetinu og trír í skottinu)
Tad var sérstakt ad koma fimm hvítar stelpur nidur troppurnar á dansgolfid og allir strákarnir horfdu á okkur med addáunaraugum en stelpurnar med hálfgerdri fyrrlitningu! ÉG er mjog ánaegd samt med tad hvad ég verd fyrir litlu áreiti hérna. Td voru allir búnir ad vara mig svo vid. Tad er aldrei búid ad vera ad abbast neitt upp á mig tó ég sé orugglega hvítasta manneskjan í baenum. Tad er horft og kannski flautad, en yfirleitt ekki meira en tad. Tad er líka búid ad aukast mikid túrisminn hérna svo fólk er ordid vant tví ad sjá ljóshaerdar stelpur á gangi hérna í borginni. En tad var mjog gaman á diskótekinu en vid fórum heim rúmleg trjú tví vid vorum mjog treittar eftir fyrstu vikuna og turftum ad vakna snemma til ad fara til Potosi.

Tetta var svo merkilegt kvold fyrir mér á margan hátt. Ég var búin ad vera so lost alla vikuna í allri spaenskunni og allt svo n´çytt og framandi og svo mikil fátaekt. Ég var ekkert búin ad verda vor vid ríkt fólk eda vestraena menningu. Svo kom ég skyndilega á fínt veitingahús og á pobb tar sem var spilud sama tónlist og heima (reyndar fyrir svona 5-10 árum!!). En tegar madur kom út af stodunum tá áttadi madur sg tví tá var komid og betlad af manni og madur sà lítil born ein sofandi í hnipri á gotuhornum. Tad er líka einstaklega vinsaelt ad selja nammi hérna. Born og fullordnir sem eru ad reyna ad lifa fyrir sér og sínum selñja morg hver saelgaeti, tú getur keipt saetindi med 5 metra millibili liggur vid. Enda er tannheilsa fólks í Bólivíu hraedileg. Ef fók er svo heppid ad vera med tennur tá eru taer allar brúnar og skakkar og ónýtar... fólk tyrfti ad finna eitthvad annad til ad selja, en saelgaeti er jú eitthvad sem allir virdat vilja kaupa.

Jaeja ég aetladi ad skrifa frá ferdinni okkar Lu med fjolkyldunni minni til Potpsí. Hún var annsi sérstok. En tad er ordid allveg dimmt og ég er í midbaenum og hef aldrei labbad ein heim og veit ekki hversu safe tad er svo ég tarf ad drífa mig. Tad kemur líklega bara á morgun eda hinn...

Ég hef tad semsagt gott, og virdist vera ad adlagast betur og betur, trátt fyrir soknud og erfidleika til ad tjá mig og skilja samferdafólk mitt...en allt á uppleid:)
Knús

Rigning

2007-01-13T01:04:00.000+01:00

Tad er búid ad rigna svo svakalega mikid sídasta sólarhringinn. Ég vaknadi vid rigninguna um midja nótt og sofnadi lítid eftir tad tví tad voru svo mikil laeti í rigningunni. Tví hún rennur af tví litla taki sem vid hofum og nidur tvaer haedir, og lendir fyrir utan hurdina mína.
Ég maetti rennblaut í vinnuna klukkan hálf átta en tá var haett vid ferdina í sveitina vegna vedurs. Ég vildi ekki vera ein í vinnunni tví tad maetti enginn annar sjálfbodalidi svo ég fór aftur heim og klaeddi mig úr blautu fotunum og reyndi ad fá smá hita í kroppinn aftur. ég er nefnilega búin ad vera hálf lasin svo tetta var ekki mjog gáfulegt. Yndislegi heimilidfadirinn maetti tá med te og sykur og braud handa mér á bakka og faerdi mér...svo ljúft. Ég kúrdi svo í rúminu og reyndi ad aefa mig í spaensku í smá stund. Svo fór ég ad hjálpa vid hádegismat. Ég fattadi ad tad er ekki skrítid ad ég se´búin ad fá í matinn midad vid hvernig maturinn er medhondladur, ekkert paelt í hreinlaeti og hvernig madur eigi ad medhondla til daemis kjot. Tad var samt voda huggulegt ad búa til mat med Maggie. Hún er svo aedisleg. Tad er alltaf spilud mjog há spaensk tónlist heima hjá mér allan daginn...ég er bara farinn ad fíla hana ágaetlega, tar sem tad er eina tónlistin sem ég heyri. Fyrir utan hérna tar sem ég fer á netid. Tar sem spilud gomul tónlist eins og Hanson og fleira í teim dúr. Ég graet I podinn minn svo sárt. HçAd hann skuli gefa sig á tíma sem tessum.
Lea kom og bordadi hádegismat med okkur eins og venjulega og svo fórum vid í vinnuna. Tad var voda kósý. Vid vorum mest úti ad leika vid bornin. Tad er voda erfitt ad vita hvad vid eigum ad gera tví vid getum jú ekki spurt. Svo vid reynum bara ad fylgjast med hvad hinir gera og svo hafa gaman med bornunum. Tad er frábaert hvad madur getur gert margt skemmtilegt med bornum tó madur geti ekki talad saman, tad er allveg merkilegt. Bara med tví ad brosa og hlaeja og gretta sig og hlaupa og syngja og kítla og svo fram eftir gotunum. Bornin eru svo misjofn og tad eru sum sem eru mjog veik svo tad er erfitt ad vita hvernig madur á bregdast vid. Eins og einn strákur sem skyndilega bara oskrar og graetur ef enginn er hjá honum og fer ad lemja hofdinu á sér í gólfid. Hann er med voda undarlegt hofudlag, orugglega búin ad brjóta á sér hofudkúpuna med tessu. Svo eru morg sem eru orugglega ofvirk og tad er erfitt ad segja nei og banna teim hluti ...tví ég kann jú ekki ad segja tad. Svo er erfitt ad vita hvar morkin liggja med hvad má og hvad ekki. Eg er strax ad venjast tví hvad allt sé skítugt og ad morg bornin lykta ekki mjog vel. Madur vill ekki láta tad hafa áhrif á hvernig madur er í kringum tau tví tad er jú ekki tau velja jú ekki ad búa vid svona adstaedur. Svo ég kjassa tau allveg og leyfi teim ad príla yfir mig og kyssa mig og ég veit ekki hvad og hvad. Ég er líka ekki frá tví ad ég sé búin ad fá lús tví mog klaejar svo í hofudid...kannski er ég bara paranoid tví ég veit ad flest bornin eru med lús!

Jiii ég er alltof sein á deit....skrifa aftur fljótlega....TIl hamingju med afmaelid ástkaeri pabbi minnn. Tad er víst yfir midnaetti á íslandi:) Ég vona ad tú eigir gódan dag.
Knús

Gódur dagur í Bólivíu

2007-01-12T00:00:00.000+01:00

Eg aetla ad skrifa stutt núna tar sem sídasta blogg var fáránlega langt!

Ég hef átt langan en gódan dag í dag. Vid Lea byrjudum í spaenskuskóla í dag sem er aedi. Vid erum bara tvaer saman í tíma og aetlum ad vera fjórar klukkustundir á hverjum virkum morgni til ad byrja med svo vid hljótum ad laera fljótt. Svo var líka fyrsti vinnudagurinn okkar í dag svo ég er mjog treytt í kollinum! En mér lýst ágaetlega á vinnuna okkar líka. Tad er samt erfitt ad segja eftir fyrsta daginn. En tad er gott ad vera bara tvo og hálfan tíma í vinnunni á dag til ad byrja med tví tetta tekur á. Tad var aldeilis vel tekid á móti mér. Um leid og ég kom inn um hlidid kom stelpa hlaupandi upp í fangid á mér og knúsadi mig og hélt svo í hondina á mér naestu mínúturnar! Vid hittum trjár stelpur frá Hollandi sem eru líka sjálfbodalidar en eru tví midur ad fara eftir viku:( En tad var frábaert ad hafa taer svo taer gátu svona adeins sagt okkur hvernig hlutirnir ganga fyrir sig tarna og svona. Taer eru anaegdar tarna svo tad er góds viti. Vid aetlum út ad borda med teim annads kvold sem ég hlakka til. Vid erum ekkert búin ad fara í midbaeinn svo tad verdur gaman ad láta taer sína okkur bestu veitingastadina og pubbana og svona.
Bornin tarna eru oll vodalega krúttleg en miserfid og orkukrefjandi. Sum eru allveg lomud í hjólastól en onnur eru med gedraen vandamál og hegdunarvandamál og svoleidis hoppa á mann og vilja slást og ég veit ekki hvad og hvad. Onnur eru med sjálfspýningarhvot sem mer fynnst svolítid erfitt ad vita hvernig ég á ad hondla. Ég a strax tvaer uppáhaldsstelpur:) Onnur er med downs og er allgjor prinsessa og alltaf brosandi. ëg hélt ad hún vaer svona 8 mánada en hún er víst eins og hálfs...pínulítil. Hinn er kannski svona 3 ára og er allveg lomud, en gullfalleg og mjog hlaturmild og med svo smitandi hlátur. Tad mun taka tíma ad venjast lyktinni og skítnum tarna. Morg bornin eru ekki mjog hreinleg svo mér líddur ekkert vodalega vel tegar tau eru allveg upp um mig og eg veit ekki hvad og hvad. Eg á pottétt eftir ad fá lús og allan fjandann. Ég er búin ad vera med skemmtileg magavandamál í dag svo ég tarf eiginlega ad hafa tetta nóg í dag svo ég geti hlaupid heim á klósettid.
Ég er vonandi ad fara út í ssveit med vinnunni á morgun med oll bornin, en tá verdur diarrean mín ad vera haett tví engin eru klósettin í sveitinni!! Svo á laugardaginn erum vid Lea orugglega ad fara med familíunni minni til Potposi. Vid skiljum ekki allveg hvenaer, hvort og ad gera hvaf. En mér skilst ad tad sé á laugardaginn og ad vod aetlum ad skoda mínu, safn, eitthvad vatn, ég veit ekki hvort vid séum ad fara ad bada okkur eda hvort tad séu fossar eda geysir!!! Tad kemur í ljós....
Vona ad tid hafid tad gott. AEtla ad ná á klósettid ádur en mamma og pabbi hringja. Hef ekki talad vid tau sídan ég kom svo ég hlakka mjog til... Eins gott ad tau fái mig ekki til ad gráta tví tetta er fysti dagurinn hingad til sem hefur verid táralaus:)

Tangad til naest...

Komin heil ad holdnu til Boliviu

2007-01-10T16:31:00.000+01:00

Eg skrifadi tetta blogg i gaer, en tad vildi ekki geymast...eg vara ta vid sem hata long blogg;)

Ta er eg komin til Boliviu Samt er eg ekki allveg buin ad atta mig a tvi sjalf! Tad var mjog erfitt ad kvedja en samt ekki eins erfitt og eg helt. Sem er nu reyndar tvi eg var ekki ad atta mig a tvi ad eg vaeri ad fara neitt. Mer fannst eg svo nykomin heim, var rett ad adlagast tvi ad vera heima sem var svo notalegt. Eg reyndi ad vera voda tough a flugvellinum tegar eg kvaddi Pabba og Jon og reyndi ad ljuka tvi af fljotlega. Um leid og teir voru farnir og tad var ekki aftur snuid ta daud sa eg eftir tvi ad hafa ekki knusad ta meira og bara leyft mer ad grata. Tad gerdist i stadinn tegar eg var ein upp i rumi i Koben og attadi mig a tvi ad eg vaeri ad fara ut i hinn stora heim i langan tima, fjarri fjolskyldunni og vinunum. Eg fekk vaegt panik og baktanka og gat ekki sofid. Ekki svo snidugt tegar eg atti lang ferdalag framundan...
Mer finnst eg hafa fra svo otrulega morgu ad segja to eg se ekki buin ad vera i burtu nema i orfaa daga! Ferdalagid var langt en alls ekki slaemt. Eg for i 4 flugvelar og stoppadi a 5 flugvollum med ollu tilheyrandi security veseni. Eg he nu aldrie lent i odru ein eins og a Miami flugvelli! Turfti ad fara i gegnum eitthvad special security tar sem eg var lokud inn iklefa og turfti ad vera allveg kyrr. Svo var blasid einhvern veginn inn i klefanum tannig ad harid for ut um allt og fotin half foru upp um mig, eg var heppn ad vera ekki i pilsi!
Vid hittum breska stelpu i Miami sem var lika ad fara til Lapaz svo vid tokum leigubil med henni a sama hostel. Vid Lea erum ekki typurnar sem erum ad plana mikid fyrir fram svo vid fylgdum henni ad mestu leyti daganma sem vid vorum i Lapaz. Hun kunni tonokkud i spaensku sem reddadi okkur allveg. Eg var ekki buin ad atat mig a tvi hvad er erfitt ad vera herna og kunna ekki spaensku. Enginn talar ensku svo madur skilur ekkert og getur ekkert tjad sig sem takmarkar mjog lif mans. En vid vorum i Lapaz i 3 daga tar sem vid reyndum ad hvila okkur svo vid yrdum ekki veikar vegna haedarinnar. Lapaz er nefnilega i eg held 4000 m haed, svo vid urdum lafmodar vid ad labba upp orfaar troppur. Lapaz er lika mjog stor og mengud og otrifaleg og hafadasom svo vid hlokkudum til ad komast burt! Hun var samt lika falleg tvi hun minnti mig a Santorini tvi hun er byggd svipud. Vid forum samt a tvo skemmtileg sofn og kynntumst fullt af bakpokaferdalongum. Tegtar eg spjalladi vid ta ta langadi mig svooooo ad fara bara ad ferdast i stadinn fyrir ad vinna. Eg er nefnilega ekki viss um ad eg ferdist eftir fjora manudi tvi tad gaeti verid ad eg turfi ad fara i inntokuproif i danmorku og ta hef eg ekki efni a ad koma ut aftur.

Vid logdum a stad til Sucre, tar sem vid munum bua, i fyrrakvold. Tad reyndi mikid a tolinmaedina og heilann ad kaupa mida og finna rutuna og svo fram eftir gotunum. Rutan var taegileg svo vid gatum sofid storan hluta ferdarinnar. Vid Lea erum buinar ad fa soldid menningarsjokk tvi allt er svo nytt og vid skiljum litid sem ekkert og vid getum mjog illa gert okkur skiljanlegar. Likamsastandid er samt mjog fint. Vid hofum ekkert fengid i magann tratt fyrir ad maturinn se ekki upp a marga fiska og vid hofum latid ymislegt vafvasamt inn fyrir okkar varir! Loftid her i Sucre er mun betra en i Lapaz. Vid Lea hofum verid einstaklega tilfinninganaemar sidustu daga og tad tarf litid til ad lata tarin renna. Alltaf tegar vid nefnum foreldrana eda kaerastana a nafn ta opnast allar gattir! Nuna erum vid tildaemis badar snokktandi medan vid skrifum mail! Vid hofum tad samt agaett en tetta tekur a. Vid komum til Sucre med hnut i maganum, baedi vegna stress en lika vegna spennings. Konan sem Lea atti ad bua hja kom ekki og sotti Leu eins og vid heldum ad hun aetladi. Vid vissum ekkert hvernig hun leit ut svo vid kiktum med storum spurjandi augum a allar konur sem virtust vera ad leita ad einhverjum. Vid endudum a tvi ad taka leigubil til Psico tar sem vid aetlum ad vinna. Tar bidum vid i ruma klukkustund eftir Charo sem utvegadi okkur vinnuna tvi hun talar ensku...eda svo heldum vid. Hun taladi svo bara spaensku svo okkar von um ad geta fengid svar vid spurningum og fengid leidbeiningar og svo framvegis vard snogglega ad engu. Hun var samt sem adur einstaklega vinalega og hjalpsom og tolinmod sem virdist vera mjog algengt medan Boliviubua sem betur fer.
Hun fylgdi okkur tangad sem eg a ad bua sem er bara ofar i somu gotu og barnaheimilid. Mer leist nu ekkert a fyrst tegar eg kom ad litilli og gamallri barujarnshurd og skyldist ad eg aetti ad bua i tvi husi. En tegar inn var komid tok mamman a heimilinu a motiu okkur med opnum ormum og storu brosi svo mer leid strax betur. Vid Lea vorum daudtreyttar svo vid logdum okkur. Vid kvoddumst med tar i augunum tegar hun turfti ad fara heim med konunni sem hun mun bua hja. Vid vissum bara hvad yrdi einmanalegt ad vera einar og get ekkert tjad okkur. Mer hefur aldrei lidid jafn mikid eins og eg vaeri ein i heiminum tegar eg for ad sofa i gaer. Ein svo langt fra ollum sem mer tykir vaent um og gat ekkert tjad mig eda skilid tad sem vid mig var sagt. Og engin leid til ad hafa samband vid nokkurn tvi eg var ekki med sima eda tolvu eda neitt. En eg er bjartsyn i dag um ad allt verdi betra, ad eg adlagist fljott og laeri spaenskuna sma saman.
Husid "mitt" er a tveimur haedum en ekki allt med taki. Bara herbergin eru med taki en gangarnnir eru undir berum himni! Utsynid er storkostlegt og allt nokkud trifalegt. Eg er med eigid herbergi sem tilheyrir stelpunni a heimilinu sem er 9 ara. Tad eru svo tveir strakar, einn 11 ara og svo einn taeplega eins ars. Tetta er allveg yndisleg fjolskylda en eg get bara ekkert tjad mig vid tau. Tau tala vid mig spaensku a fullu og eg reyni eins og eg get ad skilja og svara eftir bestu vitund! Eg hef orugglegasagt allskyns vitleysu en tad verdur leidrett TEGAR eg laeri spaensku. Krakkarnir voru i halftima ad reyna ad kenna mer hofud hjerdar hne og taer, en eg var svo treytt ad ekkert festist i hofdinu a mer svo tau skemmtu ser mikid vid ad hlaeja ad allri viteysunni sem kom ut ur mer. Svo spiladi eg vid tau bingo svo eg gat adeins aeft mig i tolunum. Eg a an efa eftir ad laera mikid af teim.
Strax i dag attum vid Lea ad maeta i vinnu. Vid vorum bunar ad hugsa okkur ad taka nokkra daga i fri til ad skoda okkur um og finna okkur spaensku kennara, en gatum audvitad ekki sagt annad en ja tar sem allir tala bara spaensku. Tegar vid svo maettum klukkan 9 ta var konan ekki vid sem vid attum ad hitta svo vid eigum ad koma aftur klukkan 2 (holdum vid!). Vid fengum okkur tvi bara gongutur og settumst i almenningsgard rett hja tar sem eg by. Tad var mjog notalegt ad sitja i solinni og spjalla a donsku, allt er betra en spaenska i augnarblikinu. Sucre virkar falleg borg, alls ekki jafn mengud og sjuskud og Lapaz og madur finnur ekki eins mikid fyrir haedinni og i Lapaz. Sucre er i 2800 m haed ef eg man rett.

Jaeja tetta er ordid mjog langt, svo til hamingju tid sem nadud allaleid hingad. Eg skrifa vonandi aftur fljotlega. Eg vona ad tid hafid tad oll gott.
Stort knus med miklum soknudi...

PS: Eg verd einstaklega glod ef einhver sendir mer linu;)

Jólin eru allveg ad koma...og ég líka!

2006-12-11T12:01:00.000+01:00

Nú fer virkilega ad styttast í lok lýdháskóladvalarinnar minnar og í heimkomuna. Ég er farin ad hlakka meira til en ad kvída fyrir, svo tad er gott:) Hér er komin mikil jólastemning, fullt af jólatrjám og jólaljósum bædi innandyra sem utan, og búid ad hengja upp fullt af jólaskrauti. Vid krakkarnir erum líka ”jólasveinar” fyrir hvort annad, svo hver fékk leynivin sem hann á ad gera eitthvad gott fyrir eda strída allveg tangad til vid førum heim. Ég er svo búin ad baka danskar smákøkur og fá danskan jólamat, búa til danskt jólaskraut, kaupa danskar jólagjafir, horfa á danskt jóladagatal, baka danskar karamellur og brjóstsykur, heyra danskar jólasøgur, syngja dønsk jólaløg, fara í danska adventumessu og danskt julefrokost og ég veit ekki hvad og hvad. Tad er vodalega gaman ad upplifa dønsk jól, eda tess heldur danskan jólaundirbúning. Ég er allaveganna ordin rosalega spennt fyrir jólunum og hlakka svo til ad komast í ”alvøru” jólaskap tegar ég kem heim.

Ég er búin ad gera svo ótrúlega margt skemmtilegt sídustu vikurnar en ég nenni ekki ad eyda mínum mikilvæga tíma í ad skrifa tad. Tad er allveg merkilegt hvad mér finnst tími mikilvægur tessa daganna, enda reyni ég ad njóta hverrar sekúndu! Teir sem vilja vita meira verda bara ad hitta mig tegar ég kem heim um jólin (ég kem heim á laugardaginn). En ég vil samt allveg líka endilega hitta tá sem langar ekkert ad heyra um hvad ég hef verid ad brasa í Danmørkinni! En tíminn verdur naumur og fáránlega margt sem ég tarf ad gera ás tuttum tíma svo tad tarf kannski ad panta tíma med fyrirvara;)

En allaveganna…ég held ad tetta verdi sídasta blogg ársins, allaveganna tad sídasta hér frá Danmørku. Svo ég takka teim sem hafa lesid og skilid eftir kvedjur og komment. Næsta blogg verdur ad øllum líkindum skrifad í hæstu høfudborg heims, LaPaz í Bólivíu, fljótlega eftir áramót!! Jiminn eini, hvad tad er skrítin tilhugsun…lífid er nú aldeilis mikid ævintýri :)

Gledileg jól øllsømul:) Ég vona ad vid sjáumst um jólin...

Hid ljúfa líf

2006-11-24T17:54:00.000+01:00

Hif ljúfa líf heldur áfram hérna í lýdháskólanum. Tetta er búin ad vera mjøg vidburdarík og skemmtileg vika. Tad eru fjórir búnir ad eiga afmæli hérna í skólanum svo tad eru búin ad vera fullt af veislum og uppákomum. Vid bjuggum til ”skattejagt” (tad er hrædilegt hvad ég á erfitt med ad muna mørg íslensk ord) handa Leu vinkonu minn fyrir afmælisdaginn hennar. Vid kveiktum á kertum og settum mida sem hún átti ad fylgja eftir gøngunum í skólanum. Teir leiddu hana svo ad litla eldhúsinu okkar tar sem vid bidum eftir henni med morgunmat og gjafir og sungum afmælissønginn. Dønsku afmælissøngvarnir eru svo miklu skemmtilegri en íslenski. Ég er reyndar komin med leid á teim núna tví vid erum ørugglega búin ad syngja tá yfir 100 sinnum sídustu mánudi. Katrine hélt svo upp á afmælid sitt med partýi tar sem allir fengu bjór og tad var dansad og haft gaman. Mikid rosalega mun ég sakna parýanna hérna.

Konflikt løsning námskeidid var allgjør snilld. Tad var madurinn hennar Irene kennarans míns sem hélt tad og hann er snillingur. Vid spjølludum um allt sem vidkemur ágreiningi af øllu tagi og hvernig madur leysir úr ágreiningi. Vid heyrdum alls kyns reynslusøgur og áttum sjálf ad deila eigin reynslu. Ég átti vodalega erfitt med ad muna eftir allvøru rifrildum eda ágreiningi sem ég hef lennt í. Vid tókum próf til tess ad sjá hvernig vid persónur vid erum í sambandi vid ágreining (er ekki eitthvad betra ord yfir konflikt en ágreiningur? Vá hvad ég er gløtud!). Tad var svo merkilegt ad spá í úrlausnirnar eftir tetta próf. Tad passadi svo fullkomlega vid tad hvernig ég er. Ég komst ad ýmsu um sjálfa mig eftir tetta próf. Ég kost líka ad tví ad ástædan fyrir tví ég átti erfitt med ad muna eftir ágreiningi og rifrildum sem ég hafdi lennt í er ad ég er svo mikil skjalbaka! Skjaldbaka er flokkurinn sem ég telst til í prófinu sem ég tók og passadi mér fullkomlega. Skjaldbakan reynir t.d. ad fordast ágreining, reynir ad vera sammála ødrum, tekur tillit til annarra en gleymir ad taka tillit til sjálfs síns, segir sjaldan skodanir sínar og svo framvegis. Ég held ad tetta passi ágætlega vid mig!
Tad var líka gaman ad skoda úrlausnir Leu, Marie og Kirstine sem ég er ad fara med til Bólivíu. Vid erum mjøg ólíkar svo tad er gott ad tekkja adeins inn á hver adra svo vid vitum hvad vid eigum ad passa og hvernig vid eigum ad leysa úr teim ágreiningi sem vid munum standa frammi fyrir. Tær eru búnar ad ákveda ad spurja mig allta trisvar sinnum hvad ég vilji gera, til ad vera vissar um ad ég segi tad sem ég vilji, en fylgi ekki bara tví sem tær vilja!

Svo fór ég á tónleika í bæ hérna rétt hjá. Teir voru ædi. Teir voru haldnir í gamalli kringlóttri kirkju og tad var svo huggulegt. Sídasta lagid sem teir spiludu var ìslensk vøgguvísa (”viltu vaka og vera gód…”), mjøg fallegt.

Í gærkvøldi var tapas kvøld. Allir voru uppáklæddir og ítróttasalurinn var skreyttur med kertum út á allt og málverkum og ég veit ekki hvad. Svo var dansad vid gamla klassíska tónlist og svo var endad á karíókí. Snilldar kvøld.

Á morgun er vinadagur svo Inga vala er ad koma til mín og kannski Óløf. Tetta verdur hátt í 200 manna veisla og ørugglega mikid fyllerí. Ég hlakka mjøg til. Tad verdur spennandi ad hitta vini allra krakkanna hérna og gaman ad sýna stelpunum skólann og ad tær hitti vini mína.

Tad eru bara 41 dagur tangad til ég fer til Bólivíu! Ég fékk hnút í magann í gær tegar tad rann upp fyrir mér hvad er stutt tangad til. Ég verd í burtu í 186 daga…tad er langur tími! Og tad er allveg rosalega margt sem ég tarf ad gera ádur en ég fer. Sem ég er ekki ad fá framkvæmt tví tad er svo gaman tessa daganna og ég vil bara njóta tess ad vera hérna í Lýdháskólanum og vera med krøkkunum á medan ég get. Ég er búin ad vera ad segja øllum ad ég sé ad fara til Bólivíu í janúar og verdi í sex mánudi en ég held ég hafi aldrei allveg áttad mig á tví hvad ég var ad segja. Ég veit voda lítid um hvad ég er ad fara út í. Ég veit ad ég er ad fara til lands tar sem eru tølud tungumál (spænska og 32 ønnur tungumál) sem ég skil ekki neitt (nánast enginn skilur ensku), 50-60 % eru ”indíánar”, 97 % tjódarinnar lifa undir fáttæktarmørkunum, 55% fullordinna eru ólæsir, ungbarnadaudi er mikill og ég verd ørugglega hvítasta manneskjan sem fólk hefur séd svo ég verd aldrei látin í fridi! Ég er komin med vinnu en ekki stad til ad búa á, en tad kemur vonandi á hreint á næstunni.

En ekki misskilja mig. Ég er allveg rosalega spennt og tetta verdur mikid ævintýri og mikil lífsreynsla, tad er ég ekki í nokkrum vafa um. Tad eru náttúrulega forréttindi ad fá ad upplifa svona. Eins og pabbi sagdi tá er þetta frábært tækifæri til að halda áfram að þroska sig og sjá eitthvað alveg nýtt í heiminum. Og alls staðar geta leynst hættur í heiminum, bara á næsta götuhorni þess vegna, ef maður hugsar út í það. Þess vegna á maður ekki að einblína á það slæma sem gæti hugsanlega komið fyrir heldur að bjóða velkomið það skemmtilega, óvænta og áskoranir sem bíða. Og eins og Jón Ingi sagdi tá eru tessir brádum fjórir mánudir á lýdháskólanum búnir ad lída skuggalega hratt svo tveir mánudir í vidbót eru ekki svo mikid. Ég ætla ad hlusta á tessa menn og fara ad einbeit mér ad tví ad hlakka til:)

2006-11-20T17:35:00.000+01:00

Helgin mín var allveg vodalega hugguleg. Allgjør svona hafa tad kósý og vera løt helgi. Ég var í bænum allan føstudaginn med Kirstine og Lenu vinkonum mínum úr lýdháskólanum. Vid fórum út ad borda og skodudum í búdur og høfdum tad huggulegt. Ég keypti sídustu Nikolaj og Julie tættina svo vid Laufey horfdum á tá alla um kvøldid. Vid fórum tvisvar í sjoppuna til tess ad kaupa okkur nammi! Á laugardaginn fór ég med Lubbu ad skoda íbúd tví hún tarf ad flytja svo fórum vid út ad borda og kíktum í búdir. Ég eyddi sjúklega miklum peningum í Friluftsland. Ég var ad kaupa mér bakpoka og svefnpoka og skó og regnføt og svona fyrir Bólivíu. Strákurinn sem adstodadi mig og hafdi líka verid ad adstoda mig daginn ádur var svo svakalega kyntokkafullur ad hann hefdi ørugglega getad fengid mig til ad kaupa hvad sem er í búdinni! Vid Laufey skelltum okkur svo í bíó á laugardaginn og svo spiludum vid tegar vid komum heim ú bíóinu. Vid horfdum á Notebook tegar vid vøknudum í gær og ég var búin ad gleyma hvad hún er falleg. Tetta er svooo krúttlega mynd.

Ég veit ad ég er alltaf ad tala um tad en ég hlakka svo mikid til jólanna. Ég hef aldrei á ævi minni hlakkad svona mikid til jólanna ádur. Tad er ordid svo jólalegt í Århus. Svo vorum vid líka ad spila Last Christmas í samspili í dag. Ég var allveg ad missa mig á trommunum. Vid komumst øll í svo mikid jólaskap. En eins og ég ég hlakka mid til jólanna tá kvídi ég enn meira fyrir tví ad fara hédan. Tad verdur svo sorglegt. Tetta eru búnir ad vera svo yndislegir mánudir og ég er búin ad kynnast svo mørgum krøkkum og fá svo margar upplifanir. Ég kvíd tví líka svakalega mikid hvad ég fæ ad vera stutt heima. Tad verdur svo rosalega erfitt ad fara út aftur. En tad týdir bara ad ég tarf ad njóta tess ekstra mikid.

En ég tarf ad fara hætta, tad er ad fara ad koma matur. Svei mér tá, mér finnst ég ekki gera annad en ad borda hérna, tetta er svakalegt! Svo er ég ad fara á námskeid í kvøld. Tad heitir konfliktløsning. Tad er fyrir okkur sem erum í ferdaprógramminu. Hljómar ekki beint spennandi!
Tangad til næst…

2006-11-16T21:29:00.000+01:00

Tad er aldeilis langt sídan ég lét í mér heyrast sídast. Tad er samt margt búid ad vera ad gerast hjá mér:
- Jón Ingi og Stína komu í heimsókn og sáu skólann minn og hittu alla vini mína.
- Ég fór til Køben, fór á fund um læknisfrædina í Kaupmannarhafnarháskóla, gisti á Hótel Hulda og Anna, fór út ad borda med Birgitte vinkonu minni, kærastanum hennar og vini hans, fór tvisvar á kaffihús med Birgitte, versladi med Önnu Elvíru og Ebbu Karen, sá MTV verdlaunin, kíkti á Muse, LA bar og Robertsson og adra stadi sem rifjudu upp gamlar gódar minningar. Ég elska Køben!
- Ég heimsótti Laufeyju í Århus tar sem vid fögnudum komu jólabjórsins ásamt Kris. Vid fórum á bar tar sem vid “jólaölssveinar”, ókeypis jólabjór og lifandi jólatónlist. Fórum líka á karókíbar!
- Sídasta vika var verkefnavika í skólanum tar sem vid áttum ad vinna verkefni sjálfstætt í stad tess ad mæta í tíma. Ég ákvad ad afla mér upplýsinga um læknisfrædinámid í Danmörku. Ég fór í heimsókn í háskólann í Århus tar sem ég spjalladi vid Evu sem er á fyrstu önninni sinni í læknisfrædi, fór á fyrirlestur hjá fyrstaársnemum um efri útlimina (ég held ad tad hafi allveganna verid umræduefnid, ég skildi takmarkad mikid!) og spjalladi vid námsrádgjafa. Ég fór líka í háskólann í Odense tar sem ég spjalladi vid Gydu sem er á annarri önninni sinni í læknisfrædi. Ég fékk líka ad heyra allt um læknisfrædinámid tar hjá einum prófessornum og nemanda á sjöundu önn sem sýndi mér hluta háskólans. Tad virkar allveg rosalega spennandi! Hápunkturinn var tegar ég fékk ad skoda spítalann. Ég fékk ad fylgja einum fædingarlækninum í tvo tíma tar sem hann var ad spjalla vid verdandi mædur og fedur og gera sónar og adrar skodanir. Tad var svo ótrúlega spennandi. Ég verd meira og meira spennt fyrir tví ad verda læknir...og reyndar líka ad eignast barn...en tad er allt önnur saga;)
- Svo var fest í skólanum sem var allgjör snilld! Tad var útileguthema, svo vi grilludum tó tad væri rigning og svo var farid í allskyns leiki og dansad og druklid og sungid fram á morgun! Ég ellssska partýin hérna.
- Tad var ítróttamót í skólanum mínum tar sem vid kepptum vid tvo adra skóla í hinum ýmsu ítróttum og leikjum. Ég veit ekki hvort tid trúid mér en ég var í .körfuboltalidinu og stód mig bara ágætlega! Krakkarnir í skólanum voru líka stórhissa! Vid unnum mótid sem var mikil gledi tví tad hefur verid haldid árlega í 19 ár en vid aldrei unnid. Svo vid fögnudum tví audvitad langt fram á nótt.
Ég held ad tetta sé fínt í bili. Ég er búin ad gera margt fleira, en tad verdur ad koma seinna. Ég er nefnilega í Århus núna og á date med sjálfri mér! Sængin, nammipokinn, og vídeóspólan bída eftir mér. Ég var mikid ad spá í hvort ég ætti ad fara í bæinn í kvöld eda med Laufeyju í afró en svo ákvad ég bara ad vera heima ein med sjálfri mér. Ég er ekki búin ad vera ein um kvöld í meira en trjá mánudi! Thad er mjög skrítid. Svo thad verdur kósí hjá mér í kvöld. Thad er svona löng helgi í skólanum um tessa helgi thar sem allir fara heim svo ég ætla ad vera hjá Laufeyju. Thad er ad verda komin svo mikil jólastemmning. Ég hef alltaf bölvad tví hvad allt jólatilstand byrji snemma, en núna í ár er ég bara glöd. Ég hlakka svo til jólanna ad thetta fer ekkert í taugarnar á mér. Mér finnst tetta svo notalegt. Ég var med Marie vinkonu minni á kaffihúsi ádan og thad var bara svo hyggeligt. Svo mikid líf í bænum og allir eitthvad svo gladir. Thad vantar samt snjóinn sem thid heima á Akureyri hafid víst nóg af. Thad er eins gott ad thad verdi eitthvad eftir tegar ég kem heim! Ég bid ad heilsa ykkur í bili. Thad væri nú gaman ef einhver myndi kasta svo eins og einni kvedju hérna inn eda einhverju ödru skemmtilegu;) Knús

Brúdkaup

2006-10-26T00:15:00.000+02:00

Já, tad verdur heljarinnar brúdkaup hérna á skólanum á føstudaginn. Krakkarnir á 100 ganginum áttu núna ad halda veislu og eru tau búin ad skipuleggja tetta líka svaka flotta brúdkaup! Allir í skólanum fengu bodskort tar sem teim var mjøg formlega bodid í brúdkaup og eiga allir ákvedid hlutverk. Ég er til dæmis dóttir brúdgumans sem er allveg svakalega snobbud og finnst hún yfir alla hafna. Svo ég á alltaf ad vera ad standa upp og grípa fram í fyrir fólkinu sem er ad tala og svo framvegis…ekki allveg skemmtilegasta hlutverkid! Tad eru svo ótrúlega mørg fyndin hlutverk svo tetta verdur ekkert smá skemmtilegt. Og tad taka allir tessu ekkert smá alvarlega. Tad verdur sko athøfn tar sem verdur prestur og brúdarmeyjar og farid med ritningarlestur og ég veit ekki hvad og hvad. Brúdguminn er búinn ad gefa brúdurinni trúlofunarhring og tad var búinn til brúdarkjóll í aumum í dag. Svo er búid ad skipuleggja gæsapartý annadkvøld á kránni í bænum tar sem er búid ad panta strippara og allt! Og tad á ad fara med hana í bæinn uppáklædda í búning og syngja. Tetta á eftir ad vera snilld!!

Tad var svo ótrúlega áhugaverdur kultur tíminn í dag. Ég held ég hafi aldrei verid svona áhugasøm í kennslustund ádur! Tad kom fyrrverandi nemandi hédan og sagdi okkur frá reynslu sinni sem ”fridargæsluhermadur” (ég hef ekki hugmynd um hvernig ég á ad týda tad!). Hann var í Kósóvó í ár og svo var hann med fyrstu sveitinni sem fór til Iraq og var tar líka í ár. Tad var bara allt svo merkilegt sem hann sagdi okkur og ég fékk bara allveg nýja sýn á Iraq og strídid og múslíma og á tad ad vera herdmadur. Tad er svo ótrúlegt hvad madur gleypir bara vid øllu sem er sagt í fréttum, og tad er alltaf bara ein hlid á málunum. Tad er svo pirrandi ad tad séu fréttamennirnir sem velji hvada upplýsingar madur fær! Tad er erfitt ad segja í stuttu máli hvad hann sagdi okkur frá en allaveganna tá fékk hann mig til ad fá mikinn áhuga á hermennsku, sem ég hef alltaf bara séd neikvædar hlidar á! Ég veit bara svo fáránlega lítid um tad tar sem tad er ekki her á Íslandi og madur tekkir tetta bara ekki neitt. Ég set yfirleitt bara samasemmerki milli hermennsku og blódsúthellinga og pyntinga! Tad er tad sem madur fær frá fjølmidlum og bíómyndum….en nóg um tad. Tad er bara svo gaman hvad vid fáum oft svona gesti í heimsókn í kennsustundir. Mér finnst svo áhugavert ad heyra søgu fólks sem hefur verid úti í heimi og upplifad eitthvad spennandi.

Bædi Jón Ingi og Stína koma í heimsókn á laugardaginn. Ég hlakka ekkert smá til:) Ég var í heimsókn hjá Laufeyju um sídustu helgi og vid vorum ad plana hvad vid ættum ad gera. Vid vorum svo spenntar. Vid ætlum øll ad elda saman og hafa tad kósý hjá Lubbu á laugardagskvøldid og kannski kíkja í bæinn. Og svo verdur bara flatsæng uppi á svefnloftinu hennar! Ég veit ekki allveg hvad vid gerum á sunnudaginn. Svo ætlar Jón ad vera med mér á lýdháskólanum fram á midvikudag svo hann geti nú séd skólann og kynnst nýju vinunum mínum. Hann kemur med í tímana og allt. Stína og Laufey kíkja svo vonandi í heimsókn líka. Ég held ad tetta verdi ekkert smá gód helgi!

En tad er best ad koma sér í bólid…Dorte hrítur hérna vid hlidina á mér;) Tad eru temadagar hjá okkur í ferdaprógramminu næstu tvo daga svo vid erum ad fara ad heyra ýmislegt um hvad á ad varast og hvad vid eigum ad hafa med okkur og eitthvad svona skemmtilegt.

Ég vona ad tid hafid tad øll gott

2006-10-23T20:13:00.000+02:00

Ég er búin ad vera mjøg lukkuleg sídustu daga. Ég er svo ánægd ad hafa ákvedid ad fara á lýdháskóla og svo ótrúlega bara takklát fyrir allt. Mér finnst ég alltaf vera ad læra eitthvad nýtt og vera ad upplifa eitthvad skemmtilegt. Ég er búin ad vera í svo miklum pælingum um lífid og tilveruna sídustu daga. Um framtídina, fortídina, ástina, trú og ég veit ekki hvad og hvad. Ég er í kristinfrædi hérna í skólanum svo ég er til dæmis mikid búin ad vera ad pæla í trú og trúarbrøgdujm og hvad ég trúi á. Eitthvad sem ég hugsa ekki svo mikid um í hversdaginum heima. Tad er bara svo mikill lærdómur ad koma á nýjan stad og sérstaklega ad kynnast nýju fólki. Og svo tegar madur er einn í burtu ad heiman tá lærir madur líka svo miki um sjálfan sig og fer svo mikid ad pæla í lífinu sínu. Madur tekur svo mikid eftir hlutum sem madur venjulega kippir sér lítid upp vid. Mér finnst bara svo eins og ég hafi alltof oft um tídina verid ad velta mér upp úr hlutum sem ekki skipta máli og verid í kapphlaupi eftir einhverju sem ég veit ekki hvad er… jæja tid hafid øruglgega meiri áhuga á ad heyra hvad hefur á daga mína drifid en hvada hugsanir eru ad berjast um í kollinum á mér;)

Sídasta vika var mjøg skemmtileg. Allan mánudaginn var ég í saumum. Ég var ad reyna ad sauma kjól sem gekk ekki mjøg vel en var samt sem ádur voda huggulegt. Á tridjudaginn fór ég ad týna epli í fyrsta skipti. Tad var faktiskt mjøg gaman. Vid fengum ad smakka 16 mismunandi eplategundir og fengum svo ad velja hvad vid vildum týna. Skólinn keypti tad sem vid týndum svo vid munum fá nóg af eplum næstu vikurnar. Eftir eplatýnsluna skodudum vid ótrúlega fallegan kastala frá 16. øld. Hann er enntá innréttadur eins og hann var á teim døgum og tad var ekkert smá gaman ad skoda og lesa um. Á midvikudaginn løgdum vid af stad í mikla svadilfør á kanóum og kajøkum. Vedrid var ágætt tegar vid løgdum af stad en tad fór ad rigna tegar vid vorum búinn ad sigla í tvo tíma og rigndi svo alla ferdina! En samt sem ádur var mjøg gaman og tetta var mikil upplifun. Tad var svo huggulegt ad sigla, svo ótrúlega mikil ró og fallegt. Vid turftum sjálf ad sjá um ad tjalda og kveikja bál og búa til mat yfir bálinu, allt í hellirigningu. Ég hef aldrei verid jafn blaut á ævi minni. Tad voru nokkrir sem gáfust upp og sváfu í lestarvagni!! Vid turftum ad sigla á móti straumnum heim svo tad var ekstra erfitt. Vid sigldum samtals í 7 tíma held ég! Svo ég var annsi treytt tegar ég kom heim.

Ég fór til Uldum á føstudaginn ad heimskækja Ingu Vølu og Óløfu. Tad var svo ótrúlega gaman. Tad var mjøg skemmtilegt ad koma á annan lýdháskóla og sjá hvad var margt ødruvísi en líka margt eins. Mér leid mjøg furdulega yfir kvøldmatnum tvíég var umkringd Íslendingum í fyrsta skipti í langan tíma. Tad eru nefnilega 7 Íslendingar á Uldum. Tad var hljómsveit um kvøldid svo vid dønsudum og drukkum bjór og høfdum tad gaman. Skemmtilegast var samt bara ad sitja og spjalla. Ég fór svo mikid ad hugsa um MA og allt fólkid heima og hvad allt væri ad breytast mikid. Ég er búin ad vera svo ótrúlega mikid í mínum eigin heima hérna í lýdháskólanum og bara búin ad vera hugsa um ad adlagast øllu hér og kynnast krøkkunum og svo framvegis. Svo ég var ekki búin ad fatta ad hlutirnir væri ad ganga sinn vanagang heima á Akureyri og í MA og ad ég yrdi ekki hluti af tví aftur. Og eins ad ég mun aldrei aftur vera med øllum vinum mínum á sama hátt og ádur. Tví nú eru allir ad eignast sitt eigid líf á vissan hátt sem madur er ekki hluti af. Tetta hljómar hálf bjánalega! En ég fylktist søknudi, en samt gledi yfir tví ad hafa svona marga ad sakna. Ég er svo ótrúlega takklát fyrir alla gódu vini mína og fjølskylduna.

Ég er búin ad vera í engu smá stressi í sambandi vid ferdalagid til Bólivíu sídustu vikuna. Tad er búid ad vera svo mikid vesen med ferdaskrifstofurnar og farmidana og allskonar eitthvad sem ég enni ekki ad útskýra. En tad nádi allaveganna álgjøru hámarki í dag. Vid komumst ad tví ad vid tyrftum ad borga ferdina okkur til Bólivíu í dag en ekki eftir rúman mánud eins og búist var vid! Sem týddi ad vid turftum ad ákveda hvenr vid ætlum ad ffara út og hvad vid ætludum ad vera lengi allskonar tryggingavesen og eitthvad. Og svo ad tala vid bankann og ég veit ekki hvad og hvad. Hápunkturinn var svo tegar ég hljóp upp á herbergid mitt til tess ad ná í vísakortid mitt og ætladi rétt ad skreppa á klósettid. Ég dreif mig adeins of mikid tví tegar ég lagdi lykilinn ad skúffunni minni med kreditkortinu á vaskann tá runnu teir ofan í nidurfallid!! Svo ég turfti ad gjøra svo vel ad finna einhvern verkamanntil ad skrúfa øll rørin í sundur og ég veit ekki hvad og hvad…aulinn ég! En á morgun verd ég búin ad borga ferdina og tá er ekki aftur snúid…

Lea vinkona mín var ad koma og minna mig á ad ég ætladi ad fara út ad hlaupa tvisvar í viku….ég hef farid tvisvar út ad hlaupa sídan ég kom hingad í ágúst svo ég hef ekki beint stadid vid tad! Svo ég ætla ad tjóta núna…

Tvøføld hamingja

2006-10-17T19:03:00.000+02:00

Ég hef tvær gódar fréttir ad færa:)

Ég verd á Akureyri um áramótin! Ég fer líklega til Danmerkur 2. eda 3. janúar og ætla ad taka Jón Inga med mér svo vid getum haft tad notalegt tvø saman í nokkra daga ádur en vid munum skiljast ad aftur.

Svo hringdi min heittelskadi í dag og sagdi mér ad hann ætladi ad koma ad heimsækja mig eftir 10 daga:) Vááá hvad ég vard glød. Ég fékk svo í magann og gat ekki hætt ad brosa. Ég get ekki bedid!

Ég er innilega hamingjusøm í dag

2006-10-15T15:20:00.000+02:00

Sídustu dagar eru búnir ad vera langir og strangir og tad er svo margt ad gerast í høfdinu á mér ad ég held stundum ad hann springi. Ég er búin ad vera á skyndihjálparnámskeidi eftir skóla í trjá tíma sídustu fjóra daga svo ég er búin ad vera í skólanum frá átta á morgnana til tí á kvøldin! En vá hvad ég er glød ad hafa farid. Ég er búin ad ætla ad fara á skyndihjálparnámskeid í svo mørg ár en bara aldrei látid verda af tví. Mér finnst ad tad ætti ad vera hluti af náminu í grunnskóla ad læra skyndihjálp tví tá væri hægt ad bjarga svo mørgum mannslífum. Tad er svo mikilvægt ad fyrstu 10 mínúturnar eftir ad madur slasast alvarlega ad tad komi manni einhver til adstodar sem kann skyndihjálp. Hér í Danmørku tá tarf madur ad fara á skyndihjálparnámskeid til tess ad fá bílpróf sem er mjøg snidugt. Ég hvet ykkur øll til ad dríf ykkur á skyndihjálparnámskeid ádur en tad er of seint. Tad er aldrei ad vita nema ad madur lendi í teirri adstodu ad madur gæti bjargad mannslífi. Tad væri ømurlegt ad koma ad bílslysi og madur geri annadhvort ekki neitt eda eitthvad vitlaust og hugsi svo, ad ef ég hefdi drattast til ad eida 12 tímum af lífi mínu í tetta skyndihjálparnámskeid tá hefdi manneskjan lifad! Ì gærkvøldi tá tókum vid hálfgert próf tar sem helmingurinn af okkur lék slasada og hinn helmingurinn átti ad koma okkur til bjargar og svo skiptum vid. Vid fengum ekkert smá gott gervi svo tetta var ekkert smá raunverulegt. Vid notudum ekkert smá raunverulegt gerviblód og allskyns gervibeinbrot og sár. Svo ég átti t.d. ad gera skyndihjálp á manneskju sem hafdi hníf í brjóstkassanum, sem hafdi fastan braudbrita í kjaftinum, sem skar af sér puttan, sem rúlladi nidur trøppur og var medvitundarlaus, sem hafdi tekid of stóran skammt og var med sprautunál í sér o.s.frv. Ég átti ad leika módursjúka stelpu sem rúlladi nidur trøppurnar og var med opid beinbrot í nefinu. Èg átti ad vera í panik tví tad var svo mikid blód og af tví ad ég yrdi svo ljót og gæti ekki ordidi módel. Flest allir sem komu ad bjarga mér áttu í mestu makindum med ad hugga mig tví teim fannst svo erfitt ad halda inn í sér hlátrinum. Tetta var ótrúlega skemmtilegt og vid lærdum helling á tessu. Tad léku allir svo vel og gervid var svo raunverulegt svo madur fékk smá hugmynd um hvernig væri ad lenda í svona adstædum. Tad var gott ad prófa ad gera mistøk svona tví madur lærir nú mikid á mistøkum og tad gæti kostad líf ef madur gerdi tau vid alvøru adstædur.

En já, svo fór ég til Århus til ad fara á ferdaskrifstofur og bóka far til Bólivíu. Tetta verdur dýrara en var búid ad segja okkur, en tad verdur ad hafa tad. Svo er ég ordin svo stressud yfir tví ad turfa ad fara ad gera umsóknir fyrir háskóla. Ég var búin ad ákveda fyrir tónokkru ad ég ætladi ad fara í læknisfrædi hérna í Danmørku. Umsóknarferlid er bara svo óyfirstíganlegt. Reglurnar eru svo fáránlega strangar og tær eru svo mismunandi í øllum tremur háskólunum sem ég get sótt um í. T.d. tá tarf ég ad vera 6 mánudi í útløndum til tess ad fá punkta fyrir tad í Århus. Hinsvegar tá tarf ég ad fara í vidtal og próf í lok maj ef ég ætla ad eiga møguleika á tví ad komast inn í Odense. En ég má bara vera í Danmørku í 48 klukkustundir af tessum 6 mánudum sem ég tarf ad vera í burtu. Tad tídir ad ef ég ætla ad eiga møguleika á bádum tá tarf ég ad fara til Bólivíu. Ferdast svo í sólarhring til tess ad koma í prófid og vidtalid og eyda svo 100 túsundum í nýjan flugmida sem verdur ad vera innan 48 klst frá tví ad ég kem til Danmerkur. Tetta er svo fáránlegt!! Ég sé heldur ekki allveg fyrir mér hvernig ég á ad fara í vidtal á dønsku eftir ad hafa verid í annari heimsálfu í 5 mánudi tar sem ég tala spænsku og kannski ensku. Og tar sem ég verd búin ad vera ad ferdast í kannski sólarhring ádur! Og tad versta vid tetta er ad samt sem er gæti verid ad ég myndi hvorki komast inn í Århus né Odense.

Svo er ég farin ad efast hvort ég eigi ad standa í tessu yfir høfud. Tad er svo langt sídan ég ákvad ad læra læknisfrædi ad ég veit ekki lengur af hverju mig langar tad. Ég fír ad tala vid námsrádgjafann í dag og um leid og ég kom inn og fór ad segja henni hvad ég skildi ekkert í reglunum og vissi ekkert hvar ég ætti ad sækja um og bla bla bla tá fékk ég bara strax tár í augun og tau hættu ekkert ad koma. Svo fór ég ad segja henni ad ég væri farin ad efast og tá spurdi hún mig af hverju ég vildi verda læknir og ég vard bara ordlaus. Tad var ótægileg tilfinning. Ég hefdi getad svarad tví fyrir nokkrum mánudum en nú er ég bara ordin svo ringlud og veit ekkert hvad ég vil gera vid líf mitt. Ég á bara svo erfitt med ad sjá eitthvad annad starf fyrir mér tegar ég er alltaf búin ad sjá framtídina fyrir mér í læknisfrædinámi og svo ad vinna sem læknir. Æji tetta er nú meiri vitleysan. Ég er samt glød ad vera hér og hafa smá tíma og rúm til ad velta tessu fyrir mér. Tad er gott ad fá efasemdirnar núna og skoda adra møguleika og vonandi komast ad tví hvad ég vil. Tad væri leidinlegra ef tad kæmi fyrst í haust tegar ég ætti ad byrja. Tad er líka gott ad tad eru margir hérna sem eru ad fara ad sækja um læknisfrædi. Margir sem eru allveg vissir og svo enn adrir sem eru farnir ad efast. Tegar eru svona margir saman komnir tá hafa teir áhrif á hvern annan, sem ég held ad sé bara mjøg jákvætt. Dorte sem ég bý med var stadrádin í ad ætla ad læra læknisfrædi tegar hún kom en hún ætlar ad læra gudfrædi í stadin…eitthvad allveveg allt annad! En nóg um tetta…

Ég fór á mjøg skemmtilegt djamm á føstudagskvøldid. Vid byrjudum nokkrar stelpur um hálf átta leytid ad drekka og hygge. Svo fórum vid í drykkjuleik svo vid vorum ordnar vel hressar um níuleytid! Gunnar efnafrædi- og ítróttakennari var med í drykkjuleiknum, tad var algjør snilld. Tad bættust smá saman fleiri í hópinn og skelltum vid okkur svo í rútu til Århus. Tad var mjøg skemmtileg rútuferd, t.e.a.s. fyrir okkur. Ég held ad hinum fartegunum hafi ekki fundist mjøg gaman! Vid fórum svo á mjøg hressan skemmtistad tar sem var dansad sem vid ættum lífid ad leysa. Tad er svo skemmtilegt ad fara út á lífid og dansa hérna, tví fólk virkilega dansar saman. Tad stendur ekki bara í hring og dillir sér smá og horfir í kringum sig. Fólk bídur hvort ødru upp í dans og svo er manni snúid í endalausa hringi og ég veit ekki hvad. Svoooo gaman. Tad endadi med tví ad ég var ekki komin heimtil Rønde aftur fyrr en klukkan 6 um morguninn. Svo vid djømmudum næstum í hálfan sólarhring…ég var ekki mjøg hress tegar ég var rifinn á fætur klukkan tíu um morguninn tví ég var ad verda of sein í gudtjónustu! Tad var nefnilega elevstævne í gær svo tad komu næstum 300 gamlir nemendur og skemmtu sér saman. Tad byrjadi med gudtjónustu og svo var fyrirlestur, søngstund, fótbolti og fleira yfir daginn. Vid tøludum vid stelpu sem hafdi verid í Bólivíu fyrir tveim árum og unnid á sama stad og tar sem ég mun vinna. Hún lengdi dvølin tví henni fannst svo ædislegt og svo fór hún aftur í mánud fyrir ekki svo løngu. Hún kom med fullt af myndum og sagdi okkur helling skemmtilegt og nytsamlegt. Hún gerdi mig mjøg spennta. Ad vísu tá sagdi hún okkur ad ástandid væri mjøg slæmt í Bólivíu núna. Tad er brogarstríd, sem er nú reyndar ekki nýtt. Fjølskyldan hennar flutti til Spánar nýlega tví tau áttu ekki fyrir mat tví tad er svo erfitt ad fá vinnu. Vel háskóamenntad fólk hefur ekki einu sinni efni á mat. En forsetanum verdur sennilega steypt af stóli í nóvemner svo tad verda nýar kosningar í desember svo ástandid ætti ad vera ordid betur í janúar tegar vid verdum tarna. Madur verdur allaveganna ad vona tad besta.En um kvøldid var svo vodalega fínn matur og svo voru dansadir tjóddansar…ótrúlega hresst. Svo var ball um kvøldid med snilldar hljómsveit. Ég dansadi svo mikid. Ekkert smá gaman!

Tetta er ordid allt of langt hjá mér eins og venjulega! Tad er gestavika í næstu viku svo Dorte er búin ad dumpa mér fyrir kærastann. Ég bý sem sagt hjá Leu vinkonu minni núna. Tad verdur ørugglega bara huggulegt. Ég verd bara alltaf svo abbó tegar Peter kærastinn hennar Dorte kemur. Ástfangid fólk gerir mér lífid leitt tessa daganna. En já, tetta verdur skemmtileg vika. Èg verd í saumum allan morgundagin og svo fer ég á safn og ad tína epli á tridjudaginn. À midvikudaginn fer ég í kanó og kajak ferd tar sem vid munum gista í tjaldi og búa sjálf til mat yfir báli og hygge okkur. Svo fer ég á fyrirlestur á føstudaginn. Á føstudagskvøldid ætla ég svo ad skella mér til Uldum ad heimsækja Ingu Vølu og Óløfu. Ég hlakka mjøg til:)

2006-10-10T17:45:00.000+02:00

Tá er ég komin heim frá London og øllum ferdaløgum lokid í bili, sem betur fer. Ég er ordin ansi treytt á tessum teytingi.
En eins og ég sagdi í sídustu færslu tá er ég búin ad ákveda ad fara til Bólivíu í stad Afríku eins og planad var. Ég er mjøg ánægd med tá ákvørdun og er mjøg spennt. Ég var upphaflega búin ad útiloka Sudur Ameríku tví ég nennti ekki ad læra spænsku núna tegar ég er ad komast í gang med dønskuna. En svo ákvádu Lea, Kirstine og Marie, sem eru tær sem ég tekkja einna best í skólanum, ad fara saman til Bólivíu. Tær fóru svo ad pressa á mig ad koma med. Tad var fyrst adallega í gríni tví tær vissu hvad mig langadi mikid til Afríku. En tad er nú tannig ad tad er audvelt ad sannfæra mig og láta mig breyta um skodun. Tær fengu mig til ad koma med á fund um Bólivíu og ég lofadi ad faramed opnum huga. Allt sem madurinn sagdi okkur hljómadi svo spennandi. Svo fór tad tannig ad tad var bara ein stelpa sem ég hefdi getad farid med til Afríku og tad vara til ad vinna á smábarnaheimili í Úganda sem hljómadi vel en ég fór bara ad hafa efasemdir. Svo ég ákvad bara hálfpartinn svona ein, tveir og trír ad skella mér til Bólivíu:) Tad verdur bara svo gott ad vera med einhverjum sem madur tekkir adeins og líkar mjøg vel vid tegar madur er ad fara ad ferdast í 6 mánudi! Mér líkar svo ótrúlega vel vid tessar stelpur og ég held vid eigum eftir ad skemmta okkur mjøg vel.

Ef allt gengur eftir tá munum vid fara til bæjarins Sucre sem er í midri Bólivíu og í 2790 m hæd yfir sjávarmáli!! Hún er høfudborgin í fátækasta svædinu í Bólivíu. Tad búa 200 túsund manns tar svo tetta er stór borg en víst rosalega falleg. Tad eru 26 túsund háskolanemar tar svo tad er mikid af ungu fólki í borginni sem ad vissu leyti víst mjøg nútímaleg trátt fyrir mikla fátækt. Ein af ástædunum fyrir ad ég fór ad íhuga Bólivíu frekar var ad tad eru mørg internet café og madur getur notad gsm síma tar sem gerdi mig rosalega glada. Èg var ordin svo rosalega stressud yfir tví ad vera ad fara frá Jóni Inga í 6 mánudi og geta ekki talad vid hann nema kannski á tveggja vikna fresti ef ég væri heppin og tá adalega med tølvupósti! Svo nú er ég adeins búin ad róast:) Eins og ég var búin ad tala um ádur tá er líka minni hætta á ad ég smitist af AIDS og ég get verid úti á kvøldin án tess ad hafa miklar áhyggjur.
Ég er ad fara med trem vinkonum mínum úr skólanum. Vid Lea førum saman út og ætlum ad vinna á sama stad og svo koma Marie og Kirstine mánudi á eftir okkur og tær ætla ad vinna saman. Vid Lea erum ad fara ad vinna á heimili fyrir føtlud børn sem er rekid af munkum. Sum børnin búa á heimilinu en ønnur koma bara yfir daginn. Børnin eru á øllum aldri og eru føtlud á einn eda annan hátt, ýmist líkamlega, andlega eda félagslega. Børnin fara í sjúkratjálfun og svo er leikvøllur á stadnum og leiksvid og lítid sjúkrahús og ég veit ekki hvad og hvad. Ég hlakka til ad fá meiri upplýsingar um tetta og fá ad vita hvad ég fái ad hjálpa til vid. Ég byrja samt ørugglega á tví ad vinna med minnstu børnunum eda vid ad trífa eda búa til mat, svona á medan ég læri grunnatridin í spænsku. Ég er nógu ringlud núna med dønsku, íslensku og ensku svo ég veit ekki hvernig ég á ad fara ad tví ad læra eitt tungumál í vidbót.
Vid ákvádum ad búa allar í sitthvoru lagi hjá fósturfjølskyldum, til ad byrja med allaveganna, svo vid myndum komast sem best inn í menninguna og læra spænskuna fyrr. Ef svo skedur ad vid séum ekki heppnar med fjølskyldur tá getum vid alltaf flutt saman á hostel eda leigt íbúd, svo tad er gott. Vid ætlum svo ad ferdast um Sudur Ameríku í tvo mánudi tegar vid erum búnar ad vinna, sem verdur ædi. Ég hlakka ekkert smá til. Tad er ekki allveg komid á hreint hvenær vid førum. Vid Lea turfum nefnilega ad vera í burtu í 6 mánudi til ad eiga meiri líkur á tví ad komast inn í læknisfrædina og tad gæti verid ad vid turfum ad vera komnar heim 1. júlí. Tad tídir ad vid turfum ad vera farnar út fyrir 1. júní sem týdir ad ég verd ekki heima á áramótunum:( En tetta kemur allt saman í ljós á næstu vikum.

Ég er ada fara ad borda og svo á skyndihjálparnámskeid svo ég verda ad segja ykkur frá Londonferdinni seinna…

Stórt knús Tòta

Ég er ad fara til Bólivíu!

2006-10-04T22:27:00.000+02:00

Tid erud ørugglega hissa tví ég hef lengi talad um ad fara til Afríku og kemur tetta mér sjálfri mjøg á óvart! Tetta var frekar skyndileg en stór og erfid ákvørdun. En ég er rosalega glød ad vera búin ad ákveda og mér líst mjøg vel á tetta og er mjøg spennt. Ég er enntá stadføst í tví ad far atil Afríku, en tad verdur bara ekki á næsta ári;) Ég hlakka til ad segja ykkur betur frá en tad fer ad lída yfir mig af treytu. Ég fór ad sofa klukkan 5 í nótt og var svo í skólanum til klukkan átta í kvøld.

Ég er mjøg hamingjusøm:)

2006-10-01T13:27:00.000+02:00

Tá er ad baki Kaupmannahafnarferd og Rúmeníuferd svo tad er frá mørgu ad segja…

Kaupmannahafnarferdin var frábær. Tad var svo yndislegt ad hitta Jón Inga loksins. Hann og Hulda komu og sóttu mig á lestarstødina. Vid bjuggum svo í hjá teim systrum Huldu og Ønnu á Amager, rétt hjá tar sem ég bjó sídasta sumar. Tad var vodalega notlegt. Vid Jón fórum út ad borda á rosalega kósý veitingastad á fimmtudagskvøldid og hittum svo Jón Gísla og Loga eftir matinn. Tegar vid hringdum í hann eftir matinn til ad spurja hvar hann væri tá birtist hann allt í einu beint fyrir framan okkur! Hann hafdi tá verid í næsta húsi allan tímann medan vid vorum ad borda án tess ad vid vissum. Tetta er lítill heimur. Vid lenntum svo oft í tví um helgina ad hitta fólk svona af einskærri tilviljun. Vid hittum t.d. Soffíu módusystur Jóns í strætó og Ingvar í hokkíinu á lestarstødinni. Heimurinn er svo lítill! Anna og Hulda voru med matarbod heima hjá sér á føstudagskvøldinu fyrir Hot Chip. Tónleikarnir voru allveg gedveikir!! Ótrúlega gaman. Svo fór ég á mjøg hressan handboltaleik hjá FCK tager sem Logi, Heidmar og Gústi voru í adalhlutverki og fóru á kostum! Svo var haldid annsi skrautlegt afmælispartí fyrir Jón Inga heima hjá Jóni Gísla og Loga. Garpapartý eru aldrei allveg edlileg! Èg hitti svo mømmu og pabba á sunnudeginum sem var ædislegt. Vid fórum í gøngutúr og bordudum saman øll fjøgur og fórum svo í Tívolíid um kvøldid. Tad er svo kósý tar á kvøldin. Tessi helgi var allveg rosalega notaleg. Tad var erfitt ad kvedja alla og svo skrítid ad fara aftur í skólann. Ég var alldrei búin ad hugsa lengra fram í tímann en til Kaupmannahafnarferdarinnar svo allt í einu voru 3 mánudir tangad til ég sæi Jón Inga næst. Svo dagarnir eftir ad ég kom heim voru pínu erfidir.

En helgina eftir fór ég í skólaferdalaferdalag til Rúmeníu sem var allveg frábær í alla stadi. Ég er ad hugsa um ad skrifa bara á punktaformi tví annars verdur tetta alltof langt…

Vid bjuggum á rosafínu gamaldags hóteli og bjó ég á tví herbergi sem danski krónprinsinn og fjølskylda munu búa á næsta sumar!
Á hótelinu var útisundlaug, trampolín og heitt ker sem var mikid notad seint um nætur…
Bærinn sem vid bjuggum í hét Bagaciu og var allveg rosalega krúttlegur. Tad var eins og vid høfdum ferdast mørg ár aftur í tímann tví fátækt var mikil og á á gøtunum mæti madur, kúm, hestum, gæsum, geitum hestvøgnum og ég veit ekki hvad og hvad.
Fólkid var yndislegt. Allir veifudu til okkar og brostu og allir svo gladir trátt fyrir ad eiga næstum ekki neitt.
Vid fengum ad borda á heimilum fólks í bænum sem var mikil upplifun. Òtrúleg gestrisni.Vid komum ágætlega hífud til baka tví gløsin okkar voru alltaf fyllt um leid og vid klárudum úr teim og vid vildum vera kurteis og klára úr gløsunum!
Vid skodudum rosalega flott klaustur og margar fallegar gamlar kirkjur. Vid fórum líka í messu sem var mjøg sérstøk upplifun.
Vid skodudum saltnámu sem var full af fólki, sérstaklega børnum. Fólk borgar fyrir ad búa tar í viku í senn tví tad á víst ad lækna asma og adra sjúkdóma.
Vid áttum lúksúsdag tar sem vid fórum á fínt hótel í allskyns spa medferdir. Ég fór í einhverskonar mykjubad og sjávarbad og svo allskonar gufubød. Vodalega notalegt. Ég fór líka í besta nudd sem ég hef nokkurn tímann farid í.
Vid skodudum munadarleysingjaheimili sem var alls ekki eins og tau sem madur hefur heyrt um í fréttum
Vid fórum í heimsókn í barnaskóla og menntaskóla sem voru illa lyktandi og allt vodalega hrørlegt.
Vid fórum á allskyns markadi, bædi dýramarkad, matarmarkad og fatamarkad.
Vid fórum í heimsókn á gedspítala sem var rosalegt. Tad minnti á eldgamalt fangelsi tví tad var svo dimmt og hrørlegt og lyktin ólýsanlegt. Rúmin lágu allveg upp vid hvort annad og fólkid var svo tómt í framan og svoooo horad. Ein konan kom til mín og var svo døpur og sagdi ”Ich will nach Hause, Ich will freiheit”. Tad var mjøg erfitt ad horfa upp á tetta. Vid hittum samt líka fólk sem var rosalega glatt og hresst og dansadi og søng og voru svo glød ad fá heimsókn. Vid keyptum 30 haldapoka fulla af mat svo tau voru mjøg takklát.
Vid fórum í heilsdagsgøngu upp í fjøllinn sem var yndilegt. Tad er svo rosalega fallegt í Rúmeníu.
Á afmælinu mínu var ég vakin á midnætti af fullt af fullum manneskjum med fána og læti. Ég hafdi farid snemmi í rúmid tví ég var med magapínu. Svo var ég vakinn med søng aftur um morgunin og svo var líka sungid fyrir mig í morgunmatnum. Um kvøldid fórum vid á Sinfoníutónleika sem var ædislegt.
Vid skodudum fataverksmidju tar sem voru saumadir ledurjakkar fyrir ítølsk merki eins og Armani. Einn jakki kostadi 150 túsund íslenskar og fólkid sem vinnur tarna fær 100 krónur í laun á tímann!!! Heimurinn er svo óréttlátur.
Kvøldin voru mjøg skemmtileg tví tad var sungid og dansad og vid vorum búin ad skipuleggja alls kyns leiki og skemmtiatridi. Tad var notfært sér tad ad bjórinn kostadi 60 kr íslenskar og vínflaskan 300 kr. og fínustu kokteilar kostudu 120 kr!

Tetta er ordin ágæt upptalning hjá mér! Ég gæti samt skrifad svo miklu meira. Allt var svo fáránlega ódýrt ad ég eyddi ekki nema 6000 íslenskum krónum alla ferdina! Tad sem var samt best vid ferdina var tad ad vid kynntumst øll miklu betur og samheldnin er ordin meiri. Ég vona ad ég geti farid ad setja inn myndir brádum. Èg legg bara ekki í tad tví ég er svo tølvuføtlud. Hvernig er best ad setja myndir á netid?

Nú er ég semsagt komin aftur ”heim” í lýdháskólann í Rønde. Ég verd nú samt ekki hérna lengi tví ég fer til London á føstudaginn tví tad er løng helgi í skólanum. Ég er ad fara ad heimsækja Megan vinkonu mína frá Bandaríkjunum sem verdur án efa mjøg gaman. Vid erum samt ekki búnar ad plana neitt svo ég veit ekkert hvad vid ætlum ad gera! Svo er á næstunni temavika tar sem madur má bjóda til sín gesti sem má vera med í skólanum alla vikuna. Ég er ekki enn búin ad finna neinn sem vill vera hjá mér svo endilega einhver ad bjóda sig fram! Tad verdur tildæmis farid í tvegjja daga kajak og kanótúr tar sem gist verdur í tjøldum. Svo var ég svo vitlaus ad skrá mig í svona survivor helgi í byrjun nóvember. Ég er farin ad sjá eftir tví, tad verdur drulluerfitt!

Tad sem er allramest ad angra mig tessa daganna er ad ég tarf ad fara ad ákveda mig hvert ég á ad fara í sjálfbodastarf í janúar og med hverjum. Tetta er allveg hrikalega erfitt! Ég hef svo lengi átt tann draum ad fara til Afríku svo mig langar tad allra helst. En trjár bestu vinkonur mínar hérna í skólanum eru ad fara til Bólevíu og tær eru svo ad reyna ad fá mig til ad koma med sér. Tad væri svo roslalega gaman ad ferdast med teim. En tad er svo margt sem heillar vid Afríku svo ég er nokkud vis sum ad ég fari tangad. À hinn bóginn tá slepp ég vid áhyggjurnar af malaríu og AIDS ef ég fer til Sudur-Ameríku. Ef ég ákved ad fara til Afríku tá er erfitt ad ákveda hvort ég eigi ad fara til Úganda eda Tanzaníu og enn erfidara ad finna einhvern ad fara med. Ég er búin ad tala vid nokkra um ad ferdast med mér en vid erum ekkert búin ad ákveda. Tad er svo erfitt ad ákveda ad ferdast med einhverjum til Afríku í 6 mánudi sem madur tekkjir lítid sem ekkert! Ég veit samt allveg ad sama hvert ég ákved ad fara og med hverjum tá mun ég fá frábæra upplifun og reynslu…tad er bara svo erfitt ad taka ákvardanir.
Er einhver med einhverjar skodanir á tessu? Allar ábendingar eru vel teggnar;)

Jæja tetta er allt of langt hjá mér. Ég ætla ad fara ad liggja í leti enda lítid búin ad sofa sídustu vikuna og treytt eftir ferdalagid. Endilega látid í ykkur heyra…

PS: Ég var hálfsvekkt ádan tegar var útbýtt pósti ad ég fékk ekkert afmæliskort! En takk fyrir afmæliskvedjurnar Ívar, Lubba og Reynir, tad var gaman ad vita ad tid mundud eftir mér:)

2006-09-13T13:11:00.000+02:00

Tad er alltof langt sídan ég skrifadi sídast svo ég veit ekkert hvar ég á ad byrja! Ég er búin ad vera veik en ég er ad jafna mig. Vid sem ekki fórum til Noregs fórum til Århus á fimmtudaginn tager sem vid fengum leidsøgn um Latínu hverfid. Svo fengum vid frían tíma og kom tá Laufey og hitti okkur sem var mjøg gaman. Vid fengum okkur ad borda og settumst nidur og fengum okkur øl. Svo fórum vid ad versla, t.e.a.s. vorum í H&M í 1 ½ klst J Svo um kvoldid voru tónleikar og dansad salsa og farid út á lífid, en ég var svo svakalega sløpp og med hofudverk ad ég tók rútu heim. Ég hef sjaldan verid svona einmanna tví ég var ein á skólanum og fékk heimtrá í fyrsta skipti sídan ég kom. Tad er aldrei gaman ad vera veikur í útløndum.

Á føstudaginn fór ég svo til Århus og hitti Lubbu systur. Tad er svo gaman ad búa svona nálægt henni og geta farid í heimsókn reglulega. Vid løbbudum í bænum og fengum okkur kínverskan mat sem ég geri í hvert skipti sem ég fer til Århus. Svo bøkudum vid brownies med hindberjasósu, súkkuladisósu og ís og horfdum á danska kellingamynd og Nikolaj og Julie. Allveg ótrúlega huggulegt kvøld. Ég horfdi aldrei á tessa tætti tegar teir voru í sjónvarpinu en ég vard húkt á teim um helgina. Á laugardaginn komu Inga vala og Óløf og tad var rosalega gaman ad hitta tær. Vid røltum um bæinn og fórum út ad borda. Tad var mjøg gaman ad heyra søgur af teirra lýdháskóla tví hann er allt ødru vísi en minn. Um kvøldid ætludum vid svo í bæinn en tad endadi med tví ad vid gleymdum okkur í spjalli og nammiáti og høfdum tad tví of gott til ad nenna í bæinn. Tad var ótrúlega gott vedur á sunnudaginn svo vid ákvádum ad vera menningarlegar og skoda gamla bæinn. Tar var margt skemmtilegt ad skoda og notaleg stemmning. Svo kom Laufey med rúnstykki og vínarbraud og vid fórum í pik nik í listigardinum tager sem vid høfdum fallegt útsýni yfir borgina. Tad var svo ótrúlega kósý og var gódur endir á skemmtilegri helgi.

Noregsfararnir komu aftur til baka á sunnudagsnóttina svo allt er komid í edlilegt horf aftur. Vid lærum nýtt lag í hverjum samspilstíma og er ég búin ad spila á nýtt hljódfæri í hverjum tíma. Í gær spiladi ég The summer of 69 á hljómbord, svaka stud;) Í dag prófadi ég í fyrsta skipti seglbretti sem var mjøg erfitt en hrikalega gaman. Tad var ekki nógu mikill vindur svo tad var enn erfidara en tad á ad vera en tad verdur vonandi meiri vindur í næstu viku. Ég var ad koma úr ferdatíma sem er alltaf svo gaman. Tad var verid ad kynna fyrir okkur alla stadina sem eru í bodi í Asíu og tad eru svo ótrúlega margir spennandi stadir til í heiminum sem mig langar ad skoda. Tad er barnaheimili í Thailandi sem ég geti farid ad vinna á tar sem eru tvø túsund børn sem eru føtlud á einn eda annan hátt!!! Pælid í tví, allveg ótrúlegt. Hver starfsmadur er svo kannski med 50 børn svo tad er varla hægt ad gefa teim ad borda og bada sig og hvad tá ad halda á teim og knúsa tau og gefa teim ást og umhyggju. Svo eru tekin nokkur sem fá ad fara á sér deild tager sem tau fá allskyns tjálfun og sérmedhøndlun tannig ad tau geti annadhvort farid aftur heim til fjølskyldunnar sinnar eda verid ætlleidd. Hvernig er hægt ad velja tessi børn?
Svo er hægt ad fara til Tonga sem ég hafdi ekki hugmynd um hvar enda er tad eins langt í burtu og hægt er ad komast og langt frá øllu ødru. Kennarinn minn hefur komid tangad og hún sagdi ad ef madur vildi fara eitthvad sem er virkilega ødruvísi en tad sem madur er vanur tá væri tad tangad. Tad búa svo ótrúlega fáir tarna og tíminn stendur allveg í stad. Tad væri åotråuelga gaman ad fara tangad en tad er svo langt í burtu ad flugmidinn er svakalega dýrt og svo er dýrt ad lifa tar líka.

…..Ég skrifadi tessa færslu í gær en fór svo ad horfa á Saw svo ég gat ekki klárad! En í dag á Jón Ingi, ástin í lífi mínu afmæli og óska ég honum innilega til hamingju med daginn. Ég get ekki setid kyrr tví á morgun hittumst vid í Køben og ég er svo spenntJ Tá eru akkúrat trjú ár sídan vid kynntumst svo tad er vel vid hæfi ad njóta dagsins samanJ Tessi trjú ár hafa verid yndisleg og ég er ótrúlega takklát fyrir ad eiga svona gódan kærasta. Vid høfum gert svo margt saman svo minningar eru svo margar og gódar. Vinabæjarmótid í Noregi, allar heimsóknirnar í Danmørku, Helgarferdin í Ytri-Vík, Ásbergi, Fjølskylduferdin í Mývatnssveit, útilegan í Atlavík, sumarfríid í Búlgaríu, útskriftarferdin í Tyrklandi, ættarmótid og Kátir dagar á Tórshøfn…vá hvad vid høfum gert margt skemmtilegt saman. Tad er svo margt fleira sem kemur upp í hugann. Og núna tegar madur er langt í burtu tá er hversdagurinn líka svo gód minning. Ad skreppa í sund á Telamørk eda fara í gønguferd í Brynju eda bara ad kúra fyrir framan sjónvarpid hljómar svoooo vel núna. Hvorugt okkar getur verid á sama stadnum í langan tíma svo vid høfum turft ad vera í fjarlægdarsambandi í tónokkra mánudi sem er hrædilega erfitt en lætur mig samt sem ádur finna enn betur hversu mikils virdi hann er mér og hvad ég elska hann mikid. Elsku Nonni minn tú ert allgjør fullmoli og ég sakna tín svo mikid…Ég veit ekki hvort madur á ad skrifa svona á netid en ég er bara voda tilfinningamikil í dag svo ég lét tad bara flakka;)

En jæja, ég er ad fara í ferdatíma ad heyra um stadina í Afríku og Sudur-Amreíku sem ég get farid til. Èg fer til Kaupmannahafnar í fyrramálid svo ég skrifa næst ferdasøgu mína tadan eftir helgina.

Hafid tad øll allveg rosalega gott og njótid lífsins…tad er ég ad gera

Kys og kram :)

2006-09-06T23:17:00.000+02:00

Jæja, ta er skatinn minn buinn ad yfirgefa mig og eg sit her ein og yfirgefin. Tad foru um tuttugu nemendur i skolaferdalag til Noregs adan sem var mjog sorglegt tvi mig langadi med og tad verdur tomlegt um helgina an teirra. Svo nu sir eg ein uppi a herbergi sem er undarlegt tvi eg hef ekki verid ein i meira en klukkutima sidan eg kom hingad! En Dorte lanadi mer bangsann sinn svo eg hef allaveganna einhvern ad kura hja i nott.
Annars ta er eg buin ad vera lasinn i dag, em er ekki gaman. Eg mætti nu samt i alla timana mina i dag tvi mig langadi ekki ad hanga ein uppi a herbergi. Tad gretta sig allir tegar eg hosta tvi hostinn er alls ekki fallegur. Ef eg verd ekki betri a morgun ta verd eg vist ad drattast til læknis.
I gærkvoldi for eg asamt tuttugu odrum til Århus a Pizza Hut. Laufey kom med okkur og tad var rosalega huggulegt. Svo forum vid i bio eftir a nyja danska mynd sem var mjog fin.
Eg er strax farin ad finna fyrir tvi hvad bumban er farin ad stækka. Gomlu nemendurnir sem voru i heimsokn um daginn sogdu ad engin hafdi sloppid vid ad bæta a sig fimm kiloum a sidasta ari. Tar sem eg hef langa sogu ad baki hvad vardar aukakilo i utlondum ta ma buast vid tvi ad eg verdi oskop hringlott tegar eg kem heim!
Eg ætla ekki ad hafa tetta lengra nuna svo tad nenni nu einhver ad lesa færsluna mina i gegn!

En ja, medan eg man, ef einhver er ekki ad gera neitt midjan oktober ta mega allir i skolanum bjoda gesti i skolann i heila viku. Tad verdur eitthvad serstakt program og voda stud...svo ef einhvern langar i smaheimsokn til Danmerkur ta væri tad godur timi;)

2006-09-03T20:59:00.000+02:00

Eg ma ekki lata lida svona langt a milli tess sem eg skrifa tvi ta veit eg ekki hvar eg a ad byrja!
Tad er buid ad vera nog ad gera eins og alltaf sem er frabært. Eg var ad byrja i international politiks sem virkar mjog spennandi. Tad er ekki verid ad fara i hugtok og hreinar stadreyndir heldur erum vid bara svona ad skoda tengsl milli landa og hvar seu strid og af hverju og svo fram eftir gotunum. Eg veit ekkert um politik og sogu svo mer finnst tetta mjog spennandi. Svo var fyrirlestur i fyrsta timanum minum i menningu sem var otrulega spennandi. Tad kom madur sem bjo i Simbabwe i 10 ar og er buinn ad bua i Nepal i 8 ar. Hann hafdi fra svo otrulega morgu ad segja og sagdisvo skemmtilega fra. Tad er svo merkilegt ad heyra hvad menningin i heiminum er mismunandi. Hann hefur att mjog spennandi lif. Hann er giftur og hann og konan hans vinna bædi svona i hinu og tessu uti i heima svo tau hafa verid saman bara 30% tess tima sem tau hafa verid gift ( mer fannst gaman ad vita ad eg er ekki su eina i svona sambandi;) ) Svo for eg i fyrsta timann i ferdaundirbuningi fyrir sjalfbodastarfid og tad var otrulega gaman. Eg held ad tad verdi skemmtilegasti timi vikunnar. Vid erum bara 7 svo tad er voda kosy hja okkur og gott ad spjalla saman og hver og einn getur fengid næga hjalp vid undirbuninginn.

Eg veit nu hvad Jon Ingi var ad tala um tegar hann sagdi ad Danir heldu skemmtilegustu veislurnar. Partyid i gærkvoldi var svo otrulega skemmtilegt! Kærastinn hennar Dorte er i heimsokn yfir helgina svo eg akvad ad vera godur herbergisfelagi og flytja ut a medan svo tau fengu herbergid ut af fyrir sig. Eg flutti til Ceciliu sem byr vid hlidina a okkur. Vid byrjudum gamanid klukkan sjo og fengum okkur bjor og gerdum okkur finar. Veislan byrjadi klukkan half 9 med fordrykk og var buid ad skreyta ekkert sma vel og allir voda finir. Tad turfti ekkert ad bida eftir tvi ad stemmningin byrjadi heldur for folk bara strax ad dansa. Sumir fengu mida sem a stod eitthvad furdulegt sem tad atti ad gera um kvoldid, eins og ad sla i glas annad slagid og hrosa einhverjum eda halda langa rædu um blom eda ad knusa alla. Tad var oft mjog fyndid. Svo var tonlistin alltaf stoppud annad slagid og farid i hina ymsu leiki. Eg var valin i tad skemmtilega hlutverk ad lata Rasmus tukla a mer med bundid fyrir augun til ad finna brefaklemmu sem var fest a mig…frekar vandrædalegt! Sov voru allskonar drykkjulæti og skemmtileg heit. Eg er strax farin ad hlakka til næsta partys!

Eg for til Århus i gær sem var mjog skemmtilegt. Tad er Festuge svo tad var otrulega mikid af folki og fullt um ad vera. Vdrid var gott svo tad vara voda huggulegt ad labba i bænum. To ad tad væri trodid af folki ta tokst mer ad hitta stelpu ur lydhaskolanum og Runar i Hokkiinu og kærasta Evu Gudjons og eg sa fullt af odrum Islengingum, t,d, nokkra gamla MAinga. Århus er greinilega ekki frabrugdin Kaupmannahofn ad tvi leiti til. Laufey komsvo og hitti mig tegar hun var buin i skolanum. Vid eldudum svo heima hja Kris vinkonu hennar sem var otrulega kosy. Svo forum vid i bæinn a tonleika. Stætoinn kom svo otrulega seint ad vid mistum næstum tvi allveg af Marie Frank en vid forum a Tinu Dickow sem var ææædddisleg. Allveg otrulega god stemmning og hun var svooo god. Allveg otrulega gaman. Eg elska bara ad vera a tonleikum. Serstaklega tegar tonleikarnir eru tannig ad mer lidur eins og eg se breytt manneskja eftir a!

I dag komu fyrrverandi nemendur i Lydhaskolanum sem hofdu farid sem sjalfbodalidar ut i heim eins og mig langar ad gera. Tad var svo otrulega gaman og spennandi ad heyra hvad tau hofdu ad segja. Tau voru oll allveg otrulega anægd med sina dvol og hofdu svo spennandi reynslu. Tad komu krakkar sem hafa verid i Tanzaniu, Uganda, Equador, Guatemala, Indlandi og Tonga t.d. Eg vard veik tegar eg heyrdi um barnaheimilid, eda munadarleysingjahælid i Uganda. Tær voru med myndband og fullt af myndum og vááááááá hvad bornin eru sæt! Tad eru 60 born tarna sem eru undir 5 ara og flest um eins ars aldurinn, og oll svo otrulega falleg. Tad er svo sjuklega falleg natturan tarna tvi heimilid er rett vid Viktoriuvatnid. Og tær foru i rafting og safariferd og myndirnar voru svo fallegar. Svo var ein sem vann a sjukrahusi i Equador tar sem hun fekk ad hjalpa vid fædingar og adgerdir og gaf sprautur og allt to hun hafi enga menntun og hafdi aldrei unnid a sjukrahusi! Hun er nuna ad læra læknisfrædi. Eg er svo med i maganum nuna, adallega af spenningi en lika sma kvida. Tad verdur erfitt ad akveda hvert madur a ad fara og med hverjum.

En jæja, tad hefur orugglega engin nennt ad lesa tetta allt! Eg læt ekki lida svona langt a milli næst. Eg ætla ad fara ad horfa a sjonvarpid, nenni omogulega ad gera heimavinnuna mina. Tad er ekki audvelt ad lesa um starfsemi lungnanna a donsku…

Vona ad allir hafi tad gott;)

PS: getur einvher sagt mer hvernig eg get breytt svoleidis ad tad geti ekki bara teir sem eiga blogg a blogspot sem geta skilid eftir comment?

2006-08-30T12:52:00.000+02:00

Gærdagurinn var mjog skemmtilegur. Eg for ekki i neina hefdbundna kennslustund. Um morguninn var morgensamling tar sem einn kennarinn sagdi okkur sogu. Hann segir otrulega skemmtilega fra og tad var mjog notalegt. Svo for eg i utilifstima sem var upplifun. Vid ætludum a seglbretti en tad var enginn vindur. Svo vid forum a kajaka og kanoa lengst uti sjo. Turftum ad sigla svo langt til tess ad komast a almennilegt dypi. Tad var mjog gott vedur svo tetta var mjog notalegt. Svo forum vid ad leika okkur ad velta kajokunum og gerdum svo bjorgunaræfingar og allskyns kunstir! Eg held ad tetta verdi mjog skemmtilegir timar. Svo for eg i kor sem var mjog fint. Vid vorum 28 og tad voru krakkar sem hafa aldrei lært neitt i musik eda sungid adur og hafa ekkert sense fyrir tvi hvort eitthvad se falskt eda ekki og svo krakkar sem hafa allt sitt lif verid i tonlistarskola. Svo tetta var annsi skrautlegt! Eftir tad var svo nemenda fundur og fundur med kennurum og svo hreingerning. Svo tetta var voda finn dagur!

Tad er alltaf einn kennari a vakt a hverju kvoldi sem skipuleggur eitthvad ad gera. I gær var tad tekstil kennarinn svo eg var ad bua til blom og fleira ur tæfdri ull til tess ad setja til dæmis a sko eda eitthvad. Svo var fyrsta partyid i gær! Tad stod i bæklingnum sem eg fekk um skolann ad tetta væri kristinn skoli og tad væri ekki leyfilegt ad drekka a virkum dogum og bara um helgar i sameiginlegu stofunni. Eg bjost tvi ekki vid miklum partyholdum herna. Tad matti ekki drekka fyrstu vikuna i skolanum en strax og banninu var aflett heldu stelpur party i hererginu sinu. Tad voru orugglega 2o manns tar og herbergin herna eru ekki meira en 10 fermetrar, svo margir voru lika uti a svolum. Svo folk her kann ad skemmta ser!

Vildi bara kasta a folk kvedju. Er ad fara a gangafund! Vona ad allir hafi tad gott;)

2006-08-28T21:45:00.000+02:00

Ta er fyrsta helgin i lydhaskolanum ad baki og var hun mjog svo notaleg og skemmtileg. Tæpur helmingurinn for heim svo vid vorum ekkert rosalega morg. Tad er buid ad vera glampandi sol og svo hellirigning og trumuvedur til skiptis alla helgina. Vid vorum t.d. uti a lod i trivial i hinu besta vedri en svo kom allt i einu hellirigning. Svo forum vid nokkur a laugardagskvoldid i hjoltur a strond herna rett hja og skelltum okkur i sjoinn. Ta komu skyndilega trumur og eldingar! Eg var voda dugleg og tvodi allan tvottinn minn med tveimur vinkonum minum, meira ad segja slatta i hondunum. Vid hengdum hann ut tvi tad var varla sky a himni en svo eftir nokkra tima var tvotturinn ordin rennblautur. Eg var i tvo og halfan tima i itrottahusinu ad spila badminton i gær. Eg er svo langt fra tvi ad vera itrottamanneskja en mer finnst tad allt i einu mjog gaman. Tad er skemmtilegur itrottaandi herna tvi allir eru med sama hvort teir spili med landslidinu eda hafi aldrei æft itrottir. Og enginn pirradur af tvi hann vinnur ekki eda af tvi tad er ekki farid eftir hans reglum.
Vid erum lika buin ad hafa tad voda notalegt i nattfotunum med sængurnar okkar fyrir framan sjonvarpid. I gærkvoldi var mot i allskyns leikjum eins og trivial, billjard, bordfotbolta, twister og hinu og tessu. Mjog gaman:). Eg for lika i mjog skemmtilegt spil tar sem madur var tveir og tveir saman og annar fekk stikkord sem madur atti ad reyna ad fa hinn til ad geta upp a med tvi ad lysa tvi med odrum ordum sem byrjudu a einhjverjum fjorum akvednum stofum. Tad var frekar erfitt tager sem danskan min er ekki upp a marga fiska! En haldidi ekki bara ad eg hafi unnid spilid. Eg helt eg myndi rifna af stolti;) Svo var voda kosy eldhusparty med nagronnum minum og svo kojuparty med nokkrum vinkonum minum upp a herbergi. Komst ad tvi ad ein stelpa var skiptinema a sama tima og eg og bjo i tpri tveggja stunda fjarlægd fra mer. Heimurinn er svo litill!

Eg var i kristinfrædi i dag sem eg held ad verdi mjog skemmtilegir timar. Vid erum bara atta og allir med mjog mismunandi skodanir a kristinni tru. Einn er otrulega fyndinn. Hann er raudhærdur en samt med rakad har fyrir utan langann lokk ad aftan sem er i flettu og hellings mikid skegg. Hann er kalladur Buddha og er asatruar! Svo er einn sem er katolskur og hefur verid fikill i tiu ar, bædi spila- og eiturlyfjafikill. Hann a mjog erfitt og taladi otrulega opinskatt um sig og sinar tilfinningar.
Allir timarnir sem eg hef farid i hingad til byrja a tvi ad vid kynnum okkur og segjum hvad vid hofum verid ad gera sidustu ar. Og svo eigum vid ad segja væntingar okkar til fagsins og hvad vid viljum gjarnan læra. Her ganga timarnir ut a tad ad vid lærum tad sem vid viljum læra og tad sem okkur finnst skemmtilegt. Timarnir byggjast ekki upp a fyrirlestri fra kennara tar sem madur situr sveittur vid ad skrifa notur heldur er mikid um samrædur, vangaveltur og rokrædur. Tad munar svo miklu ad tad se ekki verid ad hugsa stodugt um prof tvi ef tad kemur upp skemmtilegar umrædur eda spurning sem ekki kemur beint umræduefninu vid ta er tad allt i lagi tvi tad er ekkert stress yfir tvi ad turfa ad klara akvedid namsefni.

Eg var i samspili i dag sem var mjog gaman. Tad kom nefnilega nyr strakur i skolann i dag sem er buinn ad vera ad ferdast i Astraliu svo hann var bara ad byrja. Vaaaa hvad hann syngur otrulega vel. Eg fekk allveg gæsahud. Tad er eitthvad med mig og straka sem syngja vel og spila a hljodfæri ( Nonni minn eg elska tig samt mest af ollu:) ). Hann gat lika hjalpad hinum svo allt gekk miklu betur en sidast. Vid vorum lika ad spila svo skemmtilegt lag. Eg lærdi allveg fimm hljoma a gitar!

Ufff svo var eg i triggja klukkustunda hjukrunarfrædi tima…tad er langt! En tad er samt alveg gaman en eg er ad atta mig a tvi nuna hvad tad er otrulega erfitt ad byrja haskolanam i odru landi! To eg hafi lært margt af tvi sem hann er ad tala um ta er eg buin ad gleyma tvi og tad er erfitt ad rifja tad upp a odru tungumali en tvi sem madur lærdi tad i. Serstaklega ef madur kann ekki tungumalid serlega vel. En eg er guds lifandi fegin ad hafa akvedid ad velja tessa hjukrunarfrædibraut tvi ta verdur ekki eins erfitt ad byrja i haskolanum, ef af tvi verdur.

En jæja, tetta er ordid ansi langt. Eg ætla ad finna einhvern ad leika vid.

Takk elsku mamma min fyrir tristana. Teir voru svo ljuffengir og eg se allt med nyju ljosi nuna med gleraugunum minum:)

2006-08-25T18:42:00.001+02:00

Nuna er skolinn byrjadur samkvæmt stundarskra og allt litur mjog spennandi ut. Eg er buin ad gera mig ad fifli i fotbolta og sitja efnafrædi a donsku tar sem verid var ad fara yfir hluti sem eg kann a islensku en er allt odruvisi a donsku! Svo er eg byrjud i saumum og samspili. Vid erum 14 i samspili svo tad er allgjor kaos. Eg er ad hugsa um ad skipta yfir i eitthvad annad en ætla adeins ad sja til.
Tad var songkvold i gær sem var allveg yndislegt. Vid satum oll 65 saman i hrugu i stofunni og sungum med gitar og piano i tvo tima og allir svo otruega gladir og ad skemmta ser vel. EG fekk bara gæsahud tegar vid sungum Halleluja og svo gat eg ekki annad en skellihlegid tegar vid sungum How deep is your love og tarna ...since you wanna be with me, I hope you follow through... mann ekki hvad tad heitir, en tad var mjog fyndid! Svo forum vid nokkur aftur og kveiktum bal og hofdum tad kosy. Tad er litid eldhus a hverjum gangi tar sem vid faum okkur te yfir kertaljosi og spjollum fyrir svefninn. Mjog huggulegt.
I dag forum vid i "fjallgongu" i allveg otrulega godu vedri. Tad er svo fallegt herna. A eftir er eg svo ad fara ut i kylo og svo er videokvold eftir tad. Stif dagskra allan solarhringinn! Eg verd ad segja ad eg hlakka mjog mikid til ad sofa ut a morgun. Eg er ordin svo ruglud i hausnum. Eg skipti stodugt milli donsku,ensku og islensku tvi eg tala ensku vid utlendinganna og svo islensku vid Soru. Eg er ordin svo ruglud i hausnum og tungad tvælist svo mikid fyrir mer!
Tad var svo fallegt moment herna um daginn. Tad er mjog skondinn strakur herna fra Egyptalandi, otrulega hress og mikill toffari. Konan hans kom hingad um daginn med giftingahringanna teirra og tau settu ta upp fyrir framan okkur oll og tad var eitthvad svo fallegt og romantiskt tvi tau voru svo kruttleg. Tad var erfitt ad halda aftur gleditarunum.
Best ad koma ser i itrottagallann.
Goda helgi

2006-08-24T13:59:00.000+02:00

Eg er buin ad vera i lydhaskolanum i tæpa fjora daga en mer lydur eins og tad seu minnst tvær vikur tvi eg er buin ad gera svo margt skemmtilegt. Vid forum i triggja tima gonguferd med nesti sem var mjog gaman. Vid vorum nokkur sem ætludum ad vera mjog snidug og stytta okkur leid en lenntum i myri fullri af kuaskit...mjog smekklegt.
Svo forum vid i ratleik tar sem vid attum ad safna saman ollu sem turfti til tess ad bua til lagkoku. Rjominn okkar vard ovart ad smjori og strakunum fannst voda snidugt ad hella kaffi ut a kokuna. Svo var mjog danskt kvold tar sem vid kveiktum bal undir stjornuhimninum og bjuggum til Snubrød og sungum Midt om Natten med Kim Larsen. Meget huggeligt:)
A morgnana ta er alltaf songstund sem er voda kosy. Mer svolitid eins og eg se komin i leikskola aftur tvi vid erum alltaf i alls konar leikjum og ad dansa og syngja og teikna og eg veit ekki hvad og hvad. Eitthvad sem madur gerir venjulegast ekki her er einhvern veginn tannig stemmning ad allir eru med og allir skemmta ser voda vel.
Eg setti saman stundatofluna mina i dag sem var erfitt tvi tad hljomar allt svo spennandi ad mig langadi ad prufa allt. Eg er a hjukrunarfrædibraut svo eg er i liffærafrædi, efnafrædi, frumurfrædi og eitthvad i teim dur. Svo er eg lika a ferdabraut tar sem eg er i menningarfrædi, kristinfrædi, altjoda politik, og svona ferdatima tar sem vid faum ad vita allt um ta stadi sem vid eru i bodi og akvedum hvert vid viljum fara og med hverjum og svo faum vid hjalp vid skipulagninguna. Svo er eg i kor, samspili, itrottum, utilif og saumum. Eg er i skolanum atta til half sex tvo daga og til half fimm tvo daga og svo til trju a fostudogum. En mikid af fogunum eru svona hyggefag svo tetta verdur voda gaman.
Vid fengum ad heyra dagskrana fyrir Rumeniuferdina og va hvad verdur gaman. Vid buum i litlu gamaldags sveitatorpi sem er ekkert sma fallegt. Svo er okkur bodid i mat hja rumenskum fjolskyldum og forum i allskyns litlar ferdir og svo heimsækjum vid skola og barnaheimili og sjukrahus.
Eg er allveg hissa a hvad mer gengur vel ad skilja donskuna en eg a enn langt i land med ad geta talad almennilega. En eg er ofeimin vid ad bulla og eg akvad ad gera tad frekar en ad fara yfir i ensku. Eg hlakka til tegar eg get talad almennilega sjalf svo eg geti verid betur med i samrædum;)
Tangad til næst...

2006-08-22T13:06:00.000+02:00

Komin a nyja heimilid

Ta er eg komin i Lydhaskolann og er daudtreytt eftir tvo langa en skemmtilega daga. Mer lyst allveg rosalega vel a tetta allt saman. Vid erum 65 nemendur i lydhaskøolanum en svo er Efterskole herna lika sem er lika heimavistarskoli og tar eru 130 nemendur svo tetta er mjog stort! Tad er ein onnur islensk stelpa herna og svo er strakar fra Egyptalandi, Bangladesh og Astraliu og svo stelpur fra Russlandi, Albaniu og Frakklandi. Svo eg er ekki eini utlendingurinn;)
Rønde er allveg rosalega kruttlegur bær og a fallegum stad. Eg mun sja meira af honum a eftir og a morgun tvi ta skodum vid bæinn og forum svo i piknik. Allir herna eru voda næs og fullt af skemmtilegum krokkum sem eg hlakka til ad kynnast. Herbergisfelagi minn heitir Dorthe og er mjog spes en voda næs. Hun er skati og talar mikid og hratt og er mjog skondin. Eg vona ad tad verdi fint ad bua med henni. Vid buum a efstu hædinni og erum med sameiginlegar svalir med fjorum odrum sem er voda kosy. Og vid hofum utsyni alla leid til Aarhus. Mer leist ekkert a herbergid fyrst tegar eg kom en mer er strax farid ad tykja vænt um tad! Mer gengur tokkalega ad skilja donskuna en eg er ekkert sma treitt eftir daginn af tvi ad rembast vid ad skilja og reyna ad tala eins mikid og eg get! Sidustu tvo daga hefur verid ad syna okkur skolann og kennararnir ad kynna sig og segja okkur fra fogunum sem teir kenna. Tad er svo mikid af skemmtilegum timum herna svo tad verdur erfitt ad velja og setja saman stundatofluna. Kennararnir virdast allir mjog skemmtilegir. Svo erum vid buin ad vera i alls konar leikjum til tess ad kynnast og læra nofnin a hvert odru. Vid bordum allveg stodugt og maturinn er mjog godur.
Eg hef margt ad segja en tetta er fint i bili;) Eg vona ad tid hafid tad oll gott og bara svo tid vitid tad ta eru tid velkomin i heimsokn!

Og ja eg er komin med nytt simanumer ef einhvern skildi langa ad heyra i mer einhvern timann;) Tad er +45 51236261.
Svo megidi allveg endilega senda mer bref tvi ta verd eg kollud upp i matsalnum…voda gaman!
Adressan er:
Skolevej 2
8410 Rønde
Danmark

2006-08-18T23:40:00.000+02:00

Nåhh, så er jeg endlig i Danmark:) Ef það er ekki tilefni til þess að byrja að blogga þá veit ég ekki hvað!
Í gær flutti ég að heiman og er þar með síðasti unginn floginn úr hreiðrinu úr Eikarlundi 22...og er mamma strax komin með einkenni "empty-nest syndrom". Það var ekki auðvelt að slíta sig frá mömmu, pabba og Nonna mínum á flugvellinum en gott að hugsa til þess að þau koma öll í heimsókn um miðjan september. Það varð ekkert úr því að halda kveðjupartý og var svo mikið af hlutum sem þurfti að redda síðustu daganna að ég náði varla að kveðja nokkurn mann.
En núna er ég að mýsa með Lubbu systur í krúttlegu þakíbúðinni hennar í Århus. Ég kom um hádegið eftir langt og strembið næturferðalag með tilheyrandi seinkunum en komst þó heil á húfi á leiðarenda með allt mitt hafurtask. Við fórum út að borða á notalegum ítölskum veitingastað og ég kíkti í nokkrar búðir. Svo leigði ég mér hjól og er greinilegt að ég þarf að koma mér í betra form.
Á sunnudaginn koma vonandi interrail-ferðalangarnir í smá heimsókn áður en þeir fara til Köben. Ég hlakka allveg rosalega til að hitta þau og fá að heyra allar krassandi ferðaögurnar. Svo ætlar Laufey að fylgja mér fyrsta skóladaginn og halda í höndina á mér eins og sönn og góð stóra systir.
Ég er semsagt að fara í Lýðháskóla fyrir þá sem ekki vita og heitir hann Rönde Hojskole. Ég er mjög spennt en líka soldið kvíðin. Það verður skrítið að byrja ein í nýjum skóla þar sem ég þekki engan, bý með ókunnugri manneskju, skil örugglega ekki neitt og get ekki sagt akkúrat það sem ég vil segja. Ég veit samt að það er bara rétt til að byrja með. Ég hlakka mikið til að sjá skólann og hitta krakkana og kennarana og setja saman stundaskrána mina. Ég verð líklegast á hjúkrunarfræðibraut og ferðabraut og svo ætla ég líka að reyna að velja tónlist keramík og textíl. Þetta verður örugglega mjög gaman:)
Það verður nóg að gera hjá mér næsta mánuðinn. Í byrjun september fer ég annaðhvort í skólaferðalag til Noregs eða á Århus festuge sem ég veit reyndar ekki allveg hvað er! Svo fer ég til Köben 14. september því þá kemur Jón Ingi í heimsókn og þá eigum við 3. ára afmæli. Við ætlum á Hot Chip tónleika 15. september og svo koma mamma og pabbi 16. Ég fer svo í skólaferðalag til Rúmeníu í enda september svo ég verð þar á afmælinu mínu. Svo datt ég niðrá allveg ótrúlega látt flugfargjald til London svo ég ætla að skella mér í helgarferð þangað 6. október til að heimækja Megan vinkonu mina. Miðinn kostaði 830 danskar fram og til baka með sköttum og öllu….allveg hreint dýrðlegt.
Ég get ekki annað sagt en að lífið leiki við mig og að ég sé spennt yfir öllu því em ég er að fara að gera á næstunni…þó ég sakni auðvitað ykkar allra;)

Ég reyni að verða virkur bloggari…